Skip to main content

Με βάση τις τελευταίες δραματικές εξελίξεις και τον άμεσο κίνδυνο να οδηγηθούμε σε μη αναστρέψιμη οικονομική και κοινωνική καταστροφή, με το ξεπούλημα όλου του κοινωνικού μας πλούτου και την πλήρη πολιτική και οικονομική υποταγή του λαού από τις ξένες και ντόπιες ελίτ, συνδιαμορφώσαμε κείμενο ΈΚΚΛΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΗΞΗ ΕΝΟΣ ΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ. Σε αυτό κάθε συνιστώσα θα διατηρούσε την πλήρη ιδεολογική και οργανωτική αυτονομία της, αλλά όλες οι συνιστώσες καθώς και κάθε ανένταχτος που θα ήθελε να παλέψει μέσα απο τις γραμμές του, θα δεσμεύονταν από ένα σύνολο συγκεκριμένων στόχων. Με τους στόχους αυτούς επιδιώκουμε την αποδέσμευση μας απο τη Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση, με άμεση έξοδο από την ΕΕ (και συνακόλουθα την Ευρωζώνη), ώστε να δημιουργήσουμε τις βάσεις για αυτοδύναμη οικονομία και για την ανάκτηση της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας μας, χωρίς την οποία οποιαδήποτε αυτοδιάθεση μας σαν Λαός είναι αδύνατη σήμερα.

Λαϊκό Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης για την αποτροπή της Οικονομικής Καταστροφής και την Αυτοδύναμη Οικονομία

Τι κάνουμε τώρα; (8) - Η πραγματική επιλογή - Τάκης Φωτόπουλος

Ιούνιος, 29 2013

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (30 Ιουνίου 2013)

 * Μια πιο σύντομη εκδοχή του άρθρου αυτού, λόγω των περιορισμών χώρου της στήλης, δημοσιεύθηκε στην Kυριακάτικη Ελευθεροτυπία


Όπως είδαμε στα προηγούμενα άρθρα της σειράς αυτής, καμιά χωρα, που  είναι πλήρως ενσωματωμένη στη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) ως υποτελής χώρα, δεν μπορεί να έχει οικονομική και εθνική κυριαρχία εάν δεν αποκτήσει την οικονομική αυτοδυναμία της στο πλαίσιο ενός νέου πραγματικού διεθνισμού που θα στηρίζεται στις αρχές της αυτονομίας, αλληλεγγύης και αμοιβαίας βοήθειας των λαών.

Φυσικά, η οικονομική αυτοδυναμία είναι μόνο η αναγκαία συνθήκη για την αυτονομία των λαϊκών στρωμάτων από τις ξένες ελίτ οι οποίες, σε αγαστή σύμπνοια με τις ντόπιες, τα καταδυναστεύουν στη ΝΔΤ. Δηλαδή, στη Τάξη που στηρίζεται, στο μεν οικονομικό επίπεδο, στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, η οποία αποτελεί νέο συστημικό φαινόμενο  που χαρακτηρίζει την σύγχρονη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς (το οποίο δεν έχει σχέση με τις αποπροσανατολιστικές ανοησίες της «Αριστεράς» για «δόγμα» νεοφιλελευθερισμού, ή τις συνωμοσίες κάποιων «κακών ελίτ» να προκαλέσουν «σοκ» κ.λπ.), στο δε πολιτικό επίπεδο, σε κάποια μορφή αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας» που την διαχειρίζεται κατά κανόνα μια κοινοβουλευτική Χούντα.

Η επαρκής συνθήκη για την αυτονομία των λαϊκών στρωμάτων από κάθε είδους ελίτ μπορεί να προέλθει μόνο από την ριζική αλλαγή των σχέσεων ιδιοκτησίας επάνω στους παραγωγικούς πόρους, καθώς και την αλλαγή του τρόπου κατανομής τους σε διάφορες χρήσεις. Πράγμα που περνά από την κατάργηση του καταστροφικού για τα λαϊκά στρώματα συστήματος της οικονομίας της αγοράς, το οποίο ποτέ πριν δεν είχε δείξει τόσο ανάγλυφα τη βαρβαρότητά του όσο σήμερα, με το πλήρες άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών που επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Το είδος της συστημικής αλλαγής  που θα καθορίσει τη φύση αυτών των ριζικών αλλαγών (π.χ. Περιεκτική Δημοκρατία, κρατικιστικός ή, εναλλακτικά,  ελευθεριακός Σοσιαλισμός κ.λπ.) δεν μπορεί παρά να καθοριστεί δημοκρατικά από τον ίδιο τον Λαό, αφού όμως έχει ανακτήσει πρώτα την οικονομική και εθνική του κυριαρχία. Αυτό σημαίνει ότι, αντίθετα με τις συνήθεις αποπροσανατολιστικές θέσεις της «Αριστεράς», ο πραγματικός διεθνισμός που ανέφερα παραπάνω μπορεί να ξεκινήσει μόνο «από κάτω», από τον κάθε λαό χωριστά, και όχι «από πάνω» με την δήθεν μετατροπή της Ε.Ε. των ελίτ και του κεφαλαίου σε «σοσιαλιστική» Ε.Ε., ή τις «Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης» και άλλα παραμύθια.

Με άλλα λόγια, σήμερα είναι εντελώς αποπροσανατολιστική η πάλη για την ταυτόχρονη ικανοποίηση των παραπάνω αναγκαίων και επαρκών συνθηκών, όπως ζητούν καλοπροαίρετα γνήσιοι κομουνιστές, ελευθεριακοί κ.λπ. αλλά και––κάθε άλλο παρά καλοπροαίρετα––πολλοί «υπερεπαναστάτες» στους ίδιους χώρους που ουσιαστικά δεν θέλουν την πραγματική αλλαγή, αφού είναι καλά βολεμένοι στο υπάρχον σύστημα και συνήθως ανήκουν και στα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα! Και αυτό, γιατί τόσο οι υποκειμενικές όσο και οι αντικειμενικές συνθήκες δεν επιτρέπουν την ταυτόχρονη ικανοποίηση των παραπάνω συνθηκών.

Ελληνικό προτεκτοράτο, ώρα μηδέν - Τάκης Φωτόπουλος

Ιούνιος, 22 2013

Δημοσιεύτηκε στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (23 Ιουνίου 2013)


Ενώ η παράσταση στο «θέατρο Μαξίμου» των επαγγελματιών πολιτικάντηδων την στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές βρίσκεται  στην τρίτη πράξη της, είναι πια φανερό τι παίχθηκε στα παρασκήνια. Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών δεν αποτελούσαν επίθεση κατά της δημοκρατίας, όπως ψευδώς παρουσίασε το θέμα η Αριστερά της παγκοσμιοποίησης, στην Ελλάδα και διεθνώς. Και αυτό, γιατί η «δημοκρατία» της κοινοβουλευτικής Χούντας, που επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, δεν κινδύνευσε ποτέ από το προσωρινό «κλείσιμο» την ΕΡΤ που στόχο είχε να τρομοκρατήσει τα λαϊκά στρώματα ώστε να περάσουν ευκολότερα:

  • η «μεταρρύθμιση» της δημόσιας τηλεόρασης με βάση τα πρότυπα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που περιλαμβάνουν μαζικές απολύσεις των εργαζομένων σε αυτή, ωστε να ικανοποιηθούν και οι απαιτήσεις της τροικας που απαιτούσε ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις 2.000 υπαλλήλων μεχρι το τέλος του μήνα απο τους διαχειριστές του Ελληνικού προτεκτοράτου (πολιτική και πολιτειακή εξουσία, δικαστική εξουσία κλπ)

  • τα χειρότερα μέτρα που θα ακολουθήσουν σύντομα, δηλαδή, οι μαζικές απολύσεις στον δημόσιο τομέα, οι ιδιωτικοποιήσεις και, γενικότερα, το ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου

  • το κλείσιμο νοσοκομείων, σχολείων, Πανεπιστημιακών Σχολών, αν όχι και Πανεπιστημίων, και η γενικότερη κατάρρευση κάθε κοινωνικής υπηρεσίας, πάντα προς όφελος των «μεταρρυθμίσεων» που θα μας κάνουν πιο «αποδοτικούς» στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. 

Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι όλες αυτές οι κοινωνικές υπηρεσίες, με προεξάρχουσα τη δημόσια τηλεόραση, δεν χρειάζονται ριζικές αλλαγές για να ικανοποιούν πραγματικά τις λαϊκές ανάγκες. Όμως οι αλλαγές αυτές δεν έχουν καμιά σχέση με τις μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει η λογική της αγοράς, παρά τους αποπροσανατολιστικούς μύθους του ΣΥΡΙΖΑ, ο αρχηγός του οποίου πριν μερικούς μόλις μήνες θαύμαζε τον δήθεν «αγώνα κατά του νεοφιλελευθερισμού» κάποιων εξίσου απατηλών λατινοαμερικάνικων  ηγεσιών, όπως αυτή της  Βραζιλίας, όπου σήμερα εξελίσσεται μια μαζική λαϊκή εξέγερση....Συνέχεια »

Η κοινοβουλευτική Χούντα εν δράσει και οι ευθύνες δημοσιογράφων, συνδικάτων και Αριστεράς* - Τάκης Φωτόπουλος

Ιούνιος, 16 2013
ekapsan-ti-simaia-tis-evropis-stin-ert-Video-1-315x236.jpg
Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών και ιδιαίτερα η αποβολή κάθε δημοκρατικού προσωπείου από την κοινοβουλευτική Χούντα που έχει διορίσει η Υπερεθνική ελίτ στην Ελλάδα για να την κυβερνά, είναι καθοριστικά. Ετσι, η Χούντα αυτή, ξεπερνώντας σε αυταρχικότητα ακόμη και την στρατιωτική Χούντα Παπαδόπουλου, δεν δίστασε να κλείσει την κρατική τηλεόραση. Τα γεγονότα αυτά καθορίζουν πέραν κάθε πια αμφιβολίας τον χαρακτήρα του προτεκτοράτου (βλ. Τ.Φ. Η Ελλάδα ως προτεκτοράτο της Υπερεθνικής Ελίτ, Γόρδιος, 2011) που  έχει επιβάλλει η ελίτ αυτή μέσω της ΕΕ στην χώρα μας, με την πλήρη βέβαια σύμπραξη της ντόπιας ελίτ και των προνομιούχων στρωμάτων. Μόνο σε ένα προτεκτοράτο υπό κατοχή, στην προκειμένη περίπτωση οικονομική, οι γκαουλάιτερ διατάσσουν τα όργανά τους που παριστάνουν τους κυβερνήτες, και ένα «πρόεδρο Δημοκρατίας» που προφανώς δεν έχει ακούσει στη ζωή του τη λέξη «παραίτηση», ότι θέλουν τα ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις 2000 δημοσίων υπαλλήλων. Και αυτοί, στη φούρια τους να εξυπηρετήσουν τα ξένα και ντόπια αφεντικά τους, σπεύδουν να κλείσουν εν μια νυκτί, χωρίς να ρωτήσουν κανένα, τα μοναδικά μη ιδιωτικά κανάλια της χώρας. Και είναι ώρα μηδέν, διότι η πράξη αυτή αποτελεί την κορύφωση, αλλά συγχρόνως και την έναρξη της τελικής φάσης στη διαδικασία πλήρους μετατροπής της χώρας σε μια Κινεζοποιημένη Ευρωπαϊκή οικονομία όπου:

Ανακοίνωση για την χουντική απόφαση κλεισίματος της ΕΡΤ

Ιούνιος, 12 2013
ert-download.jpg

«Από τα κάτω» οργάνωση τώρα του αγώνα κατά της κοινοβουλευτικής Χούντας και των ποικιλόχρωμων υποστηλωμάτων της!

Για άλλη μια φορά η κοινοβουλευτικη Χούντα έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο. Μετά τις επιστρατεύσεις εργαζομένων (μετρό, ναυτεργάτες, εκπαιδευτικοί), τα δημόσια βασανιστήρια 20χρονων, την κρατική καταστολή στη Χαλκιδική κ.λπ., προχωρά σε μία Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) με την ολομέλεια της Βουλής να αποτελεί πλέον διακοσμητικό στοιχείο της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας» αφού παραλείπεται κατά το δοκούν. Η χρήση του στρατού εσωτερικής κατοχής των ΜΑΤ για να ρίξει τους πομπούς της ΕΡΤ ώστε να σταματήσει άμεσα η μετάδοση του σταθμού φανερώνει την αυταρχικότητα της κυβέρνησης που δεν έχει τελειωμό. Μέσω αυτής της ΠΝΠ «αποφασίζει και διατάσσει» τη συγχώνευση και κατάργηση δημόσιων φορέων και οργανισμών. Η διάλυση της δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης, που αποτελεί γεγονός χωρίς ευρωπαϊκό προηγούμενο, εκστομίστηκε από τον θρασύτατο κυβερνητικό εκπρόσωπο ο οποίος θυμήθηκε το τεράστιο κόστος της ΕΡΤ (λες και το πελατειακό τους κράτος δεν έχει άμεση ευθύνη σε αυτό!), κατασυκοφαντώντας τους εργαζόμενους ως υπεραμειβόμενους, τη στιγμή που μία ελίτ μεγαλοδημοσιογράφων λαμβάνει τη μερίδα του λέοντος!

Είναι αυτοί οι δημοσιογράφοι που τα τελευταία 3 χρόνια παπαγαλίζουν ασύστολα από τα μικρόφωνα της ΕΡΤ την προπαγάνδα της ντόπιας και της υπερεθνικής ελίτ (Υ/Ε). Είναι οι ίδιοι που ασύστολα «έκοβαν» από την αρχή της κρίσης κάθε φωνή που τολμούσε να θέσει θέμα εξόδου μας από την ΕΕ. Είναι αυτοί που προωθούσαν το «μονόδρομο» της λιτότητας, των περικοπών, των ιδιωτικοποιήσεων και τώρα ξαφνικά «επαναστάτησαν» επειδή απειλήθηκε το τηλεοπτικό τους παράθυρο. ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ στην αγανάκτηση των ανεπίσημων φερέφωνων της κοινοβουλευτικής χούντας!

Παράλληλα, οι κυβερνητικοί εταίροι της αυταρχικής ΝΔ, οι πολιτικάντηδες του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, έχουν σχεδόν σιωπήσει, στηρίζοντας ουσιαστικά τις κυβερνητικές αποφάσεις. Η αποκάλυψη των «αριστερών» της δεκάρας είναι έκδηλη, καθώς η όποια διαφορά τους από τη ΝΔ βρίσκεται πλέον μόνο στο όνομα.

Στο ίδιο μέρος του οδοφράγματος βρίσκεται και η συνδικαλιστική αλητεία της ΕΣΗΕΑ. Χτες το βράδυ, ενώ τα γεγονότα της ΠΝΠ ήταν ήδη γνωστά, καλούσε αόριστα τους «εργαζόμενους όλης της χώρας να συμπαρασταθούν», για να φτάσει τα μεσάνυχτα να κηρύσσει επαναλαμβανόμενες 24ωρες απεργίες κάτω από την πίεση του συγκεντρωμένου κόσμου ώστε να μην εκτεθεί περαιτέρω. Ενώ όλο το προηγούμενο διάστημα οργάνωνε απεργιακές κινητοποιήσεις μόνο στην ΕΡΤ που ουσιαστικά υπονόμευαν τη κρατική έναντι της ιδιωτικής τηλεόρασης για να φθάσει η κοινοβουλευτική χούντα στη σημερινή της χουντική απόφαση! Την ίδια άλλωστε στάση τήρησε η ηγεσία της ΕΣΗΕΑ (Τρίμης-Λίτσης κ.λπ.) όταν με τις συνεχείς απεργίες που εξαπέλυαν κατά της Ελευθεροτυπίας δήθεν για τη προστασία των εργαζομένων οδήγησαν στο κλείσιμο της εφημερίδας και την απώλεια 800 θέσεων εργασίας, ενώ παράλληλα ετοίμαζαν την εφημερίδα-μαϊμού των Συντακτών που υπονομεύει την σημερινή επανέκδοση της ιστορικής εφημερίδας. Καμία εμπιστοσύνη στους ηγέτες-συνδικαλιστές, που όπως έχει επιβεβαιώσει η πρόσφατη εμπειρία είναι αξιόμαχοι μόνο στα λόγια και αποφασιστικά στήριξαν με τις πράξεις και παραλήψεις τους τη σημερινή καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων στα χέρια της ντόπιας και της υπερεθνικής ελίτ!

Η κοινοβουλευτική Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ) οφείλει να αποχωρήσει άμεσα από την Βουλή, η οποία αγνοείται επιδεικτικά, συμβάλλοντας στην απονομιμοποίησή της, καλώντας ταυτόχρονα σε παλλαϊκό συλλαλητήριο με αίτημα την ανατροπή της κοινοβουλευτικής Χούντας και την άμεση προκήρυξη εκλογών στις οποίες πρέπει να δώσει η αριστερά αυτή δημοψηφισματικό χαρακτήρα για την έξοδο από την ΕΕ.

Αν δεν το κάνει θα έχει τη τύχη των δεινοσαύρων.  Ο λαός δεν ξεχνά και όπως καταπόντισε τους πολιτικάντηδες του ΠΑΣΟΚ κλπ. αύριο θα καταποντίσει και την αριστερά αυτή αν δεν σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.

Επειδή ξέρουμε ότι με βάση την μέχρι τώρα εμπειρία ούτε την υστάτη αυτή στιγμή θα σταθεί η αριστερά στο ύψος των περιστάσεων, o μόνος δρόμος για τους εργαζόμενους είναι η οργάνωση «από τα κάτω» απεργιακών επιτροπών. Αυτές οι επιτροπές θα πρέπει να έρθουν σε επαφή με κλάδους που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με στόχο τη Γενική Απεργία Διαρκείας, ώστε να παραλύσει η χώρα, μέχρι να ανακαλεστούν οι απαράδεκτες ΠΝΠ και να παραμείνει η ΕΡΤ δημόσια.

Εμπρός για το χτίσιμο ενός
Λαϊκού Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης
που θα θέσει τα άμεσα αιτήματα για:

 

Μονομερή έξοδο από ΕΕ | Ακύρωση των μνημονίων | Διαγραφή του Χρέους

Για την Αυτοδυναμία Οικονομία και έναν νέο διεθνισμό που στηρίζεται στην αλληλεγγύη, έξω από την Νεοφιλελεύθερη Καπιταλιστική Παγκοσμιοποίηση

 

Πρωτοβουλία Λαϊκού Μετώπου για την Κοινωνική και Εθνική Απελευθέρωση (ΜΕ.Κ.Ε.Α.) www.mekea.org

 

Το κατάντημα της «Αριστεράς» της παγκοσμιοποίησης - Τάκης Φωτόπουλος

Ιούνιος, 02 2013

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (2 Ιουνίου 2013)

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_06_02.html


Η βασική αιτία  της καταβαράθρωσης τόσο της άλλοτε κραταιάς Ευρωπαϊκής Αριστεράς όσο και της υποτυπώδους βορειοαμερικάνικης, είναι ότι αντί να αναπτύξει νέα θεωρητικά εργαλεία για να αναλύσει ένα νέο συστημικό φαινόμενο όπως η παγκοσμιοποίηση —που σήμερα σαρώνει εργασιακές σχέσεις, συντρίβει υπεραιωνόβιες κοινωνικές κατακτήσεις, ξεπουλά τον κοινωνικό πλούτο και συνθλίβει τα λαϊκά εισοδήματα— είτε καταφεύγει σε θεωρητικά εργαλεία του 19ου αιώνα, είτε κάνει κάτι χειρότερο. Καταφεύγει σε υποπροϊόντα της μεταμοντέρνας ιδεολογίας της παγκοσμιοποίησης (ανθρώπινα δικαιώματα πάνω από την κοινωνική και εθνική απελευθέρωση κ.λπ.) και σε αποπροσανατολιστικές συνωμοσιολογίες του τύπου «δόγμα σοκ» που πιπιλάνε «κόκα-κόλα διανοούμενοι», αλλά και «αντιεξουσιαστές της συμφοράς»!

Έτσι, ένα κοσμοϊστορικό κοινωνικό-οικονομικό συστημικό φαινόμενο όπως η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, που μπορεί να εξηγηθεί μόνο με όρους των συστημικών τάσεων της καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς και της αδυναμίας της Κοινωνικής Πάλης να δημιουργήσει ισχυρές αντί-τάσεις να τις αντιστρέψει, ερμηνεύεται σαν «δόγμα» ή «κακή» πολιτική που επιβάλλουν στη κοινωνία κάποιες αντίστοιχα κακές ελίτ. Το συμπέρασμα προφανές. Αρκεί να απαλλαχτούμε από τις κακές αυτές ελίτ για να ξεπεράσουμε την σημερινή καταστροφή. Και αυτό μπορεί να γίνει απλά με το να ψηφίσουμε μια καλή «Αριστερά» που θα μας απαλλάξει από τα Μνημόνια και θα βάλει τάξη στις κακές αυτές ελίτ, πιθανώς και με τη βοήθεια παρόμοιων αριστερών «κινημάτων» στον Νότο....Συνέχεια »

Τι κάνουμε τώρα; (7) — Όχι στον ψευτοδιεθνισμό -- Τάκης Φωτόπουλος

Μάης, 19 2013
globalization - an "open" world for the few

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (19 Μαΐου 2013)


http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_05_19.html

Η «αριστερή» δικαιολογία που επικαλείται o ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τμήματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, για να δικαιολογήσουν την απαράδεκτη στάση τους να επιμένουν στην παραμονή μας στην ΕΕ, παρά την οικονομική  καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων, είναι ότι αυτή είναι μια γνήσια διεθνικιστική στάση. Και αυτό, σε αντίθεση με την «εθνικιστική» στάση, όπως πολλοί από αυτούς χαρακτηρίζουν τη θέση ότι μόνο η άμεση μονομερής και ταυτόχρονη έξοδος από την ΕΕ και την Ευρωζώνη, σε συνδυασμό με σειρά άλλων ριζοσπαστικών μέτρων που ανέφερα στο προηγούμενο άρθρο, θα μπορούσε να σταματήσει την συντελούμενη καταστροφή. Δεν θα σταθώ εδώ σε «επιχειρήματα» του τύπου ότι παρόμοια στάση είναι εθνικιστική διότι την υποστηρίζουν σήμερα και διογκούμενα «εθνικιστικά» λαϊκά ρεύματα σε ολόκληρη την Ευρώπη, διότι τότε θα έπρεπε να μην μετείχαμε ιστορικά σε εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες, ούτε να στηρίζουμε σήμερα ανάλογους αγώνες στη Λιβύη ή τη Συρία γιατί τους στηρίζουν και εθνικιστές! Όμως, ο αγώνας κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (όχι κατά του νεοφιλελευθερισμού, όπως παραπλανητικά υποστηρίζουν οι ίδιοι «αριστεροί») σήμερα είναι εθνικοαπελευθερωτικός.

Θα σταθώ, αντίθετα, στα δήθεν «αριστερά» θεωρητικά επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται για να στηρίξουν την στάση αυτή  η οποία, κατά τη γνώμη μου, όχι μόνο έχει οδηγήσει στην ουσιαστική εξαφάνιση της Αριστεράς στην Ευρώπη, αλλά και στην μαζική άνοδο εθνικιστικών κομμάτων, τα οποία σήμερα παίζουν τον ρόλο που θα έπρεπε να παίζει η αριστερά. Όμως, η στάση αυτή όχι μόνο δεν είναι αριστερή, εφόσον δεν μπορεί να κάνει το παραμικρό για να ανατρέψει την οικονομική καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων που επιβάλλουν οι ξένες και ντόπιες ελίτ, αλλά και δεν έχει σχέση με έναν πραγματικό διεθνισμό σήμερα.  Και αυτό, διότι το πρόβλημα δεν είναι πώς θα ξεπεράσουμε κάποιον ανύπαρκτο εθνικιστικό, ή ακόμη χειρότερα, φασιστικό κίνδυνο σήμερα, όπως διαδίδει αποπροσανατολιστικά η προπαγάνδα της υπερεθνικής και της Σιωνιστικής ελίτ, μέσω των διεθνών ΜΜΕ που ελέγχει. Αποπροσανατολιστικά, γιατί θέλει να στρέψει την λαϊκή οργή  από τον πραγματικό κίνδυνο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που οδηγεί στην παγκόσμια «κινεζοποίηση» της εργασίας και την καταστροφή κάθε κοινωνικής κατάκτησης των τελευταίων 100 χρόνων, σε φανταστικούς κινδύνους από καρικατούρες «νεοναζιστικών» κομμάτων στην Ευρώπη (σε αντίθεση με γνήσια εθνικιστικά κινήματα όπως το Κόμμα της Ανεξαρτησίας στη Βρετανία που σήμερα βρίσκεται στη τρίτη εκλογική θέση) ή «φασιστικών» όπως η Χρυσή Αυγή στα παρ’ ημίν....Συνέχεια »

Τι κάνουμε τώρα; (6) ― Έξω από την ΕΕ! - Τάκης Φωτόπουλος

Μάης, 12 2013
Από την παρουσία του ΜΕ.Κ.Ε.Α. στην πορεία της Εργατικής Πρωτομαγιάς-1

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (12 Μαΐου 2013)

* Μια πιο σύντομη εκδοχή του άρθρου αυτού, λόγω των περιορισμών χώρου της στήλης, δημοσιεύθηκε στην Kυριακάτικη Ελευθεροτυπία


Ενώ το ρεύμα κατά της Ευρωχούντας των Βρυξελλών θεριεύει σε ολόκληρη την Ευρώπη, με τη μεγάλη πλειοψηφία των λαών τη Ευρωζώνης, σύμφωνα με το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, να μην εμπιστεύεται πια την ΕΕ, στην Ελλάδα που έχει ίσως υποστεί τις μεγαλύτερες καταστροφές εξαιτίας της ένταξής της, τόσο στο παρελθόν[1] όσο και σήμερα, η Αριστερά μας δεν τολμά να θέσει όχι θέμα εξόδου από  την ΕΕ αλλά ούτε καν από το Ευρώ! Το μεγαλύτερο κόμμα της Αριστεράς έφθασε να γίνει και αξιωματική αντιπολίτευση κάνοντας υποσχέσεις  για ακύρωση των μνημονίων μέσα στην Ευρωζώνη, τη στιγμή που δεν υπήρχε σοβαρός οικονομολόγος στον κόσμο να πιστεύει ότι αυτό ήταν δυνατό. Αυτό άλλωστε αποδείχθηκε αργότερα με την Κύπρο, όπου άρκεσε να κλείσει η Ευρωχούντα για μερικές μέρες τη στρόφιγγα της ρευστότητας και να τελειώσουν οι ηρωισμοί. Όμως, οι οικονομικοί «εγκέφαλοι» του ΣΥΡΙΖΑ δεν το έβλεπαν αυτό,  ενώ ο υποψήφιος «τσάρος της οικονομίας» του κόμματος, από τη πρώτη μέρα της κρίσης μέχρι σήμερα, συναγωνιζόταν τους τοποτηρητές της Χούντας στην Ελλάδα στην κατατρομοκράτηση του Ελληνικού λαού για τη καταστροφή... του Νώε που θα ακολουθούσε την έξοδο από το Ευρώ. Και αυτό, τη στιγμή που έγκυροι, ακόμη και ορθόδοξοι, οικονομολόγοι στο εξωτερικό υποστήριζαν ότι η έξοδος από το Ευρώ ήταν το ελάχιστο για να αποφευχθεί η καταστροφή —άποψη με την οποία δεν συμφωνώ, εάν η έξοδος από την ευρωζώνη δεν συνοδεύεται και με ταυτόχρονη έξοδο από την ΕΕ. Και έρχεται σήμερα ο Πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Ifo του Μονάχου (ίσως το εγκυρότερο Γερμανικό οικονομικό Ινστιτούτο)  να δηλώνει ότι «η Ελλάδα θα είχε σήμερα ξεπεράσει την κρίση, αν την άνοιξη του 2010 είχε χρεοκοπήσει και αποχωρήσει από την Ευρωζώνη»—πρόταση που είχαμε κάνει από το χειμώνα του ίδιου έτους (Ε, 28/2/2010).

Όσοι λοιπόν ισχυρίζονται ότι «δεν κουνιέται φύλλο», από δήθεν... ψυχολογικούς ή παρόμοιους λόγους, απλά ασεβούν σε βάρος ενός λαού που βρέθηκε στη μεγαλύτερη ίσως κρίση της σύγχρονης Ιστορίας του, χωρίς μια Αριστερά που θα μπορούσε να ηγηθεί ενός παλλαϊκού αγώνα για να την ξεπεράσει, αλλά, αντίθετα, με το μεγαλύτερο μέρος της να τον αποπροσανατολίζει και να τον εκφοβίζει, σε αγαστή σύμπνοια με τις συστημικές δυνάμεις. Και κυρίως, όταν είναι τέτοια η φύση της σημερινής κρίσης, με τη πολυπλοκότητα που χαρακτηρίζει τα αίτιά της και τη ριζικότητα των μέτρων που απαιτούνται για την υπέρβασή της που χωρίς μια εμπνευσμένη και ριζοσπαστική αριστερή ηγεσία να συγκροτήσει ένα παλλαϊκό μέτωπο (αντίστοιχο του κατοχικού ΕΑΜ) για την έξοδο από την ΕΕ και την αυτοδύναμη οικονομία, αυτό είναι αδύνατο. Οι συστημικές δυνάμεις, από μόνες τους, ήταν πολύ εύκολο να εκμεταλλευθούν τον κίνδυνο του αγνώστου που ενείχε η έξοδος από την ΕΕ  για να τρομοκρατήσουν τη πλειοψηφία. Πόσο μάλλον όταν είχαν και τη συμπαράσταση της «Αριστεράς» και της σχετικής με αυτήν διανόησης, πέρα από τους συστημικούς ακαδημαϊκούς και κονδυλοφόρους. Όταν, όπως αποκαλύφθηκε τελευταία, η Ευρωχούντα ξοδεύει 3 εκ. Ευρώ από τα λεφτά των φορολογούμενων για να διαφημίζεται η ανάγκη για την ΕΕ μέσα από ανώνυμα “τρολλς” στο διαδίκτυο, που επεμβαίνουν ως δήθεν πληροφορημένοι ή “αντικειμενικοί” πολίτες για να συκοφαντούν ή να διαστρεβλώνουν κάθε αντίθετη γνώμη και τους υποστηρικτές της (Daily Telegraph, 3/2/2013), μπορεί κάποιος να αντιληφθεί τι αγώνα έχει να αντιμετωπίσει  εάν θα ήθελε να εναντιωθεί στο “ρεύμα”, από συστημικές δυνάμεις αλλά και από δήθεν “προοδευτικές”.[2]

Και αν ρωτήσει κανένας τους εγκέφαλους του ΣΥΡΙΖΑ γιατί πρέπει ο  λαός να εξαθλιωθεί με τη μαζική ανεργία, την οποία, εκτός από τα πληρωμένα παπαγαλάκια, κανένας δεν προβλέπει ότι θα πάψει να είναι μαζική στο μέλλον (εκτός βέβαια αν μετατραπεί σε άθλια χαμηλόμισθη, μερική ή περιστασιακή, απασχόληση), την φτωχοποίηση τεράστιου τμήματoς των λαϊκών στρωμάτων και τον εξαναγκασμό των εκπαιδευμένων νέων σε αναγκαστική μετανάστευση, η απάντηση που δίνουν είναι ότι αυτό που προσπαθεί το κόμμα τους είναι «να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των εργαζομένων σε συμμαχία με τους εργαζόμενους στις άλλες χώρες της Ε.Ε. ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό». Και μέχρι βέβαια να αναπτυχθεί παρόμοιο πανευρωπαϊκό κίνημα μέσα στην ΕΕ, που κανένας δεν βλέπει σήμερα στον βαθύ ορίζοντα, η απάντηση δίνεται με …ευχές του τύπου “γενικός ξεσηκωμός’’, ενώ οι άλλοι γύρω αυτοκτονούν, πεινούν ή μεταναστεύουν…

Όμως η λύση υπάρχει: το παλλαϊκό μέτωπο που προτάθηκε με τα παρακάτω άμεσα αιτήματα....Συνέχεια »

Τι κάνουμε τώρα; (5) ― Πώς οικονομική αυτοδυναμία; - Τάκης Φωτόπουλος

Μάης, 04 2013
Συναγωνιστές του Μετώπου Κοινωνικής-Εθνικής Απελευθέρωσης καίνε σημαία της ΕΕ μπροστά στη Βουλή

Δημοσιεύεται στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (4―5 Μαΐου 2013)


Στα προηγούμενα άρθρα προσπάθησα να δείξω γιατί η ανακοπή της σημερινής καταστροφής των λαϊκών στρωμάτων είναι δυνατή μόνο μέσα από την οικονομική αυτοδυναμία. Και αυτό, γιατί οι εφαρμοζόμενες σήμερα πολιτικές που ουσιαστικά συνεπάγονται τη φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων, την απαξίωση κάθε κοινωνικού αγαθού (Υγεία, εκπαίδευση) και το ξεπούλημα του κοινωνικού μας πλούτου δεν είναι απλά απόρροια της διαφθοράς και των «κακών» πολιτικών  κάποιων διεφθαρμένων  πολιτικάντηδων, ξένων και ντόπιων, που εφαρμόζουν κάποιο νεοφιλελεύθερο δόγμα με τακτικές «σοκ και δέους». Όλα αυτά είναι αποπροσανατολιστικά παραμύθια  που στρέφουν τη λαϊκή οργή στο σαμάρι, αντί για το γαϊδούρι. Και το γαϊδούρι στη περίπτωσή μας είναι το σύστημα της διεθνοποιημένης οικονομίας της αγοράς (ή παγκοσμιοποίηση) που είναι  μια μετεξέλιξη του συστήματος της καπιταλιστικής αγοράς στην εποχή των πολυεθνικών.

Ήταν, δηλαδή, η ανάδυση και μαζική εξάπλωση των πολυεθνικών στη μεταπολεμική περίοδο που επέβαλλε τη θεσμοποίηση του πλήρους ανοίγματος και της απελευθέρωσης των αγορών (τις 4 «ελευθερίες») που συνεπάγεται την εξωστρέφεια και τον αδυσώπητο αγώνα βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας. Και φυσικά δεν είναι μόνο οι πολυεθνικές που ωφελούνται στη διεθνοποιημένη οικονομία, αλλά και τα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα που άμεσα ή έμμεσα έχουν ενσωματωμένη την οικονομική δραστηριότητά τους στην διεθνοποιημένη οικονομία.

Όμως, είναι δυνατή η αυτοδυναμία σήμερα, χωρίς παράλληλη αλλαγή του κοινωνικοοικονομικού συστήματος που προϋποθέτει βέβαια επαναστατικές συνθήκες, τις οποίες όμως δεν είδαμε πουθενά να αναπτύσσονται στη παγκοσμιοποίηση, παρά την πιο άγρια συμπίεση των λαϊκών στρωμάτων όσο ποτέ; Κατά τη γνώμη μου, η αποδέσμευση απο την παγκοσμιοποιημένη αγορά είναι δυνατή  μέσα από ένα παλλαϊκό Μέτωπο κοινωνικής και εθνικής απελευθέρωσης που θα επέβαλε τις εκλογές και θα κατέβαινε με ολοκληρωμένο πρόγραμμα βραχυπρόθεσμων και μεσοπρόθεσμων αλλαγών για μια αυτοδύναμη οικονομία....Συνέχεια »

Εργατική Πρωτομαγιά 2013: ΣΠΑΜΕ ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

Κατέβασε το - Εκτύπωσε το:Μέγεθος
2013-05-01-protomagia-pagkosmiopoiisi-ee.pdf721.24 KB
Απρίλης, 30 2013
metopo44.preview.jpg

ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΜΕ
ΜΟΝΟΜΕΡΗ  ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΕΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

 

Το Μέτωπο για την Κοινωνική και Εθνική απελευθέρωση (ΜΕΚΕΑ) αγωνίζεται για την απελευθέρωση της χώρας από τα δεσμά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, που στην Ελλάδα επιβάλλονται μέσω των  μηχανισμών της ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ κ.λπ. Η ΕΕ δεσμεύει τα κράτη μέλη της στις γνωστές «4 ελευθερίες» που αποτελούν και τα 4 θεμέλια της Παγκοσμιοποίησης – ελευθερία κίνησης κεφαλαίων, προϊόντων, υπηρεσιών και εργασίας - οι οποίες με τη σειρά τους καθορίζουν: α) τις σχέσεις εξάρτησης μεταξύ ισχυρών και αδύναμων οικονομιών, και β) τις σχέσεις αλληλεξάρτησης μεταξύ των ισχυρών κέντρων που διαχειρίζονται την παγκοσμιοποίηση. 

Στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, δηλαδή τις ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές που δεν υπόκεινται σε κανένα κοινωνικό έλεγχο,  το μόνο που έχει σημασία είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας των οικονομικών μπλοκ και των πολυεθνικών εταιρειών που εδράζονται σε αυτές. Αυτό επιτυγχάνεται με το πετσόκομμα σε μισθούς και κοινωνικές παροχές κ.α..

Με την ενσωμάτωση μιας αδύναμης περιφερειακής οικονομίας όπως η Ελληνική στις ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές των «4 ελευθεριών», (συνθήκη Μάαστριχτ, Λισαβόνας κ.λπ.), το αποτέλεσμα δεν είναι βέβαια οι πιο ανταγωνιστικές τιμές των ελληνικών προϊόντων. Αντιθέτως η αύξηση της εξάρτησης της ελληνικής οικονομίας από τα Μητροπολιτικά οικονομικά κέντρα της ΕΕ και της Παγκοσμιοποίησης που βασίζεται στα δάνεια  από τους υπερεθνικούς  θεσμούς, τη λεγόμενη ΤΡΟΪΚΑ, που ελέγχουν τη ροή χρήματος,. Η ενσωμάτωση της Ελλάδας στην ΕΕ/ΟΝΕ και γενικότερα την Παγκοσμιοποίηση έχει ως συνέπειες την κινεζοποίηση της εργασίας, τη βουλγαροποίηση των μισθών και το πλήρες ξεχαρβάλωμα του «κράτους πρόνοιας» (δηλ. τη καταστροφή του δημόσιου χαρακτήρα της υγείας, της παιδείας κ.λπ.), την εκποίηση των δημόσιων αγαθών όπως το ρεύμα, το νερό κ.λπ. και το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου (λιμάνια, αεροδρόμια, ακτές κ.λπ.)..  Τα Μνημόνια απλά επικυρώνουν τα αποτελέσματα της ένταξής μας στις δυνάμεις της διεθνοποιημένης καπιταλιστικής οικονομίας. Τα «αποτελέσματα» που βιώνουμε ως λαός συμπυκνώνονται στην πρόταση: «Η Ελλάδα ως Προτεκτοράτο της Υπερεθνικής Ελίτ».

Είναι λοιπόν ξεκάθαρο, ότι πολιτικοί σχηματισμοί που δεν βάζουν ως πρωταρχικό αίτημα (που να συνοδεύεται από πρόγραμμα εξόδου και ανασυγκρότησης στα πλαίσια μιας οικονομικής αυτοδυναμίας), τη μονομερή έξοδο από την ΕΕ εδώ και τώρα χωρίς βέβαια να προϋποθέτουν την «αντικαπιταλιστική επανάσταση», αυτόματα μπαίνουν στο περιθώριο από την αυξανόμενη οργή της κοινωνίας κατά της ΕΕ και ουσιαστικά αρνούνται να υποστηρίξουν τα λαϊκά συμφέροντα. Το ίδιο ισχύει και για αποπροσανατολιστικές απατεωνίστικες τακτικές που βάζουν ως πρωταρχικό αίτημά τους την έξοδο από το ευρώ.. αλλά όχι από την ίδια την ΕΕ. Και εδώ κολλάει γάντι το λαϊκό ρητό: «το σκυλί γαβγίζει εκεί που το ταΐζουν».

ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

Η ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ,

Η Ε.Ε. ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΔΕΞΙΑ ΥΠΟΣΤΗΛΩΜΑΤΑ ΤΟΥΣ

Τι κάνουμε τώρα; (4) - Όχι στην παγκοσμιοποίηση! - Τάκης Φωτόπουλος

Απρίλης, 28 2013
Takis.thumbnail

Δημοσιεύτηκε στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (28 Απριλίου 2013)


 

Χαρακτηριστικό του καθαρά αποπροσανατολιστικού ρόλου που αντικειμενικά παίζει σήμερα ένα μεγάλο τμήμα της Μαρξιστικής Αριστεράς (συνήθως Τροτσκιστικών τάσεων, αλλά όχι μόνο!) είναι ότι μη έχοντας καμιά αντίληψη του νέου συστημικού φαινομένου που αποτελεί η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, και της αποκεντρωμένης άτυπης Υπερεθνικής ελίτ που την διαχειρίζεται, καταφεύγει στα Μαρξιστικά κιτάπια του 19ου αιώνα για να καταλήξει ότι ο δρόμος για την αυτοχειραφέτηση των εργαζομένων και τον σοσιαλισμό περνά μέσα από την παγκοσμιοποίηση! Έτσι, επιστρέφουμε στην παρωχημένη ιδέα της “Προόδου” και στην υιοθέτηση αντιδραστικών στην ουσία τους θέσεων, όπως ότι η αποικιοκρατία έπαιζε προοδευτικό ρόλο, σαν “αναγκαίο” κακό στην ίδια πορεία για τη σοσιαλιστική κοινωνία! Περιττό να αναφέρω ότι παρόμοιες απόψεις (όπως και οι αντίστοιχες των Νέγκρι και Χαρντ) αγκαλιάζονται από τα διεθνή ΜΜΕ που παίζουν σήμερα τον ρόλο των ιδεολογικών οργάνων της παγκοσμιοποίησης. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν πολλοί από τους ίδιους “αριστερούς” που αγκαλιάζουν την παγκοσμιοποίηση υιοθέτησαν χθες τη σφαγή του λαού  της Λιβύης από την υπερεθνική ελίτ, και σήμερα της Συρίας, με το να υποστηρίζουν τους Νατοϊκούς “επαναστάτες” που, αφού αρχίσουν τις σφαγές, στη συνέχεια καλούν  το ΝΑΤΟ για να τις ολοκληρώσει!

Έτσι, όλοι αυτοί δεν βλέπουν ότι η υπερεθνική ελίτ ασκεί τον άτυπο έλεγχό της μέσα από υπερεθνικούς θεσμούς, όπως η ΕΕ, ο ΠΟΕ, το ΝΑΤΟ κ.λπ., και ότι τα εθνικά κράτη που είναι ενσωματωμένα στην παγκοσμιοποίηση παίζουν απλά ρόλο εκτελεστικό των αποφάσεων των υπερεθνικών οργάνων (βλ. Ελλάδα). Ούτε βλέπουν, επομένως, ότι μόνο μέσα από την αποδέσμευση από την παγκοσμιοποίηση και τους θεσμούς της μπορεί ένας λαός να αυτοχειραφετηθεί σήμερα. Αντίθετα μιλούν για αγώνα μέσα στα όργανα αυτά που δήθεν θα ενώσει τους εργαζόμενους σε κοινό αγώνα κατά του κεφαλαίου. Και αυτό δεν αφορά βέβαια μόνο αυτούς που δεν τολμούν ούτε καν να θέσουν θέμα εξόδου από την ΕΕ, αλλά και αυτούς που άμεσα ή έμμεσα υποστηρίζουν την παγκοσμιοποίηση. Είτε το λένε φανερά, είτε το εννοούν όταν δεν  βάζουν θέμα αποδέσμευσης από τους θεσμούς της....Συνέχεια »

Syndicate content