Skip to main content

Με βάση τις τελευταίες δραματικές εξελίξεις και τον άμεσο κίνδυνο να οδηγηθούμε σε μη αναστρέψιμη οικονομική και κοινωνική καταστροφή, με το ξεπούλημα όλου του κοινωνικού μας πλούτου και την πλήρη πολιτική και οικονομική υποταγή του λαού από τις ξένες και ντόπιες ελίτ, συνδιαμορφώσαμε κείμενο ΈΚΚΛΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΗΞΗ ΕΝΟΣ ΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ. Σε αυτό κάθε συνιστώσα θα διατηρούσε την πλήρη ιδεολογική και οργανωτική αυτονομία της, αλλά όλες οι συνιστώσες καθώς και κάθε ανένταχτος που θα ήθελε να παλέψει μέσα απο τις γραμμές του, θα δεσμεύονταν από ένα σύνολο συγκεκριμένων στόχων. Με τους στόχους αυτούς επιδιώκουμε την αποδέσμευση μας απο τη Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση, με άμεση έξοδο από την ΕΕ (και συνακόλουθα την Ευρωζώνη), ώστε να δημιουργήσουμε τις βάσεις για αυτοδύναμη οικονομία και για την ανάκτηση της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας μας, χωρίς την οποία οποιαδήποτε αυτοδιάθεση μας σαν Λαός είναι αδύνατη σήμερα.

Λαϊκό Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης για την αποτροπή της Οικονομικής Καταστροφής και την Αυτοδύναμη Οικονομία

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ : ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ

Ιούλιος, 05 2015
IMG_20130501_125608-300x336 (1).jpg

Το δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη, έχει κατορθώσει να χωρίσει ουσιαστικά σε δυο πόλους (με εξαιρέσεις) τον Ελληνικό λαό που εδώ και χρόνια βιώνει μια άνευ προηγουμένου επίθεση της Υπερεθνικής και ντόπιας δοσίλογης ελίτ, ώστε με αφορμή το χρέος να ξεπουληθούν όλοι οι πλουτοπαραγωγικοί πόροι της χώρας, να ιδιωτικοποιηθεί κάθε δημόσιο αγαθό και να εφαρμοστούν όλες οι «δομικές μεταρυθμίσεις». Ένα Χρέος που δεν δημιούργησε ο λαός αλλά η είσοδος μας στην ΕΕ και, μέσω αυτής, η ενσωμάτωση της χώρας στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση των ανοιχτών και απελευθερωμένων αγορών, με την καθοριστική συνενοχή της «ευρωπαϊκής αριστεράς» που συνεχίζει να συντηρεί τα «μυθολογήματα» περί καλής ευρώπης των λαών και του ….διαφωτισμού)

Και δεν εννοούμε τη διαίρεση του λαού με βάση τις κλασικές ταξικές διαιρέσεις που υπάρχουν μέσα σε κάθε καπιταλιστική οικονομία της αγοράς μεταξύ εχόντων και κατέχοντων από τη μια μεριά (οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι στο στρατόπεδο του «ναι») και των λαϊκών εργατικών στρωμάτων από την άλλη (τα θύματα της παγκοσμιοποίησης), αλλά για δύο πόλους μέσα στα λαϊκά στρώματα που έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα από τα μνημόνια.

Και ήταν μια πραγματικά αριστοτεχνική κίνηση εγκλωβισμού σε ένα ψευτοδίλλημα αφού:

  1. Στο δημοψήφισμα της Κυριακής ο κόσμος ΔΕΝ θα κληθεί να αποφασίσει για την οικονομική του αυτοδυναμία και την προϋπόθεση γι’ αυτήν δηλαδή την έξοδο από την ΕΕ και τις συνθήκες της (Μάαστριχ, Δουβλίνο κλπ) που μας «δένουν» χειροπόδαρα στην παγκοσμιοποίηση, με δικό μας εθνικό νόμισμα και αυτοδύναμη νομισματική και εθνική πολιτική, αλλά για το αν θα ξεπουληθεί η χώρα, για να ξεριζωθεί κάθε δημόσιο αγαθό όπως και τα εργασιακά δικαιώματα, να υποβαθμιστεί ακόμη περισσότερο το κατακρεουργημένο λαϊκό εισόδημα με αύξηση φόρων, βάσει της πρότασης των «θεσμών» («ναι») ή της πρότασης της «αριστερής» κυβέρνησης («όχι») που περνιέται ως αντιστασιακή κίνηση… !!
  2. Ένα πιθανό «όχι» (εφόσον δεν συνοδεύεται από ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα εξόδου από την ΕΕ/ΟΝΕ που θα μπορούσε να ξεκινήσει να προετοιμάζεται από την επόμενη του δίνοντας προοπτική στο λαό και όχι ψευτοδιλλήματα που στηρίζονται στην απελπισία του), από τη στιγμή που δεν υποστηρίζει τα λαϊκά συμφέροντα έχει συστημικό πρόσημο. Το δημοψήφισμα αποτελεί προπαγανδιστικό τρυκ που το εκμεταλλεύεται η Υ/Ε παρά κάποια «ριζοσπαστική» απόφαση της Ελληνικής κυβέρνησης που επί τοις ουσίας αγωνίζεται για …3ο μνημόνιο με αριστερή σφραγίδα. Και αποτελεί προπαγανδιστικό χαρτί στα χέρια της Υ/Ε ακριβώς επειδή η πρόταση ΣΥΡΙΖΑ των 47 σελίδων που είχε υποτίθεται «συμφωνήσει» πριν την κήρυξη για δημοψήφισμα, και, ακόμα χειρότερα, η πρόταση μετά την κήρυξη αποτελεί επίσης βαριά μνημονιακή πρόταση που θα εφαρμοστεί αν οι κάλπες βγάλουν «όχι». Μας βάζουν δηλαδή να διαλέξουμε μεταξύ δυο μνημονίων που και τα δύο συνεχίζουν την προτεκταροποίηση της χώρας και του λαού.
  3. Ακόμα και με ένα υποτιθέμενο «όχι» τη Κυριακή έχει διαστρεβλωθεί εξ ορισμού (βάσει του ψευτο διλλήματος) και για πολλά χρόνια – όπως ήταν πάντα η επιδίωξη των ελίτ – η συνειδητοποίηση των λαϊκών στρωμάτων όσον αφορά τη διαδικασία ανατροπής της άγριας επίθεσης που δέχονται εδώ και χρόνια, και η οποία περνάει αντικειμενικά μόνο μέσα από την ΜΟΝΟΜΕΡΗ άμεση έξοδο από την ΕΕ/ΟΝΕ. Το ψευτοδίλλημα αυτό (με το παράλληλα κλείσιμο των τραπεζών, το πλαφόν στις αναλήψεις, τις ουρές των συνταξιούχων για τα 120 ευρώ κλπ) χρησιμοποιεί η Υ/Ε και τα ΜΜΕ για να πάρει αρνητικό πρόσημο στον κόσμο η ανάγκη για έξοδο από την ΕΕ,βασιζόμενοι στην μη προετοιμασία του κόσμου και στον συνεχιζόμενο, ακόμη και τώρα, αποπροσανατολισμό της «αριστεράς του όχι», όπου η έξοδος από την ΕΕ εκλαμβάνεται ως αδιέξοδο, απελπισία, καταστροφή κ.λπ. και συνεπάγεται άρον άρον επιστροφή στη Τάξη και στις ορέξεις των θεσμών της οικονομικής κατοχής.

Θα μπορούσαν να ήταν διαφορετικές οι συνθήκες και οι προϋποθέσεις του «όχι» αν μια κυβέρνηση έδειχνε την θέληση να πάρει άμεσα μέτρα υποστήριξης των λαϊκών στρωμάτων και απεξάρτησης την οικονομίας από τις ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές όπως τα παρακάτω, τα οποία είναι άμεσα εφαρμόσιμα. Σε μια τέτοια απόφαση κάθε κυβέρνηση θα υποστηρίζονταν από το σύνολο του ελληνικού λαού. Όμως όπως βλέπουμε όλοι μας, οι τυχάρπαστες αυτές μαριονέτες που αυτοαποκαλούνται «αριστεροί», όπως και οι πολιτικάντηδες με τα μαντριά τους στα περίχωρα του ΣΥΡΙΖΑ επιμένουν στον αισχρό αυτό θεατρινισμό οδηγώντας το λαό να βάλει τη θηλιά στο λαιμό του και να πηδήξει από το σκαμνί, για να μη φαίνεται ότι τον έσπρωξε κάποιος….!! Και μιλάνε για «όχι» ενώ είναι όλοι αυτοί που τόσο καιρό πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες για δήθεν ανατροπή των πολιτικών λιτότητας μέσα στην ΕΕ/ΟΝΕ ή ότι αρκεί η έξοδος από το ευρώ και όχι από την ΕΕ, με ανύπαρκτα προεκλογικά προγράμματα που πλέον έχουν δώσει τη θεση τους σε ψευτο ηρωισμούς και κενόλογα τσιτάτα . Όλοι αυτοί και οι γκρούπες τους υπονόμευαν τόσο καιρό τη συγκρότηση ενός Μετώπου για την Κοινωνική και Εθνική Απελευθέρωση οδηγώντας συνειδήσεις ανθρώπων στις θρασύδειλες μεγαλοστομίες του κάθε «Αριστερού» απατεώνα που όταν έρθει η ώρα «τα κατεβάζει» παρακαλώντας για ρευστό. Όπως θα παρακάλαγε κάθε γκρούπα της …δραχμής όταν ο κόσμος ξυπναγε ένα πρωί και καταλάβαινε ότι με δραχμές ή όχι η αξία του χρήματος είναι άμεσα σχετιζόμενη με την οικονομική αυτοδυναμία της χώρας και την εσωτερική της αγορά.

Ένα «όχι» θα ανέτρεπε άμεσα τη κατάσταση αν πληρούσε τις βασικές προϋποθέσεις για:

α) Την άμεση και μονομερή έξοδο μας από την ΕΕ (και όχι μόνο από την Ευρωζώνη), η οποία αποτελεί την αναγκαία συνθήκη για την ανάκτηση της απαραίτητης οικονομικής κυριαρχίας.

β) Την ακύρωση όλων των δανειακών συμβάσεων, Μνημονίων και σχετικών Νόμων που υπέγραψαν οι κοινοβουλευτικές Χούντες μετά το 2010, με παράλληλη ολοκληρωτική στάση πληρωμών των τοκοχρεολυσίων (που σημαίνει μονομερή διαγραφή του χρέους), εφόσον πρωταρχικός στόχος σήμερα είναι να σταματήσουμε το ξεπούλημα του κοινωνικού μας πλούτου, με αφορμή το Χρέος (που δεν αναγνωρίζουμε, φυσικά, αφού δεν ρωτήθηκε ποτέ γι’ αυτό ο Λαός), στους ξένους τοκογλύφους, πράγμα που θα έκανε αδύνατη κάθε ιδέα οικονομικής αυτοδυναμίας στο ορατό μέλλον.

γ) Την αναγκαστική απαλλοτρίωση χωρίς αποζημίωση κάθε κοινού αγαθού που έχει περιέλθει, μέσα από τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων, στην ιδιοκτησία των ξένων και ντόπιων ελίτ.

δ) Την άμεση κοινωνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και κυρίως της Τράπεζας της Ελλάδος που σήμερα είναι παράρτημα της ΕΚΤ, καθώς και των στρατηγικών κλάδων παραγωγής.

ε) Το κλείσιμο των τραπεζών και τη διατήρηση των ελέγχων του κεφαλαίου μέχρι την εισαγωγή της δραχμής. Στο μεσοδιάστημα θα μπορούσαν να κυκλοφορούν π.χ. «Ευρωδραχμές», δηλ. Ευρώ σφραγισμένα από την ΤτΕ σε αναλογία που θα ορίσει η Κυβέρνηση (που θα αποτελούσαν το μόνο νόμιμο μέσο ανταλλαγής, με αυστηρή πάταξη της μαύρης αγοράς και βαριές ποινές για τους μαυραγορίτες, όπως στην Κατοχή) , καθώς και τη λήψη μέτρων για την προστασία των λαϊκών εισοδημάτων και μικροκαταθέσεων.

στ) Την εξασφάλιση της εθνικής κυριαρχίας με άμεση πολιτικο-στρατιωτική συμφωνία με την Ρωσία για την προστασία των συνόρων μας και με παράλληλη αίτηση ένταξης μας στην Ευρασιατική Ένωση, ώστε να μπορούμε να ανοίξουμε τις αγορές μας σε όλες αυτές τις χώρες (με βάση κοινωνικούς ελέγχους που θα επιλέγαμε) και συγχρόνως σε χώρες της Λατινικής Αμερικής κ.λπ. που επίσης μάχονται για την εθνική ανεξαρτησία τους, ενώ συγχρόνως θα μπορούσαμε ν’ αντιμετωπίσουμε πιθανό εμπάργκο από την «διεθνή κοινότητα», δηλαδή τα μέλη της Υ/Ε και τα προτεκτοράτα της. Το θέμα δηλ. δεν είναι να πάρουμε δάνεια από κανένα, αλλά να ξανακτίσουμε τη παραγωγική δομή μας που κατέστρεψε το σημερινό άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών μας που μας επέβαλε η ΝΔΤ και η ΕΕ, ώστε μέσα από ένα μεσο-μακροπρόσθεσμο πρόγραμμα οικονομικής αυτοδυναμίας να αποκτήσουμε υψηλό βαθμό οικονομικής αυτοδυναμίας και επομένως οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας.

Τα παραπάνω σημεία όπως και ολόκληρο το μεταβατικό πρόγραμμα του ΜΕ.Κ.Ε.Α. θα έπρεπε να αρχίσουν να εφαρμόζονται άμεσα από μια Λαϊκή κυβέρνηση, ξεκινώντας τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα για τον Ελληνικό λαό, που μέσα από αυτόν περνάει και η κοινωνική του απελευθέρωση. Πόσο μάλλον σήμερα όπου η εθνική ανεξαρτησία μιας χώρας όπως η Ελλάδα, όπου η ντόπια ελίτ είναι οργανικά δεμένη με τα συμφέροντα της Υ/Ε, είναι περισσότερο από ποτέ πιο κοντά σε μια συστημική αλλαγή, εφόσον ένα Μέτωπο όπως το ΜΕ.Κ.Ε.Α. αναλάβει την εξουσία.

ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΦΑΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ Η ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ

Ιούλιος, 02 2015
2000 (1).jpg

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 2/7

 

Οι τελευταίες εξελίξεις αποδείχνουν περίτρανα ότι καμία κυβέρνηση (με ή χωρίς «αριστερό» μανδύα) δε μπορεί (ακόμα και αν θέλει, διότι πολλοί στα κατεστημένα κόμματα του ΝΑΙ π.χ. Ποτάμι ούτε αυτό δεν θέλουν) να εξασφαλίσει ούτε καν τις βασικές ανάγκες επιβίωσης του ελληνικού λαού αν δεν έχει συγκεκριμένο πρόγραμμα (βλ. προτάσεις ΜΕΚΕΑ) που να υποστηρίζει την οικονομική αυτοδυναμία του λαού (και όχι απλά την έξοδο από το Ευρώ ή την ΕΕ ή την έξυπνη διαχείριση του χρέους) – βασική προϋπόθεση και για την κοινωνική του απελευθέρωση – και αποτελούν την κατάληξη μιας σειράς μπαρουφολογικών ψευτο-αντιστασιακών ηλιθιοτήτων από τους εκπροσώπους της ευρωπαϊκής «αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ.

Το ευρω-ξεβράκωμα των «για πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση» απολογητών του ευρωφασισμού ―των ανοιχτών και απελευθερωμένων αγορών και των υπερεθνικών μηχανισμών τους (Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ΝΑΤΟ κ.λπ.)― θα αποτελέσει για τους υπόλοιπους λαούς παράδειγμα προς αποφυγή και για την υπερεθνική ελίτ υπόδειγμα για το πώς ενδείκνυται να στραγγαλίζεται οικονομικά μια χώρα, ώστε να ενσωματωθεί πλήρως στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Τώρα η συστημική παγκοσμιοποιητική «αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ πετιέται πιθανόν σαν στημένη λεμονόκουπα από τους «θεσμούς» που η ίδια υποστήριζε άμεσα ή έμμεσα. Αφού επιτέλεσε το έργο της, τον εδώ και δεκαετίες αποπροσανατολισμό από τις πραγματικές αιτίες εξάρτησης της Ελληνικής οικονομίας -οι οποίες αναφέρονται κατά κύριο λόγο στο θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ και όχι στο χρέος το οποίο είναι σύμπτωμα -, συνεχίζει να ταΐζει κουτόχορτο τα λαϊκά στρώματα ότι υπάρχει λύση μέσα στην ΕΕ και καλλιεργεί την απάθεια και τη μοιρολατρία απέναντι στον πραγματικό φασισμό της ΕΕ και της παγκοσμιοποίησης. Αυτή η αριστερά τώρα κλαψουρίζει, παρακαλώντας τα αφεντικά της για κάποιο κόκκαλο (μερικό κούρεμα χρέους και κάποιες χρονικές αναβολές στην εφαρμογή των «μεταρρυθμίσεων»), ενώ παρέδωσε ήδη τον Ελληνικό λαό στα δόντια της υπερεθνικής ελίτ με τα ψευτοδιλήμματα (μνημόνιο «Γιούνκερ» ή …μνημόνιο «Τσίπρα»), ξεπουλώντας με τη δική της υπογραφή κάθε πλουτοπαραγωγικό πόρο και κάθε ελπίδα ανασυγκρότησης της παραγωγικής βάσης της χώρας, και δεχόμενη όλες τις «διαρθρωτικές» μεταρρυθμίσεις των «θεσμών» που θα ενσωματώσουν την χώρα για πάντα ως αποικία χρέους και γκαρσονιών στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση.

Αντίστοιχα τα ΜΜΕ που πριν λίγο καιρό υποστήριζαν την ανέλιξη στην εξουσία της κυβέρνησης των φιλοευρωπαϊστών, έχουν επιδοθεί σε τρομοσενάρια καταστροφής, υποστηρίζοντας την πλήρη υποταγή με το «ναι» στο δημοψήφισμα, ώστε να μη θιγούν καθόλου τα συμφέροντα της ντόπιας Ελληνικής ελίτ και των προνομιούχων κοινωνικών στρωμάτων με τα επενδυμένα συμφέροντα στις ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές, ενώ οι βολεμένοι αυτοί κόπροι που τους ταίζει χρόνια ο λαός οργανώνουν και «διαδηλώσεις» υπέρ του «ναι» σε αντιγραφή με τα υποκινούμενα από την ίδια Υ/Ε ελίτ «κινήματα» των ευρωφασιστών στην Ουκρανία…

Για την ανατροπή του νέου καθεστώτος εξανδραποδισμού και υποταγής που θα σημάνει την πλήρη υποταγή των λαϊκών στρωμάτων για δεκαετίες και την ανάδυση του νέου μεσαίωνα της ΝΔΤ, καλούμε τα λαϊκά στρώματα σε αυτό-οργάνωση σε κατά τόπους επιτροπές με σαφείς στόχους και προοπτικές απελευθέρωσης από την οικονομική κατοχή σύμφωνα με τις προτάσεις του ΜΕΚΕΑ.

Είναι χρέος μας πλέον να συγκροτηθούμε, να οργανωθούμε και να πράξουμε.

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΦΑΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΤΟΜΕΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ, ΤΟΥΣ ΜΟΝΙΜΟΥΣ ΑΥΣΤΗΡΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ.

Όλοι-ες στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Το πανό μας είναι το μόνο… με σύνθημα «Σπάζοντας τα δεσμά της ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ», θα μας βρείτε εκεί!

ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ (ΜΕ.Κ.Ε.Α.)

ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΜΕ.Κ.Ε.Α ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Η μη ρήξη με την ΕΕ σημαίνει εθνική καταστροφή και εθελοδουλεία

Ιούνιος, 21 2015
EE Μέτωπο ΜΕΚΕΑ κάψιμο σημαίας Βουλή

ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ (ΜΕ.Κ.Ε.Α.)

21 IOYNIOY 2015

Άμεση έξοδος από την ΕΕ και οικονομική αυτοδυναμία για την εθνική κυριαρχία και την κοινωνική απελευθέρωση

  1. Το συστηματικό και έντεχνα προετοιμασμένο μακρόπνοο σχέδιο των ξένων ελίτ (Υπερεθνική Ελίτ και η Ευρωπαϊκή συνιστώσα της), σε αγαστή σύμπνοια με την ντόπια ελίτ, για τη Μεξικανοποίηση της χώρας και την πλήρη υποταγή του Ελληνικού λαού που τόλμησε ν’ αντισταθεί στα σχέδια της ―όπως φάνηκε ήδη με τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία― σήμερα ολοκληρώνεται.
  2. Η γενική επίθεση εκδηλώθηκε ήδη από την αρχή της δεκαετίας, όταν εξαπατήθηκε ο Ελληνικός λαός να ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ που ήδη από τη δεκαετία του ‘80 είχε δείξει τι πραγματικό ρόλο έπαιζε, όταν «ξέχασε» τις δεσμεύσεις του ιδρυτού του να βγάλει την Ελλάδα από την ΕΕ και ΝΑΤΟ ― «το ίδιο συνδικάτο». Το 2009 εξέλεξε, με άλλη παραπλάνηση αυτή τη φορά («λεφτά υπάρχουν») το ΠΑΣΟΚ με τον ύποπτο Γιωργάκη, που φρόντισε να βάλει την Ελλάδα στο ληστρικό ΔΝΤ και να εφαρμόσουν τις πιο ληστρικές πολιτικές που έχουν εφαρμοστεί ποτέ σε Ευρωπαϊκή χώρα για την απομύζηση ―όχι βέβαια των ελίτ και των βολεμένων που σήμερα ουρλιάζουν να μη φύγουμε από την ΕΕ― αλλά των λαϊκών στρωμάτων. Στόχος: η πλήρης ενσωμάτωση της χώρας στην ΝΔΤ της νεοφιλεύθερης παγκοσμιοποίησης και η ολοκληρωτική πολιτική υποταγή του Ελληνικού λαού στα κελεύσματα της Υπερεθνικής ελίτ.
  3. Στη συνέχεια, όταν τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας (ΠΑΣΟΚ & ΝΔ) εφθάρησαν ανεπανόρθωτα, έβαλαν σε εφαρμογή μεγαλεπήβολο σχέδιο για την κατάπνιξη κάθε αντιστασιακής φωνής που απαιτούσε άμεση έξοδο από ΕΕ, ΝΑΤΟ και τη ΝΔΤ γενικότερα, είτε προερχόταν από τον πατριωτικό χώρο γενικά (όπως συμβαίνει σήμερα σε όλη την Ευρώπη) είτε από την Αριστερά. Όσον αφορά την Αριστερά ειδικότερα, οι ελίτ ήξεραν ότι η αντισυστημική και συνεπής αντι-ΕΕ Αριστερά του ΚΚΕ δεν επρόκειτο να ηγηθεί ενός νέου ΕΑΜ, που σήμερα ήταν η μόνη λύση για να βγούμε από την καταστροφή, αλλά αντίθετα θα συνέχιζαν να παλεύουν για «σοσιαλισμό τώρα» ―θέση που αν είχε υιοθετηθεί από το ΕΑΜ η Ελλάδα δεν θα είχε απελευθερωθεί ποτέ από τον ίδιο τον λαό της, αλλά θα περίμενε τους δυτικούς συμμάχους μας να απελευθερωθεί, οι οποίοι βέβαια θα επέβαλαν ακόμη ευκολότερα τα σχέδια τους για τη μεταπολεμικη Ελλαδα, τα οποία τελικά επέβαλαν, όχι χωρίς ευθύνη του ΚΚΕ. Όμως ένας εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας μπορεί να είναι νικηφόρος μόνο όταν κάθε πατριώτης, αριστερός, δεξιός, κομμουνιστής ή χριστιανός παλέψει για την εθνική απελευθέρωση, σαν πρώτο βήμα για τη κοινωνική απελευθέρωση.
  4. Σήμερα μόνο οι βολεμένοι, οι εγκληματικά απληροφόρητοι, ή οι βαλτοί δεν καταλαβαίνουν ότι η Ελλάδα έχει χάσει κάθε εθνική κυριαρχία αφού δεν ελέγχει την οικονομία της ούτε καν το νόμισμα της, όπως αποδείχθηκε περίτρανα μετά το 2010 και ιδιαίτερα μετά την εκλογή ΣΥΡΙΖΑ. Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έθεσε ποτέ θέμα εθνικής κυριαρχίας, αλλά απλά έβαζε διάφορες δήθεν «κόκκινες γραμμές» για την προστασία εισοδημάτων, συντάξεων κ.λπ. που ΗΞΕΡΕ ότι μέσα στην ΕΕ, χωρίς εθνική κυριαρχία, δεν είχε καμιά δυνατότητα να τις επιβάλλει, με βάση ψευτο-επιχειρήματα δήθεν «μαρξιστών» και «αριστερών» οικονομολόγων και τυχοδιωκτών πολιτικάντηδων ότι αρκούσε να «τρομάξουμε» τις ελίτ με την πιθανότητα να βγούμε από το Ευρώ για να δεχτούν κατάργηση της λιτότητας. Εντούτοις, η λιτότητα είναι βασικό σύμπτωμα της νεοφιλεύθερης παγκοσμιοποίησης και όχι απλά μια «κακή πολιτική» των ελίτ, όπως διακηρύσσουν άσχετοι με τη σημασία της παγκοσμιοποίησης, αλλά και κάποιοι που συνειδητά παραπλανούν. Γι’αυτό και κάθε χώρα ενσωματωμένη στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς εφαρμόζει, σε διάφορους βαθμούς, πολιτικές συμπίεσης του κόστους παραγωγής (εργατικό κόστος, φόροι επιχειρήσεων, κ.λπ.).
  5. Έτσι αύριο ο ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει την έγκριση του για την ουσιαστική συνέχιση των μνηνομιακών πολιτικών, αφού εγκατέλειψε στη πραγματικότητα όλες τις «κόκκινες γραμμές του» εκτός από δύο: ένα δήθεν αναπτυξιακό πακέτο, μαζί με μια υπόσχεση για ελάφρυνση του Χρέους. Όμως οι δύο αυτές κόκκινες γραμμές είναι απάτη αφού το μεν αναπτυξιακό πακέτο σημαίνει περισσότερο ξεπούλημα του κοινωνικού μας πλούτου μέσω ιδιωτικοποιήσεων στις ξένες ελίτ, ενώ η ελάφρυνση του Χρέους απλά θα σημαίνει την διαιώνιση του (και επομένως και της εξάρτησης του Ελληνικού λαού), με αντάλλαγμα χαμηλότερους τόκους μετά από κάποιο «κούρεμα» στο μέλλον, τη στιγμή που η μόνη βέβαια πραγματική λύση θα ήταν η μη αναγνώριση από εμάς του Χρέους αφού βέβαια ήταν οι ελίτ που έκαναν (και κυρίως οφελούνταν από) τα δάνεια και όχι τα λαϊκά στρώματα που είδαν τη παραγωγή μας να συρρικνώνεται και τις δουλειές τους να χάνονται, ενώ οι κυβερνήσεις συνέχιζαν τα δάνεια για να συγκαλύψουν τη συντελούμενη οικονομική καταστροφή.
  6. Είναι δηλαδή ακριβώς η ένταξη μας στην ΕΕ (δηλαδή η εσωμάτωση μας στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία της αγοράς που μας επέβαλε το άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών) που είναι η αιτία της οικονομικής μας καταστροφής και όχι το Χρέος (όπως παραπλανητικά διέδιδαν πολλοί στην «Αριστερά» μας), το οποίο όμως είναι απλά το σύμπτωμα της. Ήταν η ένταξη μας στη ΕΕ που κατέστρεψε την αγροτική μας παραγωγή και τη σχετική αυτοδυναμία που είχαμε σε αγροτικά προϊόντα. Και ήταν η ίδια ένταξη που κατέστρεψε και την στοιχειώδη βιομηχανική παραγωγή (χαλυβουργεία, ναυπηγεία, κ.λπ.) ενώ τώρα θα ξεπουληθούν και τα λιμάνια, αεροδρόμια, συγκοινωνίες, επικοινωνίες, κ.λπ. και εμείς θα περιοριστούμε βασικά στον ρόλο των γκαρσονιών της Ευρώπης, όπως ήταν πάντα το σχέδιο των ελίτ.
  7. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως φρόντισε ώστε οι εκλογές του Γενάρη 2015 να αποκλείσουν με κάθε τρόπο το θέμα της ένταξης μας στην ΕΕ και γι’αυτό μιλούσε απλά για κάποια συμπτώματα της καταστροφής (μνημονιακές πολιτικές λιτότητας κ.λπ.) που υποτίθεται θα καταργούσε ερχόμενος στην εξουσία, πράγμα που όπως καταγγείλαμε από την αρχή της κρίσης ήταν μια σαφής ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ, χειρότερη από αυτή του Αντρέα Παπανδρέου το 1981, ή του γιου του, Γιωργάκη, το 2010. Έτσι αυτοδεσμεύτηκε μόνο για την κατάργηση των πολιτικών αυτών, με συνέπεια σήμερα να μπορούν να βγαίνουν όλα τα πολιτειακά όργανα, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι τον …Αρχιεπίσκοπο να διακηρύσσουν ότι δεν υπάρχει καμιά εντολή για ρήξη και ότι επομένως η παραμονή μας στην ΕΕ είναι πατριωτικό καθήκον, ενώ κάποιοι Ευρωφασίστες πολιτικάντηδες δεν διστάζουν ν’ απειλούν και με Γουδί όποιον μιλά για ρήξη, σε μια θρασύτατη αντιστροφή ρόλων! Και φυσικά μόνο στην Ουκρανία και ίσως την Ουγκάντα μπορούν τα πολιτειακά όργανα να επεμβαίνουν έτσι ωμά σε κρίσιμα και σαφώς πολιτικά θέματα. Ακολουθούμενοι βέβαια από τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ακόμη και την ακραιφνή «σοσιαλίστρια» διοικητή της Εθνικής Τράπεζας, χωρίς να διανοείται καν ο ΣΥΡΙΖΑ να τους απολύσει πάραυτα και να τους στειλει να υπηρετήσουν τα αφεντικά τους στις Βρυξέλλες!
  8. Το πόσο «πατριωτικό καθήκον» όμως είναι η παραμονή μας στην ΕΕ (την οποία στηρίζουν ακόμη και «εθνικιστές-μαϊμούδες» που τους βραβεύει ακόμη και η …Ακαδημία!), δήθεν για να σωθούμε από την Τουρκία, φάνηκε καθαρά από τη τύχη της Κύπρου. Είμασταν βέβαια μέσα στο ΝΑΤΟ το 1974 όταν έγινε η Τουρκική εισβολή και δεν κουνήθηκε κανένας από τους «συμμάχους» μας (που σήμερα είναι και όλοι «εταίροι» μας) να σταματήσουν την εισβολή. Και όχι μόνο. Ενώ αρκούσε μια δήλωση τους ότι τα σύνορα της ΕΕ είναι απαραβίαστα για να σταματήσει κάθε Τουρκική ή άλλη απειλή, όλα αυτά τα χρόνια οι «εταίροι» μάς «βοηθούσαν» να διατηρούμε αμυντικές δαπάνες που κανένας άλλος μικρός λαός δεν μπορεί ν’ αντέξει. Όλα αυτά βέβαια με το αζημίωτο, αφού όπως αποκάλυψαν πρόσφατα ακόμη και οι συντηρητικοί Ταιμς του Λονδίνου με αυτό τον τρόπο η κραταιά Γερμανία καλύπτει το 1/5 των εξαγωγών της σε πολεμικούς εξοπλισμούς, ενώ μετά μας κατηγορούσε από πάνω ότι έχουμε μεγάλο έλλειμμα στο Ισοζύγιο Πληρωμών!
  9. Όμως η έξοδος από την ΕΕ θα μας έδινε τη δυνατότητα να ασκήσουμε μια πραγματικά εθνική πολιτική, εγκαταλείποντας τους «συμμάχους» μας στο ΝΑΤΟ και αναπτύσσοντας πραγματικές συμμαχικές σχέσεις με τους λαούς που παλεύουν σήμερα για τη δική τους εθνική ανεξαρτησία, όπως ο Ρωσικός. Φυσικά η Ρωσική ηγεσία δεν αποτελείται από κρετίνους για να μας δώσει βοήθεια όταν εμείς δεν διανοούμαστε να φύγουμε από την ΕΕ, (όπως ξεκαθάρισε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Μόσχα), αφού αυτό θα ισοδυναμούσε με έμμεση από μέρους τους ενίσχυση της ΕΕ και της Υ/Ε που ήδη βρίσκεται σε ψυχρό ή ημι-θερμό πόλεμο με τη Ρωσία. Έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε («κατά λάθος»;) ν’ απογοητεύσει τον λαό ακόμη και για τη δυνατότητα αλλαγής των γεωπολιτικών μας σχέσων που είναι όμως απαραίτητη προυπόθεση για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε στον λυσσασμένο πόλεμο που θα μας κήρυσσε η Υ/Ε αν τολμούσαμε να προχωρήσουμε σε ρήξη.
  10. Σήμερα, με την ψευτο-εντολή που υφάρπαξε ο ΣΥΡΙΖΑ για αγώνα κατάργησης των πολιτικών λιτότητας …μέσα στην ΕΕ, και με τη βοήθεια πληρωμένων (ισως και από την ίδια την ΕΕ) και στημένων ψευτο-δημοσκοπήσεων που εμφανίζουν τον λαό σαν ένα λαό ηλιθίων μαζοχιστών, ο οποίος όταν έχει υποστεί στο πετσί του τι σημαίνει ΕΕ με χιλιάδες ν’ αυτοκτονούν από την απελπισία, να θέλει με συντριπτική μάλιστα πλειοψηφία,να παραμείνει στην ΕΕ. Ακόμη και οργανώνοντας μάλιστα και …«Μαιντάν» στο Σύνταγμα ―και ξέρουμε βέβαια ποιος και πώς οργάνωσε το αντίστοιχο Μαιντάν στην Ουκρανία και πού κατέληξε. Οι ψευτο-διαπραγματεύσεις τελειώνουν αύριο, ενώ ακόμη και η σκέψη για ρήξη είναι απο γελοία μέχρι ύποπτη. Πραγματική ρήξη προϋποθέτει: α) πρώτον, προετοιμασία του λαού από καιρό για τον ρόλο της ΕΕ στην Ελληνική καταστροφή, β) δεύτερον, τεχνική προετοιμασία για την αντιμετώπιση των μεταβατικών προβλημάτων, εφόσον βέβαια αποτελεί μαύρη προπαγάνδα αγυρτών ότι η επάνοδος στο εθνικό νόμισμα αποτελεί καταστροφή όταν υπάρχουν όλες οι λύσεις για την αντιμετώπιση των μεταβατικών προβλημάτων ―ανάλογες περιπτώσεις άλλωστε υπάρχουν πολλές στην Ιστορία―, και γ) τρίτον, αλλαγή των γεωπολιτικών συσχετισμών ΠΡΙΝ τη ρήξη. Σήμερα καμιά από τις βασικές αυτές προυποθέσεις δεν ικανοποιείται ΜΕ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ και των μπαρουφολόγων «αριστερών» οικονομολόγων και πολιτικάντηδων που τον απαρτίζουν.
  11. Είναι λοιπόν απόλυτα βάσιμη η υποψία ότι αν γίνει αύριο συμφωνία για την ουσιαστική συνέχιση των μνημονιακών πολιτικών, ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποδεικνυόταν σαν μια εξ αρχής οργανωμένη από τις ελίτ παρένθεση, ώστε να καλυφθεί και με «αριστερό» μανδύα η ολοκλήρωση της Ελληνικής καταστροφής.
  12. Η μόνη επομένως λύση σήμερα είναι η δημιουργία «από τα κάτω» ενός Μετώπου για την Κοινωνική και Εθνική απελευθέρωση (βλ. Έκκληση ΜΕΚΕΑ) και καλούμε κάθε πατριώτη να συμβάλλει στη δημιουργία τοπικών λαϊκών επιτροπών σε κάθε γωνιά της Ελλάδος για το κτίσιμο αυτού του Μετώπου. Αυτός είναι ο ΜΟΝΟΣ τρόπος για την έξοδο από την καταστροφή και το σταμάτημα του εξανδραποδισμού μας σαν Λαού. Είναι δύσκολος αγώνας και μακρόχρονος ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΠΙΛΟΓΗ!

ΟΙ ΣΚΟΥΡΙΕΣ, Η ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΞΟΡΥΞΗΣ ΧΡΥΣΟΥ

Απρίλης, 11 2015
skouries_15-2-2015_2 (2).jpg

ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ (ΜΕ.Κ.Ε.Α)

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ανορθολογισμοί του πιο άδικου οικονομικού συστήματος στην κατανομή των πόρων, αυτό της οικονομίας της «ελεύθερης» αγοράς, στρέφουν ένα κοινωνικό κομμάτι εναντίον ενός άλλου (π.χ. αγροτικά μπλόκα και φορτηγατζήδες) .

Η πιο συνηθισμένη κατηγορία που προσάπτεται εναντίον των εργαζομένων στην εξορυκτική εταιρία – και τώρα αναμασάται από «αριστερά» στόματα…- είναι ότι ξεπουλήθηκαν σε αυτήν για μια θέση εργασίας, ότι τους νοιάζει μόνο το προσωπικό βόλεμα, ότι αποτελούν τον «ιδιωτικό στρατό» της εταιρείας κλπ… Οι κατηγορίες αυτές ωστόσο κινούνται στα πλαίσια της συκοφαντίας και κάθε συκοφαντία αποσκοπεί στη παραπλάνηση από την πραγματικότητα για την εξυπηρέτηση συμφερόντων. Είναι συκοφαντία γιατί το να αγωνίζεσαι να εχεις δουλειά αύριο δε σε κάνει τσιράκι της εταιρείας τη στιγμή που κανένα πολιτικό προσωπικό δε διαννοείται να πετάξει έξω τις ιδιωτικές εταιρείες και το πλιάτσικο που συντελείται στους πόρους της χώρας δίνοντας διαφορετικό στόχο και χαρακτήρα στην εργασία των μετταλείων. Είναι αποπροσανατολισμός, γιατί ούτε η «αριστερή» κυβέρνηση δε θα διανοηθεί να εθνικοποιήσει τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους προσπαθώντας να αναδιαρθρώσει τη παραγωγική δομή δίνοντας λύση στην ανεργία και γι αυτό ο χαρακτηρισμός των εργαζομένων των σκουριών ως άνω αποτελεί για τους αφελείς το καλύτερο φύλο συκής για την φίλο-ΕΕ «αριστερά».

Αν οι κάτοικοι της ανατολικής Χαλκιδικής δε συνειδητοποιήσουν ότι απώτεροι λόγοι που έχουν δημιουργήσει τη συγκεκριμένη αντιπαλότητα μεταξύ τους είναι κοινοί τόσο για την περιβαλλοντική καταστροφή, όσο και για τον πέλεκυ της ανεργίας, οποιαδήποτε «λύση» εντός του οικονομικού συστήματος που προάγει το δόγμα «ανάπτυξη ή θάνατος» (προς όφελος των μεγαλοκαρχαριών φυσικά!) είναι καραμπινάτη αυταπάτη.

Όμως το δόγμα «ανάπτυξη ή θάνατος» έχει τις πολιτικές και οικονομικές εκφράσεις του και την πρακτική υλοποίηση του. Αυτό σημαίνει απλά ότι από την στιγμή που η χώρα μας εντάχθηκε στην ΕΟΚ, αναγκαστικά θα ακολουθούσε τα οικονομικά και πολιτικά πλάνα που χάρασσαν οι ισχυρές οικονομικά χώρες της Κοινότητας. Η εφαρμογή των πλάνων αυτών είχε σαν αποτέλεσμα το τσαλαπάτημα του βίου του λαού μας, την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας της χώρας μας αλλά και την απομάκρυνση κάθε πιθανότητας να αποκτήσει οικονομική αυτοδυναμία, καταντώντας πρεζάκι δόσεων χρηματικών δανείων.

Γι’ αυτό και ήταν αναπόφευκτη η σύνθλιψη των εργασιακών δικαιωμάτων, η φτωχοποίηση του λαού μας, η οργιώδης ανεργία, το βιοποριστικό στύψιμο, το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου σε εταιρίες όπως η Ελντοράντο, η περιβαλλοντική καταστροφή.

Θα μπορούσε όμως να υπάρξει λύση ; Κατ’ αρχάς είναι τουλάχιστον εξοργιστικό ένας τόσο προσοδοφόρος πόρος όπως ο ορυκτός μας πλούτος να ξεπουλιέται σε ξένες εταιρίες και να καρπώνονται αυτές τη μερίδα του λέοντος.

Η λύση θα βρισκόταν μόνο στην περίπτωση εφαρμογής εκτεταμένων εθνικοποιήσεων βασικών παραγωγικών τομέων και μονάδων της οικονομίας με παράλληλη μονομερή άμεση έξοδο της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, υποχρέωση δασμών στις εισαγωγές και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Σε αυτό το πλαίσιο, η εθνικοποίηση των ορυχείων της Χαλκιδικής δίνει μια εκ διαμέτρου αντίθετη σημασία και βαρύτητα από την σημερινή στην συνέχιση της λειτουργίας αυτού του πλουτοπαραγωγικού πόρου. Τα κοιτάσματα χρυσού της χαλκιδικής δεν έχουν να κάνουν μόνο με τη συνέχιση ή όχι στην εργασία κάποιων εργαζομένων εκεί, αλλά με την διαδικασία ανοικοδόμησης της οικονομικής αυτοδυναμίας της χώρας και κατ επέκταση την αντιμετώπιση των πρωτόγνωρων επιπέδων ανεργίας παν-Ελλαδικά και όχι μόνο σε τοπικό επίπεδο. Και αυτό γιατί παρόμοιοι πλουτοπαραγωγικοί πόροι όπως της χαλκιδικής αλλά και άλλοι δυνητικά αποτελούν τη βάση στήριξης της εγχώριας οικονομίας έξω από τα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης και εθνικού νομίσματος.

Στα εθνικοποιημένα μεταλλεία οι συνελεύσεις εργατών και πολιτών θα έπαιζαν σημαντικό ρόλο για τον τρόπο λειτουργίας τους, όσον αφορά την ασφάλεια και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις ώστε να ελαχιστοποιούνται ή και να εξαφανίζονται ακόμα και όχι όπως σήμερα να γίνονται τα πιόνια στα διάφορα παιχνίδια ψευτο οικολόγων και «αριστερών» με …χαρτοφυλάκια και μετοχές σε ιδιωτικές εταιρείες εξόρυξης και στα τουριστικά φιλέτα της Χαλκιδικής.

- ΕΝΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ

-ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΑΚΥΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΑΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ, ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΤΙΣΙΜΟ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ (ΜΕΚΕΑ)

 

Υ.Γ. Μια άλλη επιπλοκή της άνωθεν κατάστασης έχει να κάνει με αυτό που αποκαλείται «αριστερά»....Συνέχεια »

Η Ελλάδα μεταξύ Σκύλλας και Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ημερομηνία: 
Φλεβάρης 2015

ΠΙΕΣΤΕ ΤΟ ΚΟΥΜΠΙ “CC” ΣΤΗΝ ΚΑΤΩ ΜΠΑΡΑ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ

 

(Το παρακάτω είναι μια επεξεργασμένη και ανανεωμένη ―με βάση νέα στοιχεία και εκτιμήσεις― απομαγνητοφώνηση της βίντεο-συνέντευξης του Τάκη Φωτόπουλου στην Galina Tichinskaya για την Pravda.ru[1] )

 ...Συνέχεια »

ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ Ή ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ;

Γενάρης, 23 2015
IMG_20130501_125608-300x336 (1).jpg

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕ.Κ.Ε.Α. [ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ] ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΩΝ ΚΡΙΣΙΜΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

 

 

 PDF εκτυπώσιμο 4 σελίδες

Οι εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 έχουν κρίσιμη σημασία όσον αφορά την ολοκλήρωση της διαδικασίας μετατροπής της χώρας σε προτεκτοράτο της Υπερεθνικής Ελίτ και της συνακόλουθης οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.

Μετά και τις τελευταίες εξελίξεις δημιουργίας ψευτοκομματιδίων από την οικονομική, πολιτική και μιντιακή ελίτ (ΠΟΤΑΜΙ, ΚΙΔΗΣΟ) που ιδιαίτερα το πρώτο είναι πολύ επικίνδυνο για τον ρόλο που του ανάθεσαν από τη στιγμή που το δημιούργησαν οι ελίτ (το κόμμα του Γιωργάκη το έχουν καταλάβει όλοι ότι είναι της πλάκας και κατά πάσα πιθανότητα δεν θα μπει καν στη Βουλή) διαμορφώνονται δύο βασικοί πόλοι, οι οποίοι εκφράζουν την ίδια θεμελιακή αρχή της παραμονής μας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη και δημιουργούν ψευτο-αντιθέσεις στο θέμα των πολιτικών λιτότητας ή των μνημονίων παλαιότερα. Ο στόχος είναι οι δύο αυτοί πόλοι να εναλλάσσονται στην εξουσία εκφράζοντας τα ίδια συμφέροντα των ντόπιων και ξένων ελίτ για τις ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές που έχουν καταστρέψει τη παραγωγή μας από τότε που μπήκαμε στην ΕΕ και στύψει την εργατική μας δύναμη, ενώ με την ευκαιρία της κρίσης του Χρέους (αναπόφευκτη συνέπεια της καταστροφής της παραγωγής μας) μας εξανάγκασαν να καταστρέψουμε και όποια νοσοκομεία, σχολεία ή Πανεπιστήμια διαθέταμε, οδηγώντας τελικά όλα στην ιδιωτικοποίηση, όπως και τον φυσικό μας πλούτο που ξεπουλιέται. Οι διαφορές τους είναι κάτι σαν τις διαφορές Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών στις ΗΠΑ, όπου κανένας δεν θα διανοείται να θίγει τα θεμέλια του συστήματος (ΕΕ, Ευρωζώνη κ.λπ.) αλλά θα ασχολούνται μόνο με το ποιος θα είναι περισσότερο υπέρ των επιχειρήσεων και ποιός υπέρ του «λαού».

Ο ένας πόλος είναι ο γνωστός πόλος νεοφιλεύθερων και σοσιαλφιλελεύθερων που μας κυβέρνησε από το ξέσπασμα της κρίσης (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ) με πιθανούς «συμμάχους» (ΔΗΜΑΡ, ΛΑΟΣ κ.λπ.) ο οποίος θα αγωνίζεται για το καλό της επιχειρηματικής πρωτοβουλίας και ο άλλος ο «αριστερός» πόλος ― που θα αντικαταστήσει το εντελώς φθαρμένο πια ΠΑΣΟΚ που πετιέται σαν στυμμένο λεμόνι ― θα αγωνίζεται για το καλό του λαού (ΣΥΡΙΖΑ) με πιθανούς συμμάχους (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΣΧΕΔΙΟ Β, ΕΠΑΜ κ.λπ.). Είτε ο ένας κυβερνά είτε ο άλλος, η ΕΕ θα μένει στο απυρόβλητο (έστω και αν κάποιοι πιο ζωηροί μιλούν για έξοδο από το Ευρώ, η οποία όμως ποτέ δεν θα γίνει αν δεν συμφωνήσουν τα αφεντικά μας στην ΕΕ). Η χειρότερη περίπτωση τσόντας όμως είναι αναμφισβήτητα το ΠΟΤΑΜΙ που είναι καθαρό προϊόν του συστημικού σωλήνα και των μίντια με επικεφαλής μια τηλεοπτική περσόνα και στελεχώνεται από βολεμένους τεχνοκράτες κ.λπ. που διψούν για ευρεία κοινωνική προβολή και τα συνάδοντα προνόμια. Και είναι η χειρότερη περίπτωση γιατί αυτοί μπορούν να πηγαίνουν είτε με τον ένα πόλο είτε με τον άλλο αφού δεν έχουν το παραμικρό πρόγραμμα να επιδείξουν πέρα από την πλήρη υποταγή σε ό,τι ζητήσουν τα ξένα αφεντικά μας στην ΕΕ, το ΝΑΤΟ κ.λπ. Γι’αυτό άλλωστε οι ελίτ έφτιαξαν αυτό το άθλιο κατασκεύασμα που παριστάνει το κόμμα....Συνέχεια »

ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝΟΜΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ - ΠΩΣ;

Δεκέμβρης, 09 2014
foithtes simaia ee2.jpg

Το πρόσφατο κύμα καταλήψεων σε σχολεία και σχολές έρχεται ως φυσικό αποτέλεσμα της ουσιαστικής απαξίωσης της δημόσιας εκπαίδευσης με σκοπό την πλήρη αγοραιοποίησή της, όπως άλλωστε έχει τραγικά συρρικνωθεί κάθε τομέας κοινωνικών παροχών – υγείας, συντάξεων κλπ…

Όσον αφορά την προοπτική – αλλά ακόμα και τη δυναμική –  των κινητοποιήσεων είναι αναγκαίο να επισημάνουμε κάποια σημαντικά σημεία εφόσον μας ενδιαφέρει η πιθανότητα θετικών αποτελεσμάτων παρόμοιων αγώνων. Μπορούμε να πούμε λοιπόν ότι η εκπαιδευτική κοινότητα  δεν έχει αποκρυσταλλώσει ένα σαφή πολιτικό Λόγο που να συνδέει τα αιτήματα των φοιτητών με το οικονομικό-πολιτικό πλαίσιο που ορίζει τον ίδιο το «χαρακτήρα» της  παιδείας και αυτό έχει να κάνει κατά τη γνώμη μας με τρεις βασικούς αλληλένδετους παράγοντες:

  1. Το ότι παρότι οι πρόσφατες κινητοποιήσεις έρχονται ως συνέχεια ενός μακρύ αγώνα σε βάθος χρόνου που είχε καταφέρει εν μέρει να αποτρέψει την πλήρη ιδιωτικοποίηση της παιδείας, δεν υιοθετήθηκε ένας αντιπαγκοσμιοποιητικός Λόγος μέσα στο φοιτητικό κίνημα όπου θα βοηθούσε τους νέους να ξεκαθαρίσουν απέναντι σε τι αγωνίζονται ώστε να δώσουν ρεαλιστική προοπτική στα αιτήματά τους.
  2. Η περιορισμένη δυναμική των κινητοποιήσεων είναι αλληλένδετη με το γενικότερο κλίμα εσωστρέφειας που έχει επιβληθεί σε μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας που υφίστανται τις συνέπειες της οικονομικής κατοχής αλλά και με την ανίκανη πλέον «αριστερά» που δεν αμφισβητεί τους βασικούς μηχανισμούς της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.
  3. Τέλος έχει να κάνει σαφώς με τον αντιδραστικό ρόλο που παίζει σήμερα η «εκφυλισμένη αριστερά» όπου με το μανδύα του «αριστερού» αποτρέπει να συνδεθούν τα επιμέρους αιτήματα και το αίτημα για δημόσια εκπαίδευση με την έξοδο από την ΕΕ δηλαδή την έξοδο από τις ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές με τις οποίες έχουν συνδέσει ήδη την ανώτερη άλλα και την κατώτερη εκπαίδευση. Άμεση συνέπεια αυτού είναι να οδηγείται η πλειοψηφία των μαθητών σε μια άκρως προβληματική εκπαίδευση χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα αν όχι εκτός αυτής.

Η σημερινή περιθωριοποίηση και υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου αλλά και η εξάρτηση της χρηματοδότησης της ανώτατης εκπαίδευσης από μηχανισμούς της οικονομίας της αγοράς, αποτελεί άμεση συνέπεια της συμπόρευσης της παιδείας με τις ανάγκες της ανταγωνιστικότητας που επιβάλει η διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία....Συνέχεια »

Προς μια νέα δημοκρατική διεθνή Τάξη

Νοέμβρης, 02 2014
Sorbonne-occupied-1968-300x336.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (2 Νοεμβρίου 2014)


 

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Το θεσμικό πλαίσιο που έχει εγκαθιδρυθεί σήμερα σε όλο τον κόσμο, δηλαδή σε όλες τις χώρες που έχουν ενσωματωθεί στη ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, αποτελείται από ένα μοντέλο στο οποίο η οικονομική ανάπτυξη, (αν όχι η «ανάπτυξη γα την ανάπτυξη»!), είναι ο θεμελιώδης οικονομικός στόχος. Σε αυτό το πλαίσιο, η συνέχιση της ανάπτυξης εξαρτάται από μια διαδικασία περαιτέρω διεθνοποίησης της οικονομίας, που αποτελεί ένα συνεχώς ανανεούμενο φαύλο κύκλο. Η καταστροφή της οικονομικής αυτοδυναμίας δημιουργεί ανάγκες για όλο μεγαλύτερες εισαγωγές και, επομένως, για μεγαλύτερες εξαγωγές για την χρηματοδότησή τους. Όμως, μεγαλύτερες εξαγωγές προϋποθέτουν μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα, επομένως παραγωγικότητα, που με τη σειρά της εξαρτιέται βασικά από τις επενδύσεις. Και ποιος ελέγχει το διεθνές εμπόριο, αλλά και τις υπερεθνικές επενδύσεις, σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία; Φυσικά, οι πολυεθνικές, οι οποίες διαθέτουν την παραγωγική και τεχνολογική βάση που επιτρέπουν τη συνεχή αύξηση της παραγωγικότητας που απαιτείται από τον σκληρό διεθνή ανταγωνισμό....Συνέχεια »

Ο μύθος της μετά-μνημονιακής «αλλαγής»

Οκτώβρης, 05 2014
9f6d22dec5a20bcdd01cd84e98637764_L.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (5 Οκτωβρίου 2014)

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Ο νέος μεγάλος μύθος με τον οποίο παραμυθιάζουν τα θύματα της παγκοσμιοποίησης, τόσο η κυβέρνηση της κοινοβουλευτικής Χούντας όσο και η αξιωματική αντιπολίτευση, είναι η δήθεν μεγάλη αλλαγή που έρχεται και θα μας βγάλει από τα μνημόνια και την οικονομική καταστροφή. Είτε αυτό θα γίνει σαν φυσική εξέλιξη των «προσπαθειών» της Χούντας όλα αυτά τα χρόνια, όπως ισχυρίζεται, είτε θα γίνει χάρη στους πολιτικούς και οικονομικούς χειρισμούς των εγκεφάλων του ΣΥΡΙΖΑ που μολονότι δεν διανοούνται να κτυπήσουν τις αιτίες της καταστροφής αυτής, οι οποίες ανάγονται στην παραμονή της χώρας στην ΕΕ (όχι απλά στην Ευρωζώνη) και την έλλειψη οικονομικής κυριαρχίας, εντούτοις, σαν νέοι...Χουντίνι, υπόσχονται, αν εκλεγούν, να μας βγάλουν από τη καταστροφή. Όμως, για να δούμε τι είδους αλλαγή και έξοδος από τη καταστροφή είναι δυνατή, πρέπει πρώτα να την ορίσουμε .

Αρχικά, θα πρέπει να διακρίνουμε τις συνέπειες της καταστροφής στη φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων από τις ίδιες τις «θεσμικές αλλαγές» που υιοθετήθηκαν από τη Χούντα. Και αυτό γιατί, και αν ακόμη ήταν δυνατή η «ανακούφιση» των λαϊκών στρωμάτων από κάποιες συνέπειες της καταστροφής, όσο οι θεσμικές αυτές αλλαγές παραμένουν, τότε, ακόμη και χωρίς μνημόνια, η καταστροφή θα είναι πια μόνιμη. Με άλλα λόγια, τα Μνημόνια δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός για τη Χούντα και τις ελίτ από πίσω της. Ήταν μέσο για να επιβληθούν οι «αναγκαίες μεταρρυθμίσεις». «Αναγκαίες» όχι βέβαια για το «καλό της οικονομίας», όπως λένε οι ελίτ, και παπαγαλίζουν και οι συστημικοί οικονομολόγοι που διδάσκονται στα Πανεπιστήμια ότι υπάρχει κάποιο «γενικό» καλό. Πράγμα που αποτελεί άλλο ένα μύθο σε μια καπιταλιστική οικονομία της αγοράς, όπου το τι είναι «καλό» για την οικονομία ορίζεται με βάση τα συμφέροντα αυτών που την ελέγχουν. Όμως, στην προκειμένη περίπτωση, το συμφέρον των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης και αυτό των ευεργετούμενων από αυτήν είναι διαμετρικά αντίθετα. Τα συμφέροντα αυτά έχουν, βέβαια, απόλυτη σχέση με τις ταξικές διαιρέσεις που είναι όμως πολύ ευρύτερες στην εποχή της διεθνοποιημένης οικονομίας της αγοράς από τις παραδοσιακές ταξικές διαιρέσεις που χαρακτήριζαν την καπιταλιστική οικονομία του κράτους-έθνους.

Ρωσικό εμπάργκο και Ελληνικό προτεκτοράτο

Αύγουστος, 18 2014
rosiko-empargko-pligma-15-ekat-stin-kypriaki-oikonomia.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (16-17 Αυγούστου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Τις τελευταίες ημέρες πολλοί Ευρωπαίοι αγρότες, μεταξύ των οποίων και Έλληνες, ξυπνώντας από τον λήθαργο στον οποίο τους έχουν εξαναγκάσει η Υπερεθνική ελίτ (Υ/Ε) και οι τοπικές Κοινοβουλευτικές Χούντες, διαπίστωσαν με έκπληξη ότι όχι μόνο δεν ελέγχουν την οικονομία της χώρας τους, (της οποίας ο έλεγχος έχει περιέλθει στις Ευρω-ελίτ από τότε που τους έβαλαν στην ΕΕ και την Ευρωζώνη), αλλά ούτε καν μετέχουν στη λήψη αποφάσεων που αφορούν άμεσα την ζωή τους. Είτε την καθημερινή τους ζωή, όπως μόλις διαπίστωσαν οι αγρότες που βλέπουν τον κόπο μιας ολόκληρης χρονιάς να πετάγεται στις χωματερές, είτε ακόμη και την ίδια την επιβίωση αυτών και των παιδιών τους, σε περίπτωση πολέμου.

Πολλοί, δηλαδή, μόλις σήμερα αρχίζουν και συνειδητοποιούν ότι ακόμη και η υπέρτατη απόφαση ενός λαού εάν θα αναμιχθεί η όχι σε ένα καταστροφικό πόλεμο δεν παίρνεται πια στο εθνικό επίπεδο, αλλά στο υπερεθνικό, από την Υ/Ε (δηλ. βασικά την Ομάδα των 7) και τις Ευρω-ελιτ στον χώρο μας. Και σήμερα δεν μιλάμε πια απλά για οικονομικό πόλεμο, αφού είναι φανερό σε κάθε μη πληρωμένο κονδυλοφόρο ότι ο οικονομικός πόλεμος που μαίνεται σήμερα, (όχι βέβαια λόγω ενδο-ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων, όπως λένε οι Νεάντερνταλ «Μαρξιστές της συμφοράς») μπορεί κάλλιστα να είναι το πρελούδιο ενός καταστροφικού πολέμου. Εκτός, βέβαια, εάν οι αντιστεκόμενοι στην παγκοσμιοποίηση λαοί, όπως ο Ρωσικός (εξαιρώντας βέβαια τους ευνοούμενους της παγκοσμιοποίησης που είναι ζήτημα εάν είναι το ένα τέταρτο του λαού) τελικά υποταχθούν στην ΝΔΤ και την Υ/Ε. Έτσι, ο ανύποπτος Ελληνικός λαός σε τέτοιο ακριβώς πόλεμο μπορεί να οδηγηθεί από τους τυχάρπαστους επαγγελματίες πολιτικάντηδες-οργανέτα της Υ/Ε που παριστάνουν την κυβέρνηση της κοινοβουλευτικής Χούντας, καθώς και τα πανάθλια κανάλια των κλεπτοκρατών που τους στηρίζουν. ...Συνέχεια »

Syndicate content