Skip to main content

Με βάση τις τελευταίες δραματικές εξελίξεις και τον άμεσο κίνδυνο να οδηγηθούμε σε μη αναστρέψιμη οικονομική και κοινωνική καταστροφή, με το ξεπούλημα όλου του κοινωνικού μας πλούτου και την πλήρη πολιτική και οικονομική υποταγή του λαού από τις ξένες και ντόπιες ελίτ, συνδιαμορφώσαμε κείμενο ΈΚΚΛΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΗΞΗ ΕΝΟΣ ΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ. Σε αυτό κάθε συνιστώσα θα διατηρούσε την πλήρη ιδεολογική και οργανωτική αυτονομία της, αλλά όλες οι συνιστώσες καθώς και κάθε ανένταχτος που θα ήθελε να παλέψει μέσα απο τις γραμμές του, θα δεσμεύονταν από ένα σύνολο συγκεκριμένων στόχων. Με τους στόχους αυτούς επιδιώκουμε την αποδέσμευση μας απο τη Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση, με άμεση έξοδο από την ΕΕ (και συνακόλουθα την Ευρωζώνη), ώστε να δημιουργήσουμε τις βάσεις για αυτοδύναμη οικονομία και για την ανάκτηση της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας μας, χωρίς την οποία οποιαδήποτε αυτοδιάθεση μας σαν Λαός είναι αδύνατη σήμερα.

Λαϊκό Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης για την αποτροπή της Οικονομικής Καταστροφής και την Αυτοδύναμη Οικονομία

Κριμαία: η αρχή του τέλους της Νέας Τάξης

Μάρτης, 23 2014
6482-744128.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (23 Μαρτίου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Το δημοψήφισμα της Κριμαίας, όπου αποφασίστηκε η επανένωση με τη Ρωσία, καταδικάστηκε από ολόκληρη την «δημοκρατική» «διεθνή κοινότητα». Δηλαδή, την Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) που εκπροσωπεί τις υπερεθνικές επιχειρήσεις, οι οποίες ελέγχουν την παγκόσμια παραγωγή και διανομή εμπορευμάτων. Η «κοινότητα» αυτή εκφράζεται πολιτικά από τα εγκληματικά κράτη της «Ομάδας των 7» που αιματοκυλούν τον ένα μετά τον άλλο τους λαούς τα τελευταία 25 περίπου χρόνια για να τους ενσωματώσουν στη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Δεδομένου μάλιστα ότι η άνοδος της ΝΔΤ ήταν αποτέλεσμα όχι μόνο της ανάδυσης της παγκοσμιοποίησης,  ενός νέου συστημικού φαινομένου που έφερε η μαζική εξάπλωση των υπερεθνικών επιχειρήσεων, αλλά και της παράλληλης κατάρρευσης του «υπαρκτού σοσιαλισμού», η συνέπεια ήταν ένας ιστορικά πρωτόγνωρος μονόπολος κόσμος. Ένας κόσμος, όπου το τι είναι νόμιμο και τι παράνομο, τι δίκαιο και τι άδικο, τι αλήθεια και τι ψεύδος ―όλα καθορίζονται σε τελική ανάλυση από την Υ/Ε, τους διεθνείς θεσμούς που ελέγχει (ΟΗΕ, διάφορες διεθνείς επιτροπές και διεθνή δικαστήρια), και φυσικά τα διεθνή ΜΜΕ που καθορίζουν αποφασιστικά τι και πώς πρέπει να μαθαίνουν οι υπήκοοι της ΝΔΤ. Και βεβαίως, η ίδια Υ/Ε ελέγχει και τα «εναλλακτικά» μέσα ενημέρωσης, από τις ΜΚΟ που η ίδια χρηματοδοτεί άμεσα ή έμμεσα, μέχρι ακόμη και τα κοινωνικά μίντια, εκτός από κάποιες εξαιρέσεις που αφήνονται να λειτουργούν (στον βαθμό που δεν είναι επικίνδυνα βέβαια, οπότε μποϊκοτάρονται με κάθε τρόπο) ως δείγματα πολυφωνικότητας. ...Συνέχεια »

Τι κρίνεται στην Ουκρανία και η Αριστερά

Μάρτης, 16 2014

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (16 Μαρτίου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2014/2014_03_16.html

Όπως ανέφερα σε προηγούμενα άρθρα, η βασική αιτία για την σημερινή, κρίσιμη για όλους μας, σύγκρουση της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε) με την Ρωσία ήταν το καίριο θέμα εάν η Ουκρανία θα ενταχθεί στην ΕΕ, όπως αγωνίζεται με κάθε μέσο να επιτύχει η Υ/Ε μέσα από το «πραξικόπημα από κάτω», ή αντίστροφα, στην Ευρασιατική Ένωση (Ευρασ. Έν.), όπως επιδιώκει η Ρωσία. Και αυτό,  γιατί τυχόν  προσχώρηση της Ουκρανίας στην ΕΕ θα σήμαινε την ουσιαστική καταστροφή του σχεδίου για την Ευρασ. Έν., δηλαδή μια οικονομική ένωση που δυνητικά θα περιλάμβανε χώρες του τ. σοβιετικού μπλοκ, αλλά και χώρες με κοινούς δεσμούς με αυτό  (ιστορικούς, πολιτικούς, πολιτιστικούς κ.λπ.), όπως η Ελλάδα.

Φυσικά, η προπαγάνδα της Υ/Ε, που υποστηρίζει και τμήμα της «αριστεράς», δεν μιλά για πραξικόπημα αλλά για ...επανάσταση (ΣΥΡΙΖΑ), ενώ άλλοι μιλούν για πραξικοπηματικού τύπου κυβερνητική αλλαγή μετά από μια "πολιτική σύγκρουση με εκατοντάδες νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες" (ΑΝΤΑΡΣΥΑ ―συνιστώσες της οποίας έφθασαν στην αθλιότητα να χαρακτηρίζουν όργανα του Πούτιν όποιον μιλά για πραξικόπημα!) Και, φυσικά, δεν λείπουν και οι «αναρχικοί» που παίρνουν παρόμοιες θέσεις, όπως η «αναρχοσυνδικαλιστική Διεθνής Ένωση Εργατών», η οποία (ακολουθώντας πιστά την Υ/Ε και το…ΝΑΤΟ) δηλώνει ότι «ο ρωσικός καπιταλισμός παραφυλάει για να χρησιμοποιήσει την αναδιανομή της εξουσίας στην Ουκρανία για να προωθήσει τα δικά του επεκτατικά σχέδια».

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ–ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ:Το ΜΕΚΕΑ για το πραξικόπημα της ΕΕ-Υπερεθνικής Ελίτ στην Ουκρανία

Κατέβασε το - Εκτύπωσε το:Μέγεθος
Σε μορφή PDF357.88 KB
Μάρτης, 13 2014
016822844_30200.jpg

ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ (ΜΕΚΕΑ) | 13/03/2014

ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ, ΤΗΝ ΑΘΛΙΑ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ

 

Το Μέτωπο για την Κοινωνική και Εθνική Απελευθέρωση (ΜΕΚΕΑ) καταδικάζει το συνεχιζόμενο, γκανγκστερικό πραξικόπημα της ΕΕ και ευρύτερα της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε), στην Ουκρανία, η οποία με τη συνδρομή της αλληλεξαρτώμενης της, Σιωνιστικής ελίτ (Σ/Ε), συνεργάζονται με τους ντόπιους Ναζί και ό,τι πιο ξεπουλημένο υπάρχει στο παγκοσμιοποιημένο κρατικό και παρακρατικό στερέωμα (μισθοφόροι, «ΜΚΟ» κλπ.), με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος, την κατάλυση κάθε Οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας της Ουκρανίας με την ενσωμάτωση της στην ΕΕ, και την αποτροπή του εγχειρήματος της Ευρασιατικής Ένωσης.

Οι γκάνγκστερς της Υ/Ε και τα ντόπια Ουκρανικά ανδρείκελα της, καθώς και τα δεκανίκια τους στην «Αριστερά», διεθνή και ντόπια, παρουσιάζουν το πραξικόπημα με το γνωστό σενάριο της λαϊκής ανατροπής ενός «αιμοσταγούς δικτάτορα» που επιτίθετο τον λαό του (με τα πιο παθητικά ΜΑΤ στην …ιστορία να τρώνε ξύλο και οι «διαδηλωτές» να επιτίθενται σε δημόσια κτίρια με μπουλντόζες), προς διαστρέβλωση κάθε κοινής λογικής και ντοκουμέντου που έχει δει το φως της δημοσιότητας. Ενώ η Ευρω-αριστερά τύπου ΣΥΡΙΖΑ, Die Linke, ΚΕΑ κλπ. μέσω των οργάνων της όπως η Αυγή δε διστάζει να μιλάει ακόμα και για «Ουκρανική Επανάσταση», και βασικά αυτό που κάνει είναι να «κατσαδιάζει» την ΕΕ του πραξικοπήματος (σε αντίθεση με την «καλή» ΕΕ του Τσίπρα!) για την έλλειψη καθαρής πολιτικής στην «κρίση»! Κάποιοι μάλιστα έχουν και το θράσος να μιλούν για την…επιθετικότητα του Πούτιν (!), ακόμα και στον «προοδευτικό» Γκάρντιαν και σε άλλα παρόμοια ΜΜΕ της διεθνούς «Αριστεράς» που είναι και φιλόξενες φωλιές δικών μας «Αριστερών»…

Τον ίδιο ρόλο «αριστερών» δεκανικιών παίζουν και πολλοί στην «αντικαπιταλιστική και ελευθεριακή αριστερά» που κάνουν ουσιαστικά λόγο για εξέγερση μεν, αλλά η οποία τελικά απέτυχε, όταν εξ αρχής η «εξέγερση» δεν είχε καμία σχέση με λαϊκή εξέγερση αλλά ξεκίνησε απλά από φιλοδυτικές διαδηλώσεις οργανωμένες από τα βολεμένα καλόπαιδα της μεσαίας και ανώτερης τάξης της Ουκρανίας, μέσω των facebook, twitter κλπ.., οι οποίες στη συνέχεια εξελίχτηκαν σε αιματοκύλισμα όταν η Δεξιά Φάλαγγα, ο πραγματικά ναζιστικός «Δεξιός Τομέας» πήρε τα όπλα, αφού πρώτα διαβεβαίωσε σε κατ’ ιδίαν συνάντηση τον Ισραηλινό πρέσβη στην Ουκρανία ότι δεν είναι ....αντισημίτες. Στη συνέχεια είδαμε την αποκάλυψη της προβοκάτσιας με τους ελεύθερους σκοπευτές που πυροβολούσαν στο ψαχνό αδιακρίτως διαδηλωτές και μπάτσους  όταν δυτικοί αξιωματούχοι αποκάλυψαν σε τηλεφωνικές τους συνομιλίες ότι δεν ήταν του Γιανούκοβιτς, όπως έλεγαν τα φερέφωνα μέχρι τότε, αλλά της εγκάθετης «αντιπολίτευσης» της νέας Ουκρανικής Χούντας και των κρατικών και παρακρατικών οργανώσεων της Υ/Ε στην περιοχή (Πολωνία, Λετονία κλπ.).

Όσοι λοιπόν στην εξεφτιλισμένη «αριστερά» μιλούν για «επαναστάσεις» ή (αποτυχημένες) «λαϊκές εξεγέρσεις» (ΣΕΚ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, «ελευθεριακοί») είναι εξίσου αχρείοι και βολεμένοι με τα καλοθρεμμένα παπαγαλάκια των ΜΜΕ της Υ/Ε και της Σ/Ε.

Πρέπει επίσης να καταδικαστεί απερίφραστα η στάση «ίσων αποστάσεων» που κρατάει η κομουνιστική αριστερά και το ΚΚΕ, που τις συγκαλύπτει με αναμασήματα περί «ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών» μεταξύ Υ/Ε και…Ρωσίας.

Και αυτό γιατί όπως γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο, στόχος της Υ/Ε στην περιοχή δεν είναι μόνο η ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ, που θα είναι καταστροφική και για τον Ουκρανικό λαό, αλλά κυρίως, όπως επισήμανε και η Χίλαρι Κλίντον, η Ευρασιατική Ένωση που προωθεί η Ρωσία σε συνεργασία με άλλα κράτη και, που σε αντίθεση με την ΕΕ, σέβεται ρητά την Εθνική και Οικονομική κυριαρχία των λαών αυτών. Το εγχείρημα της Ευρασιατικής Ένωσης έχει τεράστια σημασία για την προσπάθεια χτισίματος Μετώπων Οικονομικής Αυτοδυναμίας, όπως εμείς προτείνουμε να ξεκινήσει «από τα κάτω» στο ΜΕΚΕΑ, διατηρώντας την Αυτονομία μας, και σε διμερή συνεργασία με όποιους λαούς και καθεστώτα αντιστέκονται στη Νέα αυτή Διεθνή Τάξη. (βλ. άρθρο για την αναγκαία αλλαγή στη γεωστρατηγική).

Επιπλέον η περαιτέρω περικύκλωση της «ιμπεριαλιστικής» Ρωσίας από το ΝΑΤΟ, και τα νέα δεδομένα στον συνεχιζόμενο πόλεμο-σφαγή της Υ/Ε ενάντια στο λαό της Συρίας, η προσπάθεια (με φυσική ή μη βία) της πλήρους ενσωμάτωσης του Ιράν στην Παγκοσμιοποίηση και άλλων αντιστεκόμενων περιοχών, μετά και από αυτή την εξέλιξη, είναι προφανώς άσχετα θέματα για τους «Μαρξιστές της Συμφοράς»..!

Η Υ/Ε η οποία διαχειρίζεται την Νεοφιλελεύθερη Καπιταλιστική Παγκοσμιοποίηση σήμερα έχει ξεπεράσει κάθε όριο παγκόσμιου τραμπουκισμού εξαθλιώνοντας με κάθε μέσο (είτε οικονομικό – όπως στην Ελλάδα-, είτε στρατιωτικό –Λιβύη, Συρία κλπ.- είτε και πολιτικό με διάφορες κυρώσεις και εκδικητικά αντίμετρα, ένταση της αστυνομικής καταστολής κλπ.) τη μεγάλη πλειονότητα των λαών και κυρίως οδηγεί στην έσχατη υποτέλεια τους, μέσω της καταστροφής κάθε Οικονομικής και Πολιτικής Κυριαρχίας και Αυτοδυναμίας που είχαν κερδίσει με πολυαίμακτες αγώνες.

Το μήνυμα είναι σαφές: Όσα καθεστώτα, που συνήθως στηρίζονται από τα λαϊκά στρώματα, «ταραξίες» (που κατά τη γνωστή γκεμπελική προπαγάνδα, «σφάζουν τον ίδιο τον λαό τους»), λόγω της εθνο-απελευθερωτικής ή σοσιαλιστικής τους ιστορίας (π.χ. τα Μπααθικά), αντιστέκονται στη Νέα Διεθνή Τάξη της Παγκοσμιοποίησης και των συστημάτων κοινοβουλευτικής Χούντας (που είναι μια πιο ολοκληρωτική μορφή ψευτο-δημοκρατίας) που στήνουν παγκόσμια, θα έχουν την τύχη της Λιβύης, της Συρίας και τώρα της Ουκρανίας. Αυτό θα γίνει με κάθε δόλιο και ύπουλο μέσο. Όπως τα  τελευταία χρόνια με τις καραμπινάτες προβοκάτσιες από εισαγόμενους «εξεγερμένους» μισθοφόρους και διάφορα εξτρεμιστικά στοιχεία (τύπου Συρίας). Η νέα μορφή «εξεγέρσεων», είναι η πρόκληση τεχνητών «εμφυλίων πολέμων», με ένα και μοναδικό στόχο: Την ανατροπή των καθεστώτων αυτών και την πλήρη ενσωμάτωση τους στη Νέα αυτή Τάξη. Κάτι παρόμοιο γίνεται με τον πιο ασύλληπτο γκαγνκστερικό τρόπο τους τελευταίους 2 μήνες στην Ουκρανία. (βλ. τη σχετική ανάλυση μας που συμπληρώνει την ανακοίνωση αυτή). 

Είναι η ίδια Νέα Διεθνής Τάξη (οικονομική, πολιτική, πολιτιστική) που στη χώρα μας εκφράζει κυρίως η ΕΕ (αλλά και ο ΠΟΕ κλπ.), με τις 4 ελευθερίες της, και τα ανδρείκελα της στην ντόπια κοινοβουλευτική Χούντα, που οδήγησε στη σημερινή τρομερή κρίση στην Ελλάδα, μέσα από την ένταξη στην ΕΕ. Με αποτέλεσμα σήμερα οι πλήρως ενταγμένες χώρες-προτεκτοράτα όπως η Ελλάδα να βιώνουν μια Οικονομική Κατοχή που καταστρέφει και τα τελευταία απομεινάρια της Οικονομικής μας Αυτοδυναμίας, και βέβαια της δυνατότητας άλλων ριζικών αλλαγών. Γι’ αυτό και έχουμε από καιρό προτείνει και παλεύουμε για ένα Μέτωπο Κοινωνική και Εθνικής Απελευθέρωσης, με στόχο την ανατροπή της Οικονομικής Κατοχής που επιβάλλει η ΕΕ/Παγκοσμιοποίηση και οι ντόπιοι λακέδες της (ΜΕΚΕΑ).

Σήμερα όσοι-ες θέλουμε να αντισταθούμε στη καταστροφή των λαών που φέρνει η παγκοσμιοποίηση και να βάλουμε τις βάσεις για πραγματική συστημική αλλαγή δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να στηρίξουμε τον αγώνα κάθε λαού που αντιστέκεται σε αυτή, όπως τον Ρωσικό (που εκφράζει σε σημαντικό βαθμό το Ρωσικό ΚΚ, αλλά και οι πατριώτες, ορθόδοξοι κ.λπ.), τον Ουκρανικό (που εκφράζει σε σημαντικό βαθμό το Ουκρανικό ΚΚ αλλά και πατριωτικά κομμάτια του κόμματος των Περιφερειών) κ.λπ.

Δεν συντασσόμαστε με καμία ελίτ, όπως θα μας λασπολογήσουν οι ίδιοι «αριστεροί», ούτε καν τη Ρωσική του Πούτιν, παρά μόνο στον βαθμό που είναι αποφασισμένη να έλθει σε σύγκρουση με την ΝΔΤ και την Υ/Ε για το δικαίωμα των λαών στην οικονομική και εθνική κυριαρχία, κάτι που δεν έχει κριθεί ακόμα…

 

Βλ. για ανάλυση των γεγονότων και την ανάλογη τεκμηρίωση

«ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΗΣ Υ/Ε ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ, H ΡΩΣΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΚΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ «ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ»)

 

ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ (ΜΕΚΕΑ),  13/03/2014          www.mekea.org Επικοινωνία: mekea@mekea.org τηλ. 69 37 835 919

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Παγκοσμιοποίηση καταστρέφουν κάθε απομεινάρι Αγροτικής Αυτοδυναμίας στο Ελληνικό Προτεκτοράτο

Κατέβασε το - Εκτύπωσε το:Μέγεθος
agrotia-pagkosmiopoiisi-ee.pdf570.94 KB
Φλεβάρης, 20 2014
f4a3435010083dde22eb447a1cf37d1b_XL-300x336.jpg

ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ (ΜΕΚΕΑ)

www.mekea.org EMAIL: mekea@mekea.org

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ KAI «4 ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ» ΤΗΣ ΕΕ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ:

ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΜΕ ΤΑ ΜΕΓΑΘΗΡΙΑ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ TOY ΒΟΡΡΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΑΡΜΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ!

Η αναπόφευκτη συνέπεια του ανοίγματος και της απελευθέρωσης των αγορών, στην οποία εξαναγκάζει τους αγρότες η Υπερεθνική Ελίτ που διαχειρίζεται την Παγκοσμιοποίηση, μέσω των διεθνών θεσμών που ελέγχει (ΔΝΤ, ΠΟΕ, Ε.Ε. κ.λπ.), είναι η κατάρρευση των τοπικών αγορών. H συνέπεια, της ενσωμάτωσης της γεωργίας στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς[ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ], μέσω της συγκέντρωσης σε ολοένα μεγαλύτερες αγροτικές επιχειρήσεις (δηλαδή κυρίως τις Πολυεθνικές της Υπερεθνικής Ελίτ), που οδηγεί σε συμπίεση των εξόδων παραγωγής και παραπέρα μεγέθυνση της καλλιεργήσιμης έκτασης, αναγκάζει τους παραγωγούς της Ελλάδας και του Νότου σε άνισο ανταγωνισμό με τα αγροτικά συστήματα εντάσεως κεφαλαίου του Βορρά αλλά και τις φάρμες (συνήθως πολυεθνικών) στον Νότο (Λατινική Αμερική, Αφρική κλπ.), και επιφέρει την εξόντωση των μικροαγροτών, πέρα από την απώλεια της αυτοδυναμίας σε τρόφιμα

Η μαζική συρρίκνωση του αγροτικού πληθυσμού και η ερήμωση της υπαίθρου δεν οφείλεται, όπως λένε τα παραμύθια των συστημικών παπαγάλων και της κοινοβουλευτικής Χούντας που «κυβερνά», στον δήθεν «εκσυγχρονισμό της οικονομίας» και τη στροφή των αγροτών μας σε άλλες ωφελιμότερες γι’ αυτούς απασχολήσεις. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε, όπως έγινε πάντα στην Ιστορία, την παράλληλη μαζική επέκταση είτε του βιομηχανικού τομέα (όπως συνέβη στην βιομηχανική επανάσταση των αναπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών), είτε του τριτογενούς τομέα των υπηρεσιών (όπως γίνεται σήμερα με την πληροφορική επανάσταση). Μια τέτοια εξέλιξη θα σήμαινε την ταυτόχρονη δραματική βελτίωση της αγροτικής παραγωγικότητας, ώστε να συνεχίσει ο αγροτικός τομέας να καλύπτει τις ανάγκες του πληθυσμού, στο πλαίσιο μιας σχετικά αυτοδύναμης οικονομίας. Στην Ελλάδα όμως που ήταν βασικά εξ αρχής Προτεκτοράτο των χωρών του Βορρά (καθώς και στις άλλες χώρες της περιφέρειας και της ημιπεριφέρειας) τίποτα από αυτά δεν συνέβη. Γιατί;

ΜΑΡΑΣΜΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ, ΠΛΗΡΗΣ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΥΠΑΙΘΡΟΥ

Η πορεία της Ελληνικής γεωργίας σε ολόκληρη την μεταπολεμική περίοδο είναι μία συνεχής διαδικασία μαρασμού. Αυτό φαίνεται, αρχικά, από το γεγονός της ραγδαίως φθίνουσας αναλογίας του αγροτικού στο εθνικό προϊόν, που από 29% το 1951 έπεσε στο 7% μετά μισό αιώνα, αλλά και από τον αντίστοιχο μαρασμό της αγροτιάς που απασχολούσε σχεδόν τον μισό ενεργό πληθυσμό (47% το 1951) για να μειωθεί στο 1/3 στις αρχές της παρούσας δεκαετίας (16% το 2000-2). Όμως, ενώ ο αγροτικός τομέας μέχρι την ένταξη μας στην Ε.Ο.Κ., το 1981, εξακολουθούσε να απασχολεί το 31% του ενεργού πληθυσμού, (έναντι μέσου ποσοστού 6% στα μητροπολιτικά κέντρα της ΕΟΚ), στην περίοδο μετά την ένταξη σημειώνεται γενικό βάλτωμα της αγροτικής παραγωγής, παρά τις πολυδιαφημισμένες επιδοτήσεις από την ΚΑΠ.

Την ίδια στιγμή η μείωση του αγροτικού πληθυσμού στα μητροπολιτικά κέντρα (δλδ. τις χώρες της ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΙΤ) δεν επηρέασε την αγροτική παραγωγή τους που συνέχισε ν’ αυξάνει με γοργούς ρυθμούς λόγω της μεγαλύτερης παραγωγικότητας, στην Ελλάδα βάλτωσε. Ενώ δηλαδή ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης της αγροτικής παραγωγής στα μητροπολιτικά κέντρα την προηγούμενη εικοσαετία ήταν περίπου 1,5%, το αντίστοιχο ελληνικό ποσοστό ήταν αρνητικό (-0,2%)! Και αυτό, ενώ την εικοσαετία πριν την ένταξη στην ΕΕ (1961-81) η αγροτική παραγωγή μας αυξανόταν με μέσο ετήσιο ρυθμό 2,7%!

Έτσι, ο αγροτικός μας πληθυσμός υπέστη πραγματική καθίζηση μεταξύ 1981 και 2001, αφού το ποσοστό των αγροτών στον συνολικό ενεργό πληθυσμό μειώθηκε  στο μισό. Το ίδιο βέβαια συνέβη και στα μητροπολιτικά κέντρα της Υπερεθνικής Ελίτ, αλλά ενώ εκεί μιλάμε για ένα 3% του ενεργού πληθυσμού που έπρεπε να βρει (και βασικά βρήκε) απασχόληση στον επεκτεινόμενο σύγχρονο τομέα των υπηρεσιών, στην Ελλάδα μιλάμε για ένα ποσοστό σχεδόν 16% του πληθυσμού που αναγκάστηκε να στραφεί στις συνήθως αεριτζίδικες «υπηρεσίες». Οι συνέπειες είναι οι αναμενόμενες και όσον αφορά το αγροτικό εισόδημα που, σύμφωνα με την  Eurostat, μειώνεται συνεχώς αυτή την δεκαετία, με τον δείκτη του πραγματικού εισοδήματος των αγροτών να είναι σήμερα στο 83,1 (με βάση το 2000=100) ―ενώ μείωση παρουσιάζει γενικότερα και ο Μεσογειακός Νότος (Ιταλία, Πορτογαλία, Κύπρος). 

Έτσι καταστράφηκε η αυτοδυναμία στα περισσότερα αγροτικά προϊόντα που είχαμε προπολεμικά, και σε πολλά προϊόντα μέχρι και τη δεκαετία του ’50.

  • Για να έχουμε όμως αυτοδυναμία πρέπει κριτήριο της αγροτικής παραγωγής να ΜΗΝ είναι η ανταγωνιστικότητα με στόχο τις εξαγωγές, αλλά η παραγωγικότητα με διπλό στόχο την κάλυψη των αναγκών του λαού μας και ένα άνετο εισόδημα για τους αγρότες.

[ΒΛ. ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ]

Ο μαρασμός αυτός του αγροτικού τομέα έχει βέβαια καταστροφικές συνέπειες στην οικονομική αυτοδυναμία της χώρας και σε σχέση με τον κρίσιμο τομέα διατροφής....Συνέχεια »

Η ώρα της Νέας Τάξης για την Κύπρο (2)

Φλεβάρης, 16 2014
0ii.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (16 Φεβρουαρίου 2014)


http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2014/2014_02_16.html

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πριν 10 ακριβώς χρόνια, σε άρθρο με τον ίδιο τίτλο στη στήλη αυτή (“Ε”,17/4/2004), έγραφα ότι η διαδικασία για την επιβολή του σχεδίου Ανάν, δηλαδή του σχεδίου της υπερεθνικής ελίτ (Υ/Ε) που στόχευε στην επιβολή της Νέας Τάξης στην περιοχή, είχε εισέλθει σε κρίσιμη φάση με το δημοψήφισμα. Μια διαδικασία που άρχισε το 1960, με τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου που επέβαλε η αποικιοκρατική Βρετανία, με την συναίνεση της Δύσης, οι οποίες οδήγησαν σε εθνικιστικές συγκρούσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων και παρ’ ολίγον Τουρκική εισβολή το 1964 που αποσόβησε η κραταιά τότε Σοβιετική Ένωση. Όμως, το σχέδιο του αρχι-εγκληματία Αμερικανό-σιωνιστή Κίσινγκερ για την διχοτόμηση του νησιού είχε ήδη μπει σε εφαρμογή και ολοκληρώθηκε με την απόπειρα της Χούντας Ιωαννίδη για ένωση και την συνακόλουθη Τούρκικη εισβολή, με τις Αμερικανικές ευλογίες. Από τότε, τέθηκε σε κίνηση η διαδικασία για την ντε γιούρε αναγνώριση και νομιμοποίηση της διχοτόμησης, όπως επιδίωκε η Υ/Ε. Όπως τόνιζα τότε, απώτερος στρατηγικός στόχος ήταν η πλήρης ενσωμάτωση του Κυπριακού λαού στη Νέα Διεθνή Τάξη της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης που εξασφαλίζει την οικονομική και πολιτική κυριαρχία, καθώς και την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της περιοχής από την υπερεθνική και τις ντόπιες ελίτ. Το Σχέδιο Ανάν δεν ήταν παρά  η απόπειρα νομιμοποίησης των κεκτημένων με την ωμή βία, με τη «βούλα» μάλιστα της λαϊκής επιδοκιμασίας, ώστε να εξασφαλίζεται και η εξαπάτηση των λαών για τον δήθεν δημοκρατικό χαρακτήρα της Νέας Τάξης .

Μαθήματα από το Ουκρανικό πραξικόπημα (2)

Φλεβάρης, 09 2014
H πολυάσχολη Βικτώρια Νούλαντ "εν δράσει" στα διαλείμματα της δουλειάς της να κανονίζει τα οφίτσια της νέας Ουκρανικής "ηγεσίας"

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (9 Φεβρουαρίου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2014/2014_02_09.html

Η κρίση στην Ουκρανία, η οποία προκλήθηκε από το «πραξικόπημα από τα κάτω» της Ευρω-ελίτ (και της Υπερεθνικής Ελίτ γενικότερα) για να ματαιώσει την ένταξή της στην Ευρασιατική Ένωση και να επιτύχει την πλήρη ενσωμάτωσή της στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, έχει άμεσες σχέσεις με την Ελληνική καταστροφή, την οποία επέβαλλαν οι ίδιες ελίτ που σήμερα καταστρέφουν την Ουκρανία. Ποια είναι τα μαθήματα που μπορούμε να συνάγουμε από αυτήν;

Ταξική και εθνική φτωχοποίηση στην ΕΕ

Γενάρης, 26 2014
anti-eu-sentiments-are-rising-1-620x330.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (26 Ιανουαρίου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2014/2014_01_26.html

Ενώ η επιθετικότητα της Υπερεθνικής Ελίτ (ΗΠΑ, ΕΕ) εντείνεται, από Ουκρανία μέχρι Συρία, και παράλληλα εντείνεται η αποπροσανατολιστική προπαγάνδα τους ότι δήθεν δεν παίζουν πια τον ρόλο του παγκόσμιου χωροφύλακα(!), οι ακριβοπληρωμένοι κηφήνες της Ευρωβουλής οδύρονται για την φτωχοποίηση των λαών του Ευρωπαϊκού «Νότου» (δηλ. της περιφέρειας της ΕΕ) και αποδίδουν όλες τις ευθύνες στα «κακά» Μνημόνια! Ετσι, αγνοούν βολικότατα, τους μηχανισμούς που οδηγούν όχι μόνο στην προφανη ταξική φτωχοποίηση (την μόνη που καταλαβαίνουν οι «Μαρξιστές» της συμφοράς) αλλά και σε εθνική φτωχοποίηση που αφορά την μεγάλη πλειοψηφία των λαών του «Νότου» της ΕΕ, σε σχέση με την αντίστοιχη πλειοψηφία των λαών στον «Βορρά». Με άλλα λόγια,  η εθνική φτωχοποίηση των λαών του «Νότου» δεν οφείλεται σε κάποια συνωμοσία των Ευρω-ελίτ ή δόγμα (π.χ. ανοητολογίες Ναόμι Κλάιν κ.α.), αλλά στους ίδιους τους οικονομικούς μηχανισμούς που καθιέρωσε η ΕΕ και η ΟΝΕ. 

Όταν θεσμοποιούνταν η Ευρωζώνη, η Γερμανία, για παράδειγμα, ήδη διέθετε υψηλό επίπεδο παραγωγικότητας (που κάποιοι «οικονομολόγοι» συγχέουν με τα ποσοστά αύξησης της παραγωγικότητας!), καθώς και υψηλή ανταγωνιστικότητα σε σχέση με τις χώρες του Ευρωπαϊκού «Νότου». Με την εισαγωγή όμως του Ευρώ, οι μεγάλες αποκλίσεις στα επίπεδα παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας μεταξύ «Βορρά» και «Νότου» παγιώθηκαν, αν δεν διευρύνθηκαν παραπέρα, για τους εξής λόγους:

  • πρώτον, η Ενιαία Αγορά, σε συνθήκες κοινού νομίσματος, επέφερε σχετική εξίσωση των τιμών στην Ευρωζώνη και κάποια άνοδο των ονομαστικών μισθών στον Νότο (όχι βέβαια εξίσωση με τους μισθούς του Βορρά!), όπου οι εργαζόμενοι αγωνιζόντουσαν να προστατεύσουν τους «πραγματικούς» μισθούς τους.

  • δεύτερον, οι Γερμανοί εργοδότες ήταν σε πολύ καλύτερη θέση να συμπιέσουν τους μισθούς, λόγω των διαφορών στην παραγωγικότητα (εξαιτίας της προηγμένης τεχνολογίας κ.λπ.), αλλά και των διαφορών στην ανταγωνιστικότητα ―λόγω του ότι η Γερμανία εισήλθε στην Ευρωζώνη με υποτιμημένο νόμισμα, σε σχέση με τις χώρες του Νότου όπου ίσχυε το αντίθετο.

  • τρίτον. οι χώρες του Νότου δεν είχαν πια την δυνατότητα να υποτιμήσουν το νόμισμά τους, ενώ η Γερμανία δεν είχε ανάγκη υποτίμησης, αρκεί να συγκρατούσε τις αυξήσεις των μισθών σε επίπεδα αύξησης της παραγωγικότητας.

  • τέταρτον, παρά το γεγονός ότι η αιτία των αποκλίσεων στην παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα ήταν διαφορετική για τις χώρες του Βορρά σε σχέση με τις χώρες του Νότου, ο τρόπος αντιμετώπισης των αποκλίσεων αυτών μέσα στην ΕΕ και την Ευρωζώνη ήταν κοινός! Έτσι, για τις χώρες του Βορρά η ανταγωνιστικότητα είναι, βασικά, θέμα καθήλωσης των μισθών στα επίπεδα αύξησης της παραγωγικότητας. Αντίθετα, γα τις χώρες του Νότου, η ανταγωνιστικότητα είναι αναπτυξιακό πρόβλημα, οφείλεται δηλαδή στις σχετικά χαμηλές (αν όχι ανύπαρκτες) επενδύσεις στην έρευνα και τεχνολογία. Επομένως, για τις χώρες αυτές το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας αφορά την ανυπαρξία ισχυρής παραγωγικής βάσης, η οποία όμως δεν μπορεί να δημιουργηθεί μέσα από την διαδικασία της ανισομερής καπιταλιστικής ανάπτυξης που επιβάλλουν οι ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, αλλά μόνο μέσα από μια διαδικασία κοινωνικού ελέγχου της οικονομίας, με στόχο την δημιουργία μιας αυτοδύναμης οικονομίας. (βλ. πχ Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης -ΜΕΚΕΑ).

Η φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων στην ΕΕ - T. Φωτόπουλος

Γενάρης, 19 2014

http://www.inclusivedemocracy.org/journal/vol9/vol9_no1-2_takis_real_causes_of_catastrophic_crisis_greece_and_left.html

Ενώ τα μίντια οργίασαν με τις δηλώσεις Φάρατζ στην Ευρωβουλή —κάποιοι μάλιστα καλοταϊσμένοι δημοσιογράφοι «προσβλήθηκαν» κιόλας για λογαριασμό μας!— ο οποίος απλά είπε το αυτονόητο που γνωρίζει όλος ο Ελληνικός λαός, η εκφυλισμένη Ευρώ-«Αριστερά» και η Πράσινη ουρά της (Κον Μπεντίτ κ.λπ.) συντάσσονται βέβαια με το Ευρωπαϊκό κατεστημένο —από όπου και τελικά τρέφονται. Παράλληλα, η εξαπάτηση των λαϊκών στρωμάτων εντείνεται ενόψει Ευρωεκλογών και δημοτικών εκλογών. Ο στόχος είναι να μειώσουν το αντί-ΕΕ ρεύμα που φουντώνει καθημερινά και απειλεί να συμπαρασύρει στο προβλεπτό μέλλον το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα που έχει οδηγήσει στη μαζική φτωχοποίηση τα θύματα της παγκοσμιοποίησης στην Ευρώπη. Οι Ευρώ-ελίτ, μάλιστα, δεν διστάζουν τώρα να προτείνουν την πλήρη κατεδάφιση των υπολειμμάτων του κράτους πρόνοιας που είχε κτιστεί στην διάρκεια της σοσιαλδημοκρατικής συναίνεσης, χάρη στους λαϊκούς αγώνες, αλλά και την άμεση γειτνίαση της Ευρώπης με τον «υπαρκτό σοσιαλισμό» που, (ανεξάρτητα από τα όποια προβλήματά του), είχε αναμφισβήτητα λύσει σημαντικά προβλήματα στην κάλυψη βασικών αναγκών και την κοινωνική πρόνοια.

Απομυθοποίηση των αιτίων της κρίσης - Τ. Φωτόπουλος

Γενάρης, 12 2014

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (12 Ιανουαρίου 2014)


http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2014/2014_01_12.html

Όπως προσπάθησα να δείξω στα προηγούμενα άρθρα, είναι αδύνατη οποιαδήποτε ριζική αλλαγή πολιτικής για την έξοδο από τη σημερινή οικονομική (και όχι μόνο!) καταστροφή, χωρίς μονομερή έξοδο από την ΕΕ και διαγραφή του Χρέους, ακύρωση της μνημονιακής νομοθεσίας, και τις αναγκαίες γεωστρατηγικές μεταβολές που περιέγραψα στο προηγούμενο άρθρο. Μόνο έτσι θα μπορούσαμε να ανακτήσουμε το ελάχιστο της απαιτουμένης οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας για μια στρατηγική οικονομικής αυτοδυναμίας, που είναι αναγκαία για τη μόνιμη έξοδο από την κρίση μέσα από την οικοδόμηση μιας νέας παραγωγικής δομής για τη κάλυψη των αναγκών μας. Αυτό σημαίνει ότι είναι εντελώς αποπροσανατολιστικές οι απόψεις ότι θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε άλλη πολιτική ακόμη και μέσα στην Ευρωζώνη (ΣΥΡΙΖΑ), ή ότι θα αρκούσε η έξοδος από το Ευρώ (χωρίς την παράλληλη άμεση και μονομερή έξοδο από την ΕΕ) για την εφαρμογή μιας ριζικά διαφορετικής οικονομικής στρατηγικής (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Σχέδιο Β, ΕΠΑΜ κ.λπ.). Και είναι αποπροσανατολιστικές οι απόψεις αυτές γιατί, όπως θα προσπαθήσω να δείξω σύντομα, η αιτία της οικονομικής καταστροφής δεν είναι ούτε οι πολιτικές λιτότητας της τρόικας, όπως υποστηρίζουν οι οπαδοί της πρώτης, ούτε ο κακός σχεδιασμός (και υλοποίηση) του Ευρώ που μας οδήγησαν στα ελλείμματα και το υπέρογκο Χρέος, όπως ισχυρίζονται οι (“πιο προοδευτικοί”) υποστηρικτές της δεύτερης.

Μέτωπο και γεωστρατηγικές αλλαγές - Τ. Φωτόπουλος

Γενάρης, 04 2014

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (4-5 Ιανουαρίου 2014)


http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_12_29.html

Είναι πια φανερό ότι εάν δεν είμαστε αποφασισμένοι να φύγουμε όχι μόνο από το Ευρώ, αλλά και την ΕΕ, δεν είναι δυνατή η έξοδος από την σημερινή πρωτόγνωρη καταστροφή. Παρόμοια, όμως, ριζική αλλαγή απαιτεί βαθιά συνειδητοποίηση των λαϊκών στρωμάτων, που μόνο μέσα από ένα παλλαϊκό Μέτωπο, (σαν αυτό που έχω περιγράψει) μπορεί να δημιουργηθεί. Συνειδητοποίηση, ότι εάν δεν θέλουν να καταδικαστούν σε μόνιμη εξαθλίωση, απαιτούνται σημαντικές οικονομικές αλλά και γεωστρατηγικές αλλαγές. Και η εξαθλίωση θα είναι μόνιμη γιατί θα οφείλεται όχι μόνο στη φτωχοποίηση σαν συνέπεια των Μνημονίων, (όπως υποστηρίζουν «αριστεροί» οικονομολόγοι της συμφοράς) αλλά, το κυριότερο, στην καταστροφή των εργασιακών και κοινωνικών κατακτήσεων: ελαστικές εργασιακές σχέσεις, ουσιαστική κατάργηση της κοινωνικής ασφάλισης, ιδιωτικοποίηση του κοινωνικού πλούτου και των υπηρεσιών που καλύπτουν βασικές ανάγκες (μεταφορές, επικοινωνίες και, σύντομα, ηλεκτρικό, νερό) κ.λπ. Όλα αυτά δεν πρόκειται να επανέλθουν στην προτέρα κατάσταση, ακόμη και αν βγούμε από το Ευρώ αλλά μείνουμε στην ΕΕ, όπου θα εξακολουθούμε να δεσμευόμαστε από τις συνθήκες Μάαστριχτ, Λισσαβόνας κ.ά. που επιβάλλουν το άνοιγμα και την απελευθέρωση των αγoρών. Το γεγονός αυτό αποσιωπάται συστηματικά από την εκφυλισμένη «Αριστερά».

Syndicate content