Κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο: Ο ΚΟΥΡΕΑΣ ΘΕΛΕΙ ΚΡΕΜΑΣΜΑ

0

 

Εκτύπωση Εκτύπωση Στείλτο με emailΣτείλτο με email

Μάρτης, 18 2013

cyprus-eu.jpg

ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ

Τα μνημονιακά ανδρείκελα στην Κύπρο, σε δωσιλογική συνεργασία με τα αφεντικά τους της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), δε δίστασαν να προχωρήσουν σε κούρεμα των καταθέσεων στις Κυπριακές τράπεζες σκάβοντας το λάκκο του Κυπριακού λαού, αλλά και κάνοντας μια καθαρή ληστεία σε βάρος και μικροκαταθετών που μπορεί να έκαναν αποταμιεύσεις μια ζωή για κάποια ανεκτά γηρατειά ή για τυχόν προβλήματα υγείας κ.λπ..

Μάλιστα η κυπριακή μαριονέτα που μυξόκλαιγε  στο προεδρικό διάγγελμα της Κυριακής, είχε το θράσος να επαναλάβει το ψευτοδίλλημα που παπαγαλίζουν και οι Έλληνες τροϊκανοί: «ή κούρεμα ή Αρμαγεδώνας, δεν έχουμε άλλη επιλογή».

Αυτό που έκρυψε όμως από τον Κυπριακό λαό (όπως και οι δικές μας μαριονέτες από τον Ελληνικό) είναι ότι η πραγματική λύση για διέξοδο από την κρίση, είναι η έξοδος απ την ΕΕ και το ευρώ και η χάραξη μιας στρατηγικής με στόχο τον απεγκλωβισμό της χώρας από τη μέγγενη της παγκοσμιοποίησης, που θα βάλει τα θεμέλια για μια αυτοδύναμη οικονομία με δικό της νόμισμα και παραγωγική δομή ελεγχόμενη από το κοινωνικό σύνολο

Οι μαριονέτες σε Κύπρο και Ελλάδα δεν παίζουν μόνο το παιχνίδι της ΕΕ και κατ’ επέκταση της υπερεθνικής ελίτ στο οικονομικό επίπεδο, αλλά παρέχουν την πλήρη στήριξη τους και στα γεωπολιτικά/γεωστρατηγικά σχέδια τους.

Στην πραγματικότητα, ΕΕ και υπερεθνική ελίτ δεν θα μπορούσαν να βρουν πιο πιστά σκυλάκια απ τους Έλληνες και Κύπριους τροϊκανούς, στην προσπάθεια τους να απομονώσουν και εν τέλει να ενσωματώσουν τη Ρωσία στο άρμα  της Νεοφιλελεύθερης Καπιταλιστικής Παγκοσμιοποίησης. Δεν είναι τυχαίο ότι με το κούρεμα καταθέσεων των Κυπριακών τραπεζών, τη μερίδα του λέοντος σε απώλειες την «τρώει» η Ρωσία. 

Όπως αντίστοιχα δεν είναι τυχαίο, ότι ΕΕ και υπερεθνική ελίτ λύσσαξαν να πετάξουν τη Ρωσία, έξω απ την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων (υπαρκτών στην Κύπρο, πιθανολογούμενων στην Ελλάδα), παράλληλα με το μπλοκάρισμα των Ρωσικών παχυλών προσφορών για την αγορά της Δημόσιας Επιχείρησης Αερίου (ΔΕΠΑ) και του Διαχειριστή Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ). Έτσι ΕΕ, υπερεθνική ελίτ και πολυεθνικές εταιρίες που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ενέργειας πετυχαίνουν μ’ έναν σμπάρο δυο τριγώνια: περικυκλώνουν περισσότερο τη Ρωσία και καταβροχθίζουν τα ενεργειακά φιλέτα της Ανατολικής Μεσογείου. Βέβαια για κάποιους πρωτόγονους «Μαρξιστές» που δεν έχουν πάρει είδηση για το νέο συστημικό φαινόμενο της Παγκοσμιοποίησης (αλλά και για κάποιους που παίζουν σαφώς ύποπτο ρόλο), όλα αυτά είναι «ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις», όπως αντίστοιχα χαρακτηρίζουν και τη σφαγή του λαου της Λιβύης χθες ή της Συρίας σήμερα!

 

ΟΙ ΒΡΥΚΟΛΑΚΕΣ ΜΥΡΙΣΤΗΚΑΝ ΑΙΜΑ

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και το ξαφνικό ενδιαφέρον της ΕΕ για την Ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). ΑΟΖ είναι η θαλάσσια έκταση που αρχίζει απ την ακτογραμμή ενός κράτους και εκτείνεται εως τα 200 ναυτικά μίλια (370 χιλιόμετρα) και το κράτος στο οποίο ανήκει η ΑΟΖ έχει δικαίωμα έρευνας ή άλλης εκμετάλλευσης των θαλασσίων πόρων.

Η υπερψήφιση της έκθεσης για τον Ευρωπαϊκό οδικό ενεργειακό χάρτη μέχρι το 2050 από το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο δεν είναι τυχαία. Μόλις μυρίστηκαν οι πολυεθνικές της ενέργειας πιθανά κοιτάσματα σε Ιόνιο και Κρητικό πέλαγος, αποφάσισαν τα τσιράκια τους στην ΕΕ να προλειάνουν το έδαφος για την οριοθέτηση ΑΟΖ των κρατών μελών. Όμως το θέμα δεν είναι αν θα πρέπει ή όχι να οριοθετηθεί η ελληνική ΑΟΖ και η εκμετάλλευση της, αλλα με τι όρους θα γίνει αυτό: με όρους που θα θέσει η ΕΕ και η υπερεθνική ελίτ, και που θα κάνει τη χώρα Νιγηρία της Ευρώπης με το αντίστοιχο βιωτικό επίπεδο, ή με όρους που θα θέσει ο Ελληνικός λαός για την απεξάρτηση της Ελλάδας από την Παγκοσμιοποίηση/ΕΕ και την οικονομική της αυτοδυναμία;

Είναι φανερό λοιπόν ότι από την ένταξη της χώρας μας στην ΕΕ, αλλά και στο ΝΑΤΟ, ούτε στο οικονομικό επίπεδο βοηθηθήκαμε (το αντίθετο μάλιστα), ούτε σε εθνικό (καρατόμηση της Κύπρου). Και για να μπορέσει ο Ελληνικός και ο Κυπριακός λαός να ορθοποδήσουν θα πρέπει να δημιουργηθεί και στις δυο χώρες ένα πλατύ λαϊκό μέτωπο όπως το Μέτωπο για την Κοινωνική και Εθνική Απελευθέρωση που προτείνουμε, που να θέτει ρητά την έξοδο από την ΕΕ και τους υπερεθνικούς θεσμούς επιβολής της Νέας Παγκόσμιας Τάξης όπως το ΝΑΤΟ, και να στοχεύει στη δημιουργία Αυτοδύναμης Οικονομίας και τη σύναψη νέων διακρατικών συμμαχιών με κράτη που αντιστέκονται στην παγκοσμιοποίηση, αλλά και με αυτά που πλήττονται από την οικονομική κρίση.

 

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – 18 ΜΑΡΤΙΟΥ 2013

 

 


Όταν η εκφυλισμένη «αριστερά» ανακάλυψε την αυτοδιαχείριση… – Μια οφειλόμενη απάντηση στην ηγεσία του ΕΕΚ.

0

 

Εκτύπωση Εκτύπωση Στείλτο με emailΣτείλτο με email

9 Μάρτη 2013

 

Στις  17-2-2013, το Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας, με αφορμή την ανάληψη του ελέγχου του εργοστασίου από τους εργαζόμενους της ΒΙΟ.ΜΕ., έβγαλε ανακοίνωση (Ως πότε η «επαναστατική» κοροϊδία της ξεκομμένης «αυτοδιαχείρισης» και «αμεσοδημοκρατίας», σε βάρος και εργαζομένων;) με συγκεκριμένες προτάσεις για την πολιτικοποίηση του αγώνα των εργαζομένων του εργοστασίου, που θα εξασφάλιζε τη πραγματική βιωσιμότητα του εγχειρήματος και μάλιστα σε συνδυασμό με τις ευρύτερες ανάγκες της υπολοιπης τοπικής κοινωνίας και θα συνέδεε τον αγώνα τον εργαζομένων με τον αγώνα όλων των λαϊκών στρωμάτων της χώρας που εξαθλιώνονται μέσα στα πλαίσια της οικονομικης κατοχής που εφαρμόζει η διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία μέσω των μηχανισμών της στον Ευρωπαϊκό χώρο: ΕΕ/ΟΝΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ κλπ…

Προτείναμε τη δημιουργία συνελεύσεων σε χώρους εργασίας και τοπικές/δημοτικές συνελεύσεις με άμεσο στόχο την ΕΞΟΔΟ από την ΕΕ/ΟΝΕ για την οικονομική αυτοδυναμία η οποία αποτελεί προϋπόθεση για κάθε είδους μακροπρόθεσμης συστημικής αλλαγής, αλλά και τη μοναδική λύση για την ακύρωση όλων των συμβάσεων με τη Τρόικα που επιβάλλουν συνθήκες μεσαίωνα / ομηρίας για τους εργαζομένους και έχουν φτάσει ήδη η δημόσια περιουσία να ξεπουλιέται όσο-όσο σε εμίρηδες και σεΐχηδες.

Μέσα σε ένα περιβάλλον πλήρους κινεζοποίησης/αποικιοποίησης της χώρας με την ιδιωτικοποίηση των δημοσίων υπηρεσιών, την εξαγορά των πλουτοπαραγωγικών πόρων της χώρας από τις πολυεθνικές έναντι πινακίου φακής  και τη δημόσια γη να ξεπουλιέται σε μεγαλοκαρχαρίες εγκληματίες της υπερεθνικής ελίτ, από το Κατάρ κλπ. και με δεδομένο την ανυπαρξία και την ανικανότητα της αριστεράς που μοιάζει να έχει χωθεί στο καβούκι της «επαναστατικής» ρητορολογία της, η μαζικοποίηση του αγώνα όλων των κοινωνικών ομάδων μέσα από ένα Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης αποτελεί μονόδρομο. Και αποτελεί μονόδρομο ειδικά στις σημερινές συνθήκης εξαθλίωσης των λαϊκών στρωμάτων αν έχουμε τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια ως πολιτικά όντα να στρέψουμε το βλέμμα μας προς τα παραδείγματα αυτοδιαχείρισης και εργατικού ελέγχου που έχουν παρουσιαστεί στο κοντινό παρελθόν, για να διδαχτούμε από τα λάθη και για να προτείνουμε και να εγκαθιδρύσουμε σε στέρεες βάσεις  την εργατική  και περαιτέρω την κοινωνική αυτοδιεύθυνση και όχι βέβαια να «επιχειρούμε» καπιταλιστικά με «εργατικό έλεγχο».

Αναφέραμε στη προηγούμενη ανακοίνωσή μας όλο το φάσμα των μορφών εργατικού ελέγχου που επιχειρήθηκε, από τη περίπτωση του Μοντραγκόν, την Αργεντινή, ακόμη και την περίπτωση του γενικευμένου εργατικού ελέγχου που υιοθετήθηκε στα πλαίσια ενός ολόκληρου κράτους όπως αυτού στη Γιουγκοσλαβία ακριβώς για να στοιχειοθετήσουμε ότι ο εργατικός έλεγχος είναι βιώσιμος μόνο στα πλαίσια ενός συστήματος που ενσωματώνει την παραγωγή στις ανάγκες μια αυτοδιευθυνόμενης κοινωνίας η οποία ορίζει η ίδια, τι, πόσο και πώς παράγεται και όχι καταδικάζοντας τους εργαζόμενους να «αυτοδιαζειρίζονται» τη μιζέρια τους μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια του κτηνώδους ανταγωνισμού  των ανοιχτών και απελευθερωμένων αγορών της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης.

Επειδή λοιπόν η αυτοδιαχείριση εργασιακών χώρων δεν είναι κάποιο προϊόν παρθενογένεσης που μας έπεσε ξαφνικά από ένα παράλληλο σύμπαν…  η στοιχειώδης πολιτική αξιοπρέπεια επιβάλει την προστασία και την ενδυνάμωση παρόμοιων εγχειρημάτων με βάση την ιστορική εμπειρία ώστε να αποτελέσουν τους πυρήνες για τη συστημική αλλαγή και όχι να εκφυλιστούν ως μια «εναλλακτική» καπιταλιστική επιχείρηση που κουβαλάει μαζί της (αναγκαστικά) και όλα τα συμπτώματα του καπιταλισμού (ανεργία, απολύσεις, κανένας περιβαλλοντικός περιορισμός που αφορά τη παραγωγή των προϊόντων κλπ) μέχρι να υποχρεωθεί από τον ανταγωνισμό να κλείσει. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι ο εργατικός έλεγχος – σε συνθήκες που δεν έχει καταληφθεί η εξουσία από ένα αντισυστημικό κίνημα αλλά όταν οι «αυτοδιαχειριζόμενες» επιχειρήσεις λειτουργούν στα πλαίσια της Αγοράς – χρησιμοποιείται από τις ίδιες τις εταιρείες για την αύξηση της παραγωγικότητάς τους, μετατρέποντας τους εργαζομένους σε συνιδιοκτήτες και την έννοια του «εργατικού ελέγχου»  σε χρήσιμο εργαλείο αύξησης της αποδοτικότητας.

Πολύ απλά: αυτοδιαχείριση μέσα στη διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς όχι μόνο θα ειναι βιώσιμη στον βαθμό (και για όσο χρόνο οι ελίτ κρίνουν σκόπιμο  να επιβιώσει, αφού οποιαδήποτε στιγμή έχουν την οικονομική δύναμη να την συντρίψουν, αλλά και αποτελεί εξαπάτηση οτι δήθεν αποτελεί βήμα για μια αυτοδιευθυνόμενη οικονομία. Στην πραγματικότητα είναι βήμα για την πλήρη ενσωμάτωση των εργαζομένων στο σύστημα και τη μετατροπή τους σε μικρούς ‘ψευτο-καπιταλιστές’! Το ότι θα παίρνουν αποφάσεις με «άμεση δημοκρατία» δεν αλλάζει βέβαια τίποτα, αφού το τι παράγουν, πώς το παράγουν και για ποιον δεν καθορίζεται με αποφάσεις του κοινωνικού συνόλου, αλλά με βάση τους νόμους της αγοράς και της συνακόλουθης ανταγωνιστικότητας!

Όπως κάθε πολιτική πρόταση, έτσι και αυτή του δικτύου της ΠΔ προσπάθησε να βάλει το δικό της λιθαράκι στον πολιτικό διάλογο και με αφορμή τη περιπτωση της ΒΙΟΜΕ. Σε αντίθεση με τα παραπάνω, κάποια από τα γνωστά «επαναστατικά» δεκανίκια του ΣΥΡΙΖΑ έσπευσαν να βγάλουν ανακοίνωση εξ ονόματος των εργαζομένων κατά της πρότασης της ΠΔ επειδή έθιγε ακριβώς το ζήτημα της ευρύτερης πολιτικής στόχευσης του εγχειρήματος η οποία και θα κρίνει τη βιωσιμότητα του ή αντίθετα τον εκφυλισμό του σε προεκλογικό εργαλείο του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν είναι παράξενο λοιπόν ότι  η ανακοίνωση-παραλήρημα του ΕΕΚ («Εμπρός σύντροφοι εργάτες της ΒΙΟ.ΜΕ.») με ηλίθιους χαρακτηρισμούς χωρίς ίχνος πολιτικής τοποθέτησης απέναντι στη συγκροτημένη πρόταση της Περιεκτικής Δημοκρατίας, ήρθε σχεδόν ταυτόχρονα με την επίσκεψη Τσίπρα στο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ, για να εξασφαλιστεί το καπέλωμα της πρωτοβουλίας των εργαζομένων ώστε να μην αποκτήσει πολιτικό περιεχόμενο, καθώς παρόμοιες πρωτοβουλίες που θα αποκτήσουν πολιτικές απεξάρτησης από τα δεσμά της Παγκοσμιοποίησης θα αποτελέσουν και την αρχή του τέλους της ενσωμάτωσης της χώρας στις ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές και το τέλος για κάθε λιμοκοντόρο παρατρεχάμενο της υπερεθνικής και σιωνιστικής ελίτ που λυμαίνεται το λαό με ροζ, κόκκινες και πολύχρωμες σημαίες…

Μέσα στο παραλήρημα του –δήθεν– υπερ-επαναστατικού κειμένου του ΕΕΚ, διαβάζουμε ότι η ΠΔ επιδιώκει συνεργασία με αστούς…, ότι προσφέρει μόνο «θεωρία», ότι οι συγκεκριμένοι κύριοι του ΕΕΚ έχουν «λιώσει τις σόλες τους» σε παραστάσεις «αλληλεγγύης»… ενώ η ΠΔ όχι… και άλλα ωραία τσιτάτα που προσπαθούν να κρύψουν την επιχείρηση καθοδήγησης των εργαζομένων της ΒΙΟΜΕ – και όχι μόνο – προς ενα δρόμο εκφυλισμού που πολλές φορές το έχουμε συναντήσει σε όλες τις μορφές του και αντιμετωπίσει με συγκεκριμένες προτάσεις.

Αρχικά να δηλώσουμε ότι ουδέποτε θελήσαμε ουδεμία σχέση με το γνωστό κέντρο της εκφυλισμένης εξωκοινοβουλευτικής «αριστεράς» που λειτουργεί ως υποστήλωμα του «νεοΠασοκισμού» στην Ελλάδα, ούτε βέβαια υπάρχει περίπτωση να κανουμε διάλογο με άτομα της ηγεσίας τους που έχουν περάσει στην αντίπερα όχθη εδώ και πολλά χρόνια,. Ωστόσο ακόμα και οι ηλιθιότητες επειδή μερικές φορές γίνονται επικίνδυνες για τα λαϊκά συμφέροντα – όπως γίνεται σαφές με τις τελευταίες εξελίξεις καπελώματος από τον ΣΥΡΙΖΑ–  πρέπει να απαντώνται, πόσο μάλλον όταν προέρχονται από χρήσιμους «ηλιθίους» συνεργάτες του Τσίπρα και των σιωνιστικών κέντρων που δρουν στην Ελλάδα…

ΠΕΡΙ «ΑΣΤΙΚΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΩΝ»…

Συνοπτικά λοιπόν, η αποδέσμευση  από την νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική Παγκοσμιοποίηση δεν είναι «συνεργασία αστών» όπως λασπολογικά γαβγίζουν στο παραπάνω «άρθρο», άλλα  ταξικός/κοινωνικός αγώνας των λαϊκών στρωμάτων που στρέφεται  κατά της υπερεθνικής και ντόπιας ελίτ και ακόμη σημαντικότερο ανοίγει τον δρόμο σε μια διαδικασία αυτοδύναμης ανάπτυξης και δίνει την ευκαιρία ώστε ο ίδιος ο λαός δημοκρατικά να επιλέξει ανάμεσα σε εναλλακτικές μορφές κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης (κρατικός σοσιαλισμός, ελευθεριακός σοσιαλισμός, Περιεκτική Δημοκρατία κλπ). Αν θέλουν κάποιοι να «ανακαλύψουν»  «αστικές συνεργασίες»  της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, προφανώς καθρέφτη έχουν…  Η χρησιμοποίηση των ΕΕΚ, ΑΚ και διαφόρων δορυφόρων τους για να προλειανθεί το έδαφος στην ΒΙΟΜΕ  για την επίσκεψη Τσίπρα αποτελεί την πάγια τακτική που εφαρμόζει η ηγεσία του ΕΕΚ και οι συνοδοιπόροι τους σε κάθε κρίσιμη στιγμή, με μοναδικό στόχο ο προβληματισμός του κόσμου να οδηγηθεί πάση θυσία σε πλαίσια που ΔΕΝ αμφισβητούν τους μηχανισμούς  που μας ενσωματώνουν στις ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές. Η συγκεκριμένη τακτική εφαρμόστηκε και στην περίπτωση της ΒΙΟΜΕ  για να εξασφαλιστεί το καπέλωμα του εγχειρήματος των εργαζομένων. Και βέβαια το καπέλωμα της ΒΙΟΜΕ  δεν είναι  η μόνη περίπτωση που έβαλαν «πλάτες» στον ροζ νεοΠασοκικό νεκροθάλαμο του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Τέτοιο  παράδειγμα αποτελεί η στάση της ηγεσίας του ΕΕΚ στις τελευταίες εκλογές με την έμμεση  υποστήριξη στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Διαβάζουμε λοιπόν από την μαρξιστική ομάδα «ΠΡΑΞΙΣ»:

Από την εξέγερση του Δεκέμβρη στο αριστερό πεζοδρόμιο του ΣΥΡΙΖΑ»)

 «[…]Έτσι και αλλιώς είναι σχεδιασμένο τα τμήματα αυτά (και το ΕΕΚ συγκεκριμένα) να παίξουν τον ρόλο του "χρήσιμου ηλίθιου" στα επερχόμενα παζάρια και τις εσωκομματικές ισσοροπίες παράλληλα βέβαια με τον ρόλο του αριστερού πλυντηρίου…»[..] «Το τέλος της «επαναστατικής αριστεράς»  δημιουργεί για τα ταξικά στοιχεία που υπάρχουν σε αυτούς τους χώρους νέα καθήκοντα πέρα απο τους διαβρωμένους απο την αστική ιδεολογία και τους τυχοδιωκτισμούς μηχανισμούς και τις πολιτικά εκφυλισμένες ηγεσίες τους[…]»

Για παρέκκλιση θέσεων και «αστικές συνεργασίες» καλό είναι λοιπόν να κοιταχτείτε στο καθρέφτη και να απαντήσετε γιατί η ίδια η ηγεσία του ΕΕΚ ήρθε ακόμη και σε έμμεση αποκήρυξη των θέσεων του Ευρωπαϊκού Τροτσκιστικού κόμματος χάριν της αναστήλωσης του νεοπασόκικου και φιλοσιωνιστικού μαγαζιού (ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) στην Ελλάδα…(«Ο ΣΥΡΙΖΑ από τη σκοπιά των Ευρωπαίων Τροτσκιστών»)

Ακριβώς την ίδια τακτική εφάρμοσε το «επαναστατικό» ΕΕΚ μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ για να δεθεί ο Κυπριακός λαός στον μηχανισμό της ΕΕ και τελικά να καταλήξει και αυτός έρμαιο του ΔΝΤ. Η υποστήριξη του «αριστερού» Χριστόφια στη Κύπρο από το ΕΕΚ αποτέλεσε τη γνωστή διαδικασία προλείανσης του εδάφους για να ακολουθήσει στη συνέχεια η γνωστή υποστήριξη του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ στο Χριστόφια, όταν ο τελευταίος, ως νεος ΓΑΠ, παρέδωσε βορά το λαό του στις διαθέσεις των μηχανισμών της  παγκοσμιοποίησης και φυσικά της σιωνιστικής ελίτ, που έχει καταντήσει το μαρτυρικό νησί πεδίο ασκήσεων των δολοφόνων του IDF και του ΝΑΤΟ. Άξιος ο μισθός σας!!

Μια από τις «επαναστατικές» πράξεις του αρχηγίσκου του ΕΕΚ δεν θα μπορούσε να μην είναι και η στήριξή του στον «αγαπημένο διανοητή» της εκφυλισμένης «αριστεράς» και προσωπικά του Τσίπρα, Σλαβόι Ζίζεκ («Παρουσίαση του βιβλίου του Σλαβόι Ζίζεκ, "Λακάν"»), ο οποίος ανά τον κόσμο είχε αναλάβει να εξηγήσει το «φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ» και να διαφημίζει το «αριστερό» κόμμα που δεν προλαβαίνει να προσκυνάει πότε τους πολιτικάντηδες του ΠΑΣΟΚ και πότε τους Νεοδημοκράτες, από τον Μητσοτάκη… έως τον «εθνάρχη» Καραμανλή.

Φυσικά, οφείλουμε να γνωρίσουμε ή να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες/αναγνώστριες ότι ο Ζίζεκ τυγχάνει επιπλέον να είναι ένας από τους πιο άθλιους «αριστερούς» φιλο-σιωνιστές παγκοσμίως (μαζί με τους πιο «προσεκτικούς» σιωνιστές Τσόμσκι κλπ.) («Λαίσκαπροι: Ο Ζίζεκ και ο Στολίσκος της Γάζας»). Όπως θα δούμε τώρα, αυτή η σύμπλευση καθόλου τυχαία δεν είναι…

ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΙΣΚΟΥ ΤΟΥ ΕΕΚ

Καθόλου άσχετες με τη συνολική στάση του ΕΕΚ είναι η συνεργασία του Σαββα Μιχαήλ με τα σιωνιστικά κέντρα – Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδας (ΚΙΣΕ), με τη σιωνιστική στοά Μπένε Μερίτ κλπ…  γνωστά σιωνιστικά κέντρα και για το ρόλο τους στη συνέχιση της εθνοκάθαρσης των Παλαιστινίων αλλά και στην ευρύτερη μέση ανατολή.

  • Η συνεργασία με το ΚΙΣΕ:

«Σαμπεθάϊ Μάτσας (Σάββας Μιχαήλ):  Από τον Μαϊμονίδη στο γονιδίωμα»

  • Συνεργασία με τη σιωνιστική στοά της Μπένε Μπερίτ:

«Νέα από την Μπενέ Μπερίτ»

Η Μπενέ Μπερίτ έκλεισε τον κύκλο των δραστηριοτήτων της για την περίοδο αυτή με μία μεστή και πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία του φίλου ιατρού κ. Σαμπεθάϊ Μάτσα με θέμα: Αναγνώσεις του Ταλμούδ.

Την ομιλία, που πραγματοποιήθηκε στις 30.05.01 στο Πνευματικό Κέντρο της Ισραηλιτικής Κοινότητας Αθηνών, παρακολούθησαν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον μεγάλος αριθμός μελών, νέων υποψηφίων μελών καθώς και φίλων της Οργάνωσής μας…»

Εμείς δε θυμόμαστε κανένα Μαρξ, Λενιν, Μπακούνιν να γλύφεται  με σιωνιστικές στοές και να τον ανακηρύσσουν σε «φίλο» και «συγγραφέα». Δεν θυμόμαστε επίσης τον Τρότσκι, ακόμη και μετά την εξορία του, να σπεύδει να ζητάει υποστήριξη και συνεργασία από την εβραϊκή πλουτοκρατία των μεγαλοαστών εβραίων… και δολοφόνων του Παλαιστινιακού και Σύριου λαού.

Δεν πρόκειται να επεκταθούμε περισσότερο σε αυτές τις γνωστές, εδώ και πολύ καιρό, αθλιότητες των παρατρεχάμενων των σιωνιστικών κέντρων που από τη μία «λιώνουν τις σόλες τους» να τρέχουν στις εκδηλώσεις των σιωναζιστών και από την άλλη γράφουν φετφάδες για το «κακό» Ισραήλ και έχουν χαλάσει πολλές σόλες και σάλιο για να σβήσουν την πολεμική του Μαρξ κατά των βολεμένων εβραίων (βλ Καρλ Μαρξ «Το εβραϊκό ζήτημα»), οι οποίοι επικαλούνται τη θρησκεία τους και τον «αντισημιτισμό» όταν θίγονται τα κεκτημένα τους, πετώντας στο καλάθι των αχρήστων θεμελιακές θέσεις του Μαρξισμού, για να εξυπηρετήσουν μια προσωπική, μίζερη πολιτικάντικη ζωή που την παρέδωσαν στα χέρια των πιο συντηρητικών στρωμάτων της κοινωνίας.

Η ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ ΧΩΡΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΗ ΕΛΙΤ, ΜΕΣΩ BROOKINGS INSTITUTE ΚΑΙ «ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΤΡΟΤΣΚΙΣΜΟΥ» ΑΛΑ ΕΕΚ.

Φυσικά ένας «φίλος» και «συνεργάτης» των σιωνιστικών ιδρυμάτων δε θα μπορούσε παρά να εκφράζει την άμεση υποστήριξή του στις παραστρατιωτικές ομάδες του ΝΑΤΟ και των μυστικών υπηρεσιών που δρούν ως νεοι ταγματασφαλίτες της Νέας Διεθνούς Τάξης που διαχειρίζεται η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Οι στημένες από την υπερεθνική ελίτ δολοφονικές ομάδες μισθοφόρων και τα τάγματα θανάτου των πιο ακραίων μοναρχο-φασιστικών στοιχείων, που  ονομάστηκαν «εξεγερμένοι» από τα Think Tanks της υπερεθνικής ελίτ μέσα από μια ενορχηστρωμένη προπαγανδιστική επιχείρηση, κατά περίεργο τρόπο… ανακυκλώνεται μέχρι και σήμερα από τα ίδια κέντρα και (κομματικά ή μη) γκρουπούσκουλα που πουλάνε «ακομμάτιστη αυτοδιαχείριση» στους εργαζομένους της ΒΙΟΜΕ. Φυσικά με την απαραίτητη «επαναστατική» σάλτσα περί «εξεγερμένων» μισθοφόρων:

«Η συριακή εξέγερση ήταν αρχικά μια επανάσταση των στερημένων. Εκείνοι που προσπαθούν να παρουσιάσουν την εξέγερση των αραβικών μαζών με το επιχείρημα ότι «ο ιμπεριαλισμός παίζει το παιχνίδι του» προσπαθούν να κρύψουν ένα γεγονός, που αποδεικνύει ότι αυτή ήταν πράγματι μια επανάσταση: Από τον Μάρτιο του 2011, όταν ξεκίνησε η επανάσταση, μέχρι τον Αύγουστο του 2011, τόσο οι ΗΠΑ όσο και η κυβέρνηση του ΑΚΡ (του κόμματος του Eρντογάν) στην Τουρκία δεν παρέλειψαν να δίνουν στον Μπασάρ Άσσαντ συμβουλές για το πώς να εξευμενίσει την επανάσταση…» (Συρία: Eπανάσταση των στερημένων και ιμπεριαλιστική επέμβαση)

Τις ίδιες αθλιότητες – χωρίς φυσικά καμία τεκμηρίωση – έλεγαν και για τις παραστρατιωτικές ομάδες στη Λιβύη όπου ολόκληρες πόλεις της χώρας ισοπεδώθηκαν και οι κάτοικοί τους εξολοθρεύθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες. Εκεί προφανώς δεν υπήρχαν εργάτες…  για να «λιώσουν σόλες» «αλληλεγγύης»…  («Τυνησία Κάιρο Βεγγάζη Αθήνα Ουισκόνσιν»)

Ο φιλοσιωνιστικός «ριζοσπαστισμός», όλως «τυχαίως», δεν ανακάλυψε ποτέ το, από το 2009, αναλυτικό ντοκουμέντο του Saban Center – σιωνιστικό Think Tank προσκείμενο στο Brookings Institute –, υπό τον τίτλο «Which Path to Persia», όπου σε αυτό γινόταν εκτενής ανάλυση για το με ποιους τρόπους πρέπει να δράσει η υπερεθνική ελίτ ώστε να προκαλέσει αποσταθεροποίηση  των μη πελατειακών καθεστώτων (Ιραν, Συρία, Λιβύη…). Όπως δεν «ανακάλυψε» ποτέ μαζί με όλο το εκφυλισμένο «αριστερό» σκυλολόι των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΚ και λοιπών «αναρχοσυριζαίων» ότι οι «στερημένοι» τους «εξεγερμένοι» σε Λιβύη, Συρία και αργότερα Ιράν… εκπαιδεύονταν από τις μυστικές υπηρεσίες στο έδαφος των χωρών που επρόκειτο να δεχθούν την «εξεγερσιακή» ισοπέδωση του NATO ήδη από το 2006 (“US is funding Syrian Opposition”). Δεν είναι λοιπόν καθόλου συμπτωματικές –όπως καταλαβαίνει κάθε ανήσυχος αναγνώστης–  οι πρόσφατες επισκέψεις στο Brookings institute της ηγετικής κλίκας του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ με την ταύτιση απόψεων του ΕΕΚ…

Και εδώ για να βοηθήσουμε τη μνήμη των «επαναστατών» της «Μπενέ Μπερίτ»: Παραθέτουμε κάποια από τα αρχεία της Stratford που δημοσιεύτηκαν στο Wikileaks για την εκπαίδευση των «στερημένων» του Σάββα Μιχαήλ από τις μυστικές υπηρεσίες:

Ούτε εδώ πρόκειται να επεκταθούμε παραπάνω. Να υπενθυμίσουμε μόνο ότι όπως δεν εχουμε ξανασυναντήσει επαναστάτες να συνεργάζονται με σιωνιστικά κέντρα και σοσιαλδημοκράτες της ΕΕ…, έτσι και ποτέ δεν θα μπορούσε να υπάρξει «βοήθεια» των μυστικών υπηρεσιών της υπερεθνικής ελίτ σε «εξεγερμένους»… Αυτό το σενάριο υπάρχει μόνο στις χρηματοδοτούμενες ταινίες του Χόλυγουντ, στις αναλυτικές προτάσεις των «εγκεφάλων» των think tanks της υπερεθνικής ελίτ  και τους «λαγούς» της, στην εκφυλισμένη «αριστερά» (κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική) που αναπαράγει την Νεοταξική ατζέντα περί δικαιωμάτων και αποσπασματικών «κινημάτων», διανθισμένη με «επαναστατική» σάλτσα!

Γι’ αυτό άλλωστε το ΕΕΚ, όταν ο κατασταλτικός μηχανισμός της υπερεθνικής ελίτ ξεκίναγε την επίθεσή του στο λαό της Λιβύης, η γνωστή προπαγάνδα για τους «εξεγερμένους» της χώρας που συνόδευε τις μισθοφορικές ομάδες εκτελεστών των μυστικών υπηρεσιών αναγορεύτηκε σε πρώτη προτεραιότητα από τη γνωστή ηγεσία του κόμματος.

Καλούμε τους εργαζόμενους της ΒΙΟΜΕ όπως και κάθε συλλογικότητα να αντισταθεί έμπρακτα στα συστημικά παιχνίδια που παίζονται στη πλάτη τους, από την εκφυλισμένη «αριστερά» που αγωνίζεται να μην πολιτικοποιηθεί και μαζικοποιηθεί ο αγώνας τους κατά των μηχανισμών της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης. Τα σημαντικά γεγονότα αντίστασης των κατοίκων της Χαλκιδικής δίνουν έμπρακτη απάντηση στο είδος «ανάπτυξης» που μας επιβάλει η υπερεθνική ελίτ με τους ντόπιους εντολοδόχους της, που υιοθετείται και από τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ.

Η απάντηση είναι μία: πολιτικοποίηση και μαζικοποίηση του αγώνα  για να αποφευχθεί η γνωστή τακτική σαλαμοποίησης που κάνει ευκολότερη την καταστολή της αντίστασης, είτε μέσω των επιτάξεων είτε μέσω της τρομοκράτησης ολόκληρων χωριών όπως στην Ιερισσό, με τη μαζική διαδικασία «πλύσης εγκεφάλου» από τα ΜΜΕ. Και η μαζικοποίηση δε γίνεται με «επαναστατικές» ευχές αλλά με συγκεκριμένη πολιτική στόχευση άμεσης εξόδου από  τους μηχανισμούς της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης – ΕΕ/ΟΝΕ, ΔΝΤ, κλπ –, για την οικονομική αυτοδυναμία, που θα αποτελέσει το ενοποιητικό στοιχείο που λείπει από τις αποσπασματικές αντιστάσεις των λαϊκών στρωμάτων.

Καλούμε κάθε εργαζόμενο, κάθε άνεργο, αγρότη, φοιτητή, όπου κι αν ανήκουν ιδεολογικά ή όχι, να συμπράξουν στο Μέτωπο για την Κοινωνική  και Εθνική Απελευθέρωση για να αντιστρέψουμε και να ανατρέψουμε εδώ και τώρα τη προτεκταριοποίηση της χώρας και τον νέο Μεσαίωνα που ήδη βλέπουμε να μας επιφυλάσσουν. Καλούμε όλα τα λαϊκά στρώματα να γυρίσουν τη πλάτη στη εξαπάτηση και το καπέλωμα του αγώνα τους από τους «αριστερούς» απολογητές της Νέας Διεθνούς Τάξης της ηγεσίας του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και των υποστυλωμάτων του στην εξωκοινοβουλευτική «Αριστερά» και «Αναρχία». Ο αγώνας για την έξοδο από την ΕΕ/ΟΝΕ, η ακύρωση όλων των συμβάσεων με τη Τρόικα, η κοινωνικοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πόρων που έχουν ξεπουληθεί στις πολυεθνικές, η ακύρωση των συμβάσεων ξεπουλήματος της δημόσιας γης, περνάει αναγκαστικά και μέσα από τον αγώνα κατά των εκφυλισμένων ηγεσιών και ταγών της ενσωματωμένης «Αριστεράς», κάθε απόχρωσης.

 

Δίκτυο για την Περιεκτική Δημοκρατία – 9 Φλεβάρη 2013

 


Είναι αναστρέψιμη η καταστροφή; – Τάκης Φωτόπουλος

0
 

Εκτύπωση Εκτύπωση Στείλτο με emailΣτείλτο με email

Φλεβάρης, 16 2013
 

skines_katoxis.jpg

 

 

 

 

 

 

Ελευθεροτυπία, Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2013

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_02_16.html

Ενώ η καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων συνεχίζεται και εντείνεται, με περίπου 4 εκ των πολιτών (σχεδόν το 40% του πληθυσμού) να έχουν ήδη φτωχοποιηθεί, την ανεργία να αγκαλιάζει σχεδόν 60% των νέων και την Υγεία, και Εκπαίδευση να καταρρέουν, η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, που (μέσω της ένταξής μας στην ΕΕ) είναι η απώτερη αιτία της καταστροφής αυτής, επίσης προχωρά αλματωδώς. Έτσι, μόλις ανακοινώθηκε ότι ΕΕ και ΗΠΑ θα ξεκινήσουν άμεσα διαπραγματεύσεις για μια υπερατλαντική συμφωνία ελευθέρου εμπορίου που ανοίγει το δρόμο για τη μεγαλύτερη, στην Ιστορία, εμπορική συμφωνία  ανοίγματος και απελευθέρωσης των αγορών εμπορευμάτων. Και αυτό τη στιγμή που η μεν ρεφορμιστική Αριστερά μας, εντελώς αποπροσανατολιστικά, μιλά για το… τέλος της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και την αλλαγή “από τα μέσα” της ΕΕ, ενώ η αντισυστημική Αριστερά, προσκολλημένη σε ξεπερασμένες  θεωρητικές κατασκευές που δεν έχουν σχέση με το νέο φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης και τη συνακόλουθη απώλεια της οικονομικής και γενικότερα εθνικής κυριαρχίας, μιλά για …ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις.

Κατά την άποψή μου, απώτερη αιτία της καταστροφής είναι η ένταξή μας στην ΕΕ και μέσω αυτής στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Επομένως, το συνεκτικό αίτημα, που θα  μπορούσε να συνενώσει τα λαϊκά στρώματα που αποτελούν τα θύματά της σε ένα παλλαϊκό μέτωπο για την σωτηρία από την καταστροφή, θα μπορούσε να είναι η έξοδος από την ΕΕ, μέσα από ένα συγκροτημένο πρόγραμμα με βραχυπρόθεσμους, μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους για την έξοδο από την ΕΕ, σαν προϋπόθεση για την αποκοπή των δεσμών μας με την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση.[1] Με τη μαζική απήχηση που θα είχε ένα παρόμοιο ευρύ μέτωπο σαν το προτεινόμενο, τόσο η σημερινή καταστροφή, που δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και κοινωνική και πολιτιστική, θα μπορούσε να αντιστραφεί, αλλά και θα μπορούσαν να τεθούν οι βάσεις για μια ριζική συστημική κοινωνική αλλαγή μέσα από το ξανακτίσιμο της παραγωγικής δομής με βάση την αυτοδυναμία.

Αντί, όμως, για τη δημιουργία μιας μαζικής συλλογικής συνειδητοποίησης πάνω σε συγκριμένα και πραγματοποιήσιμα αιτήματα, υπάρχει μια απερίγραπτη ιδεολογική σύγχυση για τα πραγματικά αίτια της καταστροφής και τις δυνατότητες εξόδου από αυτή, που σε μεγάλο βαθμό είναι, βέβαια, καλλιεργημένη από τα άθλια ΜΜΕ που ελέγχουν οι οικονομικές και πολιτικές ελίτ. Δικαιολογημένα οι ντόπιες και ξένες ελίτ πανηγυρίζουν για τη μεγάλη σχετική ευκολία (που κανένας δεν περίμενε), με την οποία καταστρέφουν τον ελληνικό λαό, που δεν οφείλεται ασφαλώς στην εθελοδουλία και παρόμοιες (βολικές) ανοησίες που υποστηρίζουν περισπούδαστες «ερμηνείες» κάποιων «αριστερών». Στην τρομερή όμως αυτή σύγχυση συμβάλλει αποφασιστικά και η αποτυχία της αντισυστημικής Αριστεράς που, ενώ σωστά βλέπει ότι διέξοδος από την καταστροφή μέσα στην ΕΕ είναι αδύνατη, δεν επιδίωξε να ηγηθεί ενός λαϊκού μετώπου σαν το παραπάνω.  Αντίθετα συνδέοντας την έξοδο απο την ΕΕ με την σοσιαλιστική επανάσταση, ουσιαστικά παράπεμψε την άμεση σωτηρία απο την ολοκληρωτική καταστροφή στις …Ελληνικές καλένδες, αφού προφανώς δεν υπάρχουν οι υποκειμενικές συνθήκες γι αυτήν.

Περιττό βέβαια ν’ αναφερθώ στη σύγχυση που δημιουργεί εκείνο το τμήμα της Αριστεράς που δεν κάνει απλά λάθος στρατηγικής, όπως η αντισυστημική Αριστερά, αλλά εσκεμμένα, για να κατακτήσει την εξουσία, υποστηρίζει την αποπροσανατολιστική θέση ότι  είναι δυνατή η διέξοδος από την κρίση μέσα στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, προσελκύοντας έτσι τους απογοητευμένους (τ. βολεμένους)  νοικοκυραίους του ΠΑΣΟΚ και αυξάνοντας αλματωδώς τις ψήφους της. Φυσικά, σε περίπτωση «νίκης» στις επόμενες εκλογές, οπότε θ’ αποκαλυπτόταν η εξαπάτηση, αυτό θα οδηγούσε στην εξαφάνιση γενικά της Αριστεράς, όπως ήδη έχει γίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη! Ούτε αναφέρομαι στην παραλλαγή της εκδοχής αυτής που υποστηρίζει μεν έξοδο από την Ευρωζώνη αλλά όχι και από την ΕΕ –που στη πραγματικότητα είναι και το «Σχέδιο Β» της υπερεθνικής ελίτ αν γίνει ανεξέλεγκτη η κατάσταση στην Ελλάδα…

Μια σημαντική παράπλευρη απώλεια αυτής της ολοκληρωτικής αποτυχίας της Αριστεράς ήταν η στροφή των λαϊκών στρωμάτων σε ακροδεξιά σχήματα, τα οποία όμως στην Ελλάδα δεν είναι καν του τύπου των πατριωτικών–εθνικιστικών κομμάτων όπως το Κόμμα της Ανεξαρτησίας στη Βρετανία. Αντίθετα, η ηγεσία των σχημάτων αυτών εμπνέεται από τους…Γερμανοτσολιάδες και τα προπολεμικά (αλλά και μεταπολεμικά) φασιστοειδή, που πάντα ήταν μια ελάχιστη μειοψηφία στον Ελληνικό λαό, και σήμερα χάρη στη προσέλκυση οργισμένων λαϊκών στρωμάτων (που δεν έχουν βέβαια σχέση με τον εθνικοσοσιαλισμό!) χρησιμοποιούνται από τις συστημικές δυνάμεις σαν “φασιστικός μπαμπούλας”, για αποπροσανατολισμό και ψηφοθηρικούς λόγους. Ένα όμως πραγματικά πατριωτικό κίνημα που θα καταλάβαινε ότι η μετανάστευση είναι συνέπεια της παγκοσμιοποίησης και ότι η έξοδος από την ΕΕ θα έλυνε επίσης αυτό το πρόβλημα, θα μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο σε ένα παλλαϊκό μέτωπο.

Στη σειρά των άρθρων που θα ξεκινήσουν με τη στήλη μου στην Κυριακάτικη «Ε» της 24/2 και θα εναλλάσσονται με αυτή τη στήλη θα προσπαθήσω να δώσω απαντήσεις στα ερωτήματα που έθεσα εδώ. 
 

 


[1] Βλ.λ.χ. http://www.periektikidimokratia.org/anakoinoseis/2012-11-05/apergia-6-11-2012-palevoume-ee-mekea


Η Χουντική απόπειρα συντριβής κάθε αντίστασης – Τάκης Φωτόπουλος

0

 

Εκτύπωση Εκτύπωση Στείλτο με emailΣτείλτο με email

Φλεβάρης, 02 2013

 

Ελευθεροτυπία, Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2013


http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_02_02.html

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Στον αξέχαστο Παναγιώτη Κουμεντάκη που αγωνίστηκε να συνθέσει
την  Οικολογική Ιατρική με μια Περιεκτική Δημοκρατία.

 

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών φανερώνουν ότι έχουμε μια συντονισμένη απόπειρα συντριβής κάθε αντίστασης από την Κοινοβουλευτική Χούντα, με στόχο το άνετο ξεπούλημα του κοινωνικού μας πλούτου, που πρέπει μάλιστα να γίνει στις πιο εξευτελιστικές τιμές, αφού μας επιβάλλεται ακόμη και να αρνηθούμε καλύτερες προσφορές που δεν προέρχονται  απο μέλη της υπερεθνικής ελίτ (π.χ. Ρωσία)! Αναφέρομαι συγκεκριμένα:

―στην Χουντική πράξη της επίταξης απεργών για να σπάσουν την απεργία στο μετρό, κάτι που δεν τόλμησε να κάνει ούτε η πιο αντιδραστική Βρετανική κυβέρνηση της Θάτσερ, όταν οι ανθρακωρύχοι  για μήνες παρέλυαν την οικονομική ζωή της χώρας,

―στην παρεμπόδιση των αγροτών από τα ΜΑΤ να διαμαρτυρηθούν,  κάτι που ούτε η πιο  αντιδραστική Γαλλική Κυβέρνηση του Σαρκοζί τόλμησε, όταν  οι αγρότες έμπαιναν με τα τρακτέρ στις πόλεις! Και, τέλος,

―στην επίθεση των ΜΑΤ κατά των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ με Γκεμπελικές δικαιολογίες ότι κατέστρεψαν κρατική περιουσία, όταν το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ είναι γνωστά για τις …Γκαντικές πρακτικές τους στη μεταπολίτευση.

Η κυβέρνηση αυτή είναι και συμπεριφέρεται σαν κοινοβουλευτική Χούντα, παρά τα άθλια ψέματα των καλοπληρωμένων παπαγάλων στα κανάλια, (που επαναλαμβάνουν τα αντίστοιχα ψέματα της τρικομματικής κυβέρνησης των καλοβολεμένων αρχηγών με τα δεκάδες ακίνητα και περιουσιακά στοιχεία στη διάθεση τους) ότι δήθεν στηρίζεται στη λαϊκή πλειοψηφία για να περνά «νόμους» που συντρίβουν, όσο ποτέ άλλοτε απο συστάσεως του Ελληνικού Κράτους, τα λαϊκά στρώματα, τα οποία αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού. Και αυτό, για τρεις λόγους.

Πρώτον, διότι η κυβέρνηση αυτή που στηρίζεται σε τρία κόμματα ψηφίστηκε από μια (σχετικά) μικρή μειοψηφία του εκλογικού σώματος. Έτσι, λόγω της μαζικής αύξησης της αποχής (που σημείωσε αύξηση ρεκόρ πάνω από 20% μεταξύ των εκλογών 2009 και 2012) η «λαοπρόβλητη» τρικομματική κυβέρνηση εκλέχτηκε από μόλις το 30% του εκλογικού σώματος! Δηλαδή, ακριβώς από το ίδιο ποσοστό που, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, αγωνίζεται σήμερα να μείνουμε στην ΕΕ, παρά την καταστροφή που μας επιβάλλει η παραμονή μας σε αυτή. Όχι από σύμπτωση, αυτό είναι περίπου και το ποσοστό των βολεμένων συμπολιτών μας, οι οποίοι είτε δεν υπέστησαν το παραμικρό από την καταστροφή αυτή, όταν οι άλλοι πεινούν, κοιμούνται στους δρόμους ή σε παγωμένα σπίτια, αυτοκτονούν, η μεταναστεύουν, είτε, πολλοί από αυτούς, ωφελήθηκαν κιόλας αφού φρόντισαν (με την αρωγή των μνημονιακών κυβερνήσεων) να φυγαδεύσουν στο εξωτερικό τα συσσωρευμένα κεφάλαια τους. Και φυσικά, η Κινέζικη «ανάπτυξη» που ετοιμάζει για εμάς η υπερεθνική ελίτ μαζί με την εγχώρια, δεν αποκλείεται να έλθει, αφού τώρα έχουν ήδη καθιερώσει τις προϋποθέσεις γι αυτή: ελαστικές εργασιακές συνθήκες Αμερικάνικου τύπου, ατομικές συμβάσεις εργασίας, μισθούς και συντάξεις στα όρια (ή χαμηλότερα) της επιβίωσης, κατάρρευση των κοινωνικών υπηρεσιών συμπεριλαμβανομένης της Υγείας, Εκπαίδευσης κ.λπ.

Δεύτερον, η ωμή οικονομική βία που εφαρμόζει η Κυβέρνηση δεν έχει καμιά σχέση με τα προεκλογικά προγράμματα των κομμάτων που την απαρτίζουν που είχαν κοινή δέσμευση την ανα-διαπραγμάτευση για την βελτίωση των μνημονίων. Έτσι, τη μόνη «υπόσχεση» που τήρησαν (που ήταν και «υπόσχεση» του ΣΥΡΙΖΑ, του μεγαλυτέρου μέρους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, της πατριωτικής Αριστεράς κ.λπ.) ήταν συγχρόνως και απαίτηση των ελίτ να παραμείνουμε στην ΕΕ (έστω και αν φύγουμε―μας διώξουν―από την Ευρωζώνη), ανεξάρτητα από το κοινωνικό ή οικονομικό κόστος. Πρόκειται δηλαδή για καθαρή περίπτωση υφαρπαγής ψήφου, σαν αυτή του «Γιωργάκη».

Τρίτον, η επιστράτευση που επέβαλε είναι, στο εύρος της, καθαρά χουντικής φύσης που, όπως δηλώνουν οι εγκυρότεροι συνταγματολόγοι, καταπατά κατάφωρα το Σύνταγμα (άλλο πώς την βλέπουν τα δικαστήρια, όπως και τις απεργίες…). Η επίταξη όμως είναι μια μπλόφα της εξουσίας γιατί προφανώς αν όλοι, ή έστω η μεγάλη πλειοψηφία των απεργών, ήταν αποφασισμένοι να την αγνοήσουν θα ήταν αδύνατη η συλλήβδην φυλάκιση τους, που όχι μόνο θα ήταν πρακτικά ατελέσφορη αφού τα ΜΜΜ θα παρέμεναν ακινητοποιημένα, αλλά και θα οδηγούσε στην κατάρρευση του μύθου της «δημοκρατικής» ΕΕ. Όμως, για να γίνει αυτό, θα έπρεπε να υπάρχει ένα βαθιά συνειδητοποιημένο απεργιακό κίνημα που, αυτο-οργανωμένο  «από τα κάτω», θα ξεπέρναγε τις κομματικές συνδικαλιστικές ηγεσίες (που σήμερα το βραχυκυκλώνουν), αλλά και την ηγεσία της κοινοβουλευτικής Αριστεράς (συμπεριλαμβανόμενης της αντισυστημικής) που, αντί να προχωρήσει στην σύσσωμη αποχώρηση από την Βουλή μέχρι την άρση της επίταξης, προτίμησε να κάνει κοινοβουλευτικές… ερωτήσεις για το θέμα, ενισχύοντας την ψευδή εικόνα της «κανονικότητας» που τόσο επιδίωκε η κοινοβουλευτική Χούντα και οι ελίτ!

 

 


 

* Η στήλη, με τον νέο μήνα, γίνεται εβδομαδιαία και η δεκαπενθήμερη Ανάλυση στη «Σαββατιάτικη Ε» θα εναλλάσσεται με αντίστοιχη Ανάλυση στην «Κυριακάτικη», που ξεκινά στις 10/2.

 


Η ΧΟΥΝΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΙΤ ΧΤΥΠΗΣΑΝ! Ή ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ

0

Η ΧΟΥΝΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΙΤ ΧΤΥΠΗΣΑΝ! Ή ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ

Γενάρης, 25 2013

1) Η υπερεθνική ελίτ μέσα από την Τρόικα (ΔΝΤ, ΕΕ) και τα τοπικά όργανα της στην Χούντα που παριστάνει την κοινοβουλευτική κυβέρνηση χτύπησαν με απίστευτο θράσος. Σε καμιά άλλη Ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει τολμήσει κυβέρνηση να κτυπήσει μια απεργία με στρατιωτικά μέτρα όπως η επίταξη. Η δική μας Χούντα που δεν έχει καμία λαϊκή νομιμοποίηση για τα μέτρα που καταστρέφουν τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού (υποτίθεται εκλέχτηκε με πρόγραμμα επαναδιαπραγμάτευσης των μνημονίων!) τώρα έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο. Αν δεν την σταματήσουμε ΤΩΡΑ πρέπει να υποταχτούμε στη μοίρα μας. Σήμερα θα κριθούν οι κάθε μορφής «προοδευτικές» ηγεσίες.

2) Παράλληλα, η ξεπουλημένη "αριστερή" ηγεσία των εργαζομένων στα ΜΜΜ που κομπορρημονούσε ότι θα τους βγάλουν νεκρούς από εκεί, μόλις έγινε η επίταξη, όπως κατήγγειλαν οι εργαζόμενοι στο Μετρό που ήταν στο αμαξοστάσιο, εξαφανίστηκε για να μην συλληφθεί και έστειλε τους δικηγόρους του συνδικάτου να συμβουλέψουν τους εργαζόμενους να παραλάβουν τα φύλλα επίταξης γιατί αλλιώς θα είχαν ποινικές κυρώσεις και πιθανή απόλυση! Και αυτό, ενώ ήξεραν πολύ καλά ότι αν ΚΑΝΕΝΑΣ δεν έπαιρνε το φύλλο πορείας και δεν γύριζε στη δουλειά, δεν θα μπορούσαν βέβαια να τους φυλακίσουν όλους, αφού άλλωστε και να τους φυλάκιζαν πάλι δεν θα έλυναν το πρόβλημα τους να κινήσουν τα ΜΜΜ! ΣΗΜΕΡΑ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΑ.

Οι ηγεσίες των συνδικάτων πρέπει να καλέσουν σε άμεση γενική απεργία μέχρι ν’ ανακληθεί η επίταξη. Αν δεν το κάνουν, πρέπει «απο κάτω» ν’ αυτο-οργανωθούμε σε κάθε τόπο δουλειάς για γενική απεργία ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΡΑΛΥΣΕΙ Η ΧΩΡΑ, ΞΕΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ. Δεν αρκούν πια οι 24ωρες απεργίες για την τιμή των όπλων.

3) Τα κοινοβουλευτικά κόμματα και προπαντός αυτά της Αριστεράς (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ κ.λπ.) πρέπει να δείξουν ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ότι πιστεύουν  αυτά που λένε. Πρέπει Ν‘ ΑΠΟΧΩΡΗΣΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ από τη Βουλή και να μην επανέλθουν αν δεν ανακληθεί πρώτα η επιστράτευση, καλώντας τον λαό σε μαζικές κινητοποιήσεις για γενική απεργία. ΈΤΣΙ ΜΟΝΟ ΘΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ‘ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ’ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ Η ΧΟΥΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΖΟΥΛΑ. Αν δεν το κάνουν και περιοριστούν σε ρητορείες για «αγώνα» κ.λπ. πρέπει να πεταχτούν ΑΜΕΣΑ στο καλάθι της Ιστορίας. ΣΗΜΕΡΑ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΑ.

4) Οι φοιτητικές ηγεσίες πρέπει να καλέσουν σε άμεση απεργία και καταλήψεις των πανεπιστημιακών χώρων. Αν δεν το κάνουν πρέπει να τις ξεπεράσουν οι φοιτητές απο κάτω . ΣΗΜΕΡΑ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΑ

5) Οι άνεργοι, υποαπασχολούμενοι κ.λπ.  πρέπει ν’ αυτο-οργανωθούν σε πανελλήνιο κίνημα που θα συμβάλλει με όποιο τρόπο μπορεί στη γενική παράλυση της χώρας.

6) ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΚΤΥΩΘΟΥΝ ΣΕ ΕΝΑ ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΨΑΜΕΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΑΣ

7) Η λύση δεν είναι η άμεση σύγκρουση με τον κατασταλτικό μηχανισμό. Έχουν τα μέσα να μας συντρίψουν και έχουν και τα πληρωμένα κανάλια και τους καλοπληρωμένους δημοσιογράφους και Πανεπιστημιακούς να μας διασύρουν, παρασύροντας όχι μόνο τους βολεμένους αλλα και αυτούς που περιμένουν τη μοίρα τους στον καναπέ. Η λύση είναι να παραλύσει η χώρα με γενική απεργία διαρκείας. Αυτο κανένας απο τις ελίτ και τα όργανα τους δεν μπορούν να το αντιμετωπίσουν. Τα ΜΑΤ δεν μπορούν να κουνήσουν τον παραγωγικό μηχανισμό, ούτε οι φαντάροι θα δεχτούν ποτέ —ακόμη και αν μπορούσαν — να αντικαταστήσουν τους εργαζόμενους.

 

ΑΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΕΠΙΤΑΞΗ, ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΚΑΘΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΑΛΛΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΜΕΤΡΑ.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΛΥΣΕΙ Η ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ.

Ή ΤΩΡΑ Ή ΠΟΤΕ!

 

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ  

www.periektikidimokratia.org

www.mekea.org

επικοινωνία: peridimok@gmail.com

 


ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΡΑ!

0

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΡΑ!

Εκτύπωση Εκτύπωση Στείλτο με emailΣτείλτο με email

 

Γενάρης, 24 2013

Η μαχητική απεργία των εργαζομένων στα Μαζικά Μέσα Μεταφοράς ανάγκασε την κοινοβουλευτική Χούντα ν' αποβάλλει τη "δημοκρατική" μάσκα της γι' άλλη μια φορά και να δείξει το πραγματικό πρόσωπό της.

Οι ντόπιες ελίτ και οι ελίτ που εκπροσωπεί η τρόικα, (δηλαδή η υπερεθνική ελίτ), χρειάζονται το δημοκρατικό "προσωπείο" μόνο όσο μπορούν να ελέγχουν τις λαϊκές αντιδράσεις μέσω:

-        των ΜΜΕ που ελέγχουν και των καλοπληρωμένων δημοσιογράφων που προτιμούν να παπαγαλίζουν τη προπαγάνδα των ελίτ αντί για την παραίτηση και τη συμπαράταξη με τα λαϊκά στρώματα

-       των βολεμένων "ειδικών" ακαδημαϊκών κλπ που επενδύουν την ίδια προπαγάνδα και με ψευτο "επιστημονικά " επιχειρήματα

-       της "αριστεράς" που υποτίθεται αγωνίζεται ενάντια στην καταστροφή ενώ συγχρόνως αγωνίζεται να πάρει το χρίσμα της σώφρονος αντιπολίτευσης, με κυβερνητικές αξιώσεις, από τη Γερμανική και την Αμερικανική ελίτ,

-       της "αριστεράς" που μιλά για έξοδο από την ευρωζώνη αλλά όχι και για έξοδο από την ΕΕ (που είναι άλλωστε και το "σχέδιο Β" της ελίτ στη περίπτωση που δεν επιζήσει η σημερινή κυβέρνηση), ενώ ξέρει ότι οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, για παράδειγμα, για τις οποίες γίνονται οι απεργίες στα ΜΜΜ δεν επιβάλλονται από το Ευρώ αλλά από την ίδια την ΕΕ!

Ανάλογο ρόλο αντικειμενικά, δηλαδή έστω και αν δεν το συνειδητοποιεί, παίζει:

-       η αντισυστημική αριστερά που περιμένει τη Δευτέρα Παρουσία της σοσιαλιστικής επανάστασης για να βάλει τα παρακάτω αναγκαία  αιτήματα.

-       η "ελευθεριακή" αριστερά κάθε απόχρωσης που αποπροσανατολίζει και εξαπατά τα λαϊκά στρώματα ότι με τις ασπιρίνες της "αλληλέγγυας" η "κοινωνικής" οικονομίας (με σάλτσα άμεσης δημοκρατίας) θα τα καταφέρουν να επιβιώσουν μέσα στην ολοκληρωτική καταστροφή της ζωής τους που επιβάλλουν οι ελίτ και τα βολεμένα κοινωνικά στρώματα.

-       ή, τέλος,  η αναρχική αριστερά που πιστεύει ότι με «αυτοοργανωμένες κοινωνικές δομές», και καταλήψεις θα μπορούσε ποτέ ν΄ αλλάξει η κοινωνία , χωρίς να συνειδητοποιεί ότι παρόμοιες ενέργειες, εάν δεν αποτελούν τμήμα συνολικού πολιτικού προτάγματος για τη δημιουργία νέων κοινωνικών θεσμών άμεσης, οικονομικής, κοινωνικής και οικολογικής δημοκρατίας, δηλαδή μιας Περιεκτικής Δημοκρατίας, απλά οδηγούν σε «λάιφ-στάιλ αναρχισμό» από αυτούς που βλέπουν ως μοναδικό εχθρό τους την κρατική εξουσία γενικά και τον καταναλωτισμό, λες και είμαστε κάπου μετά το Μάη του 1968 και δεν έχει υπάρξει στο μεταξύ παγκοσμιοποίηση, δεν υπάρχει υπερεθνική και ντόπιες ελίτ που εκτελούν τις εντολές της, δεν υπάρχει ΕΕ και τρόικες…

 

ΕΜΠΡΟΣ ΟΛΟΙ ΓΙΑ:

1) ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΡΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΙΣ ΕΠΙΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΟΥΝ ΤΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ Κ.ΛΠ… ΚΑΙ

2) ΝΑ ΧΤΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΦΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΜΕ ΑΜΕΣΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ:

  • ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ
  • ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ,
  • ΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ
  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΒΑΛΕΙ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΘΑ ΑΝΑΣΤΗΣΕΙ ΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΑΣ, ΤΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΤΟΜΕΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ, ΘΑ ΕΠΑΝΑΦΕΡΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΜΑΣ ΠΛΟΥΤΟΥ, ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΜΟΡΦΗ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΕΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΛΑΪΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΩΝ.

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ  

www.periektikidimokratia.org

www.mekea.org

επικοινωνία: peridimok@gmail.com

 


Η συντελούμενη καταστροφή και η Χρεοκοπία της Αριστεράς

0

Ελευθεροτυπία, Πέμπτη10 Ιανουαρίου 2013


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_01_10.html

 

Μετά από αναγκαστική απουσία πάνω από ένα χρόνο η στήλη επανέρχεται με ιδιαίτερη χαρά στην τακτική δεκαπενθήμερη βάση της, και από τις 19/1 στη Σαββατιάτικη θέση της. Το γεγονός ότι η έκλειψη της μοναδικής πολυφωνικής εφημερίδας «συνέπεσε» με τον πιο κρίσιμο χρόνο, όπου το τρίτο Μνημόνιο έβαλε τις βάσεις για να συντελεστεί η σημερινή οικονομική καταστροφή της χώρας, την κάνει ελάχιστα συμπτωματική. Ιδιαίτερα, όταν στο φίμωμα της εφημερίδας έπαιξαν καθοριστικό ρόλο όχι μόνο συστημικές δυνάμεις, αλλά και δυνάμεις της χρεοκοπημένης Αριστεράς που στόχο είχαν την μονοπώληση του μη «μνημονιακού»Τύπου από φερέφωνα της (π.χ. νεοπαγείς εφημερίδες –η μια κακή απομίμηση της «Ε»–από τ. συντάκτες της εφημερίδας), καθώς και εργατοπατέρες που αντικειμενικά έπαιξαν ρόλο συνοδοιπόρων τους, σε μια λυσσώδη προσπάθεια να κλείσει και στη συνέχεια να αποτραπεί η επανέκδοση της εφημερίδας­­, εξαπατώντας τους εργαζόμενους (που, ορθότατα βέβαια, διεκδικούν δεδουλευμένα μηνών) ότι έτσι θα ικανοποιούνταν τα απαράγραπτα δικαιώματά τους!

Μιλώ για καταστροφή, και όχι απλά για κρίση,γατί ποτέ άλλοτε δεν είχε θεσμοποιηθεί, όπως σήμερα, η συστηματική φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων και η μετατροπή της χώρας σε καθαρό προτεκτοράτο των ξένων ελίτ με την αγαστή σύμπνοια των ντόπιων ελίτ και τη στήριξη των προνομιούχων στρωμάτων που ξεπουλάνε όλο τον κοινωνικό πλούτο της χώρας, και προσδοκούν μια«ανάπτυξη» που θα στηρίζεται στην Κινεζοποίηση των εργασιακών σχέσεων. Για να συγκαλυφθεί αυτή η ιστορική καταστροφή, που θα μετατρέψει τη χώρα σε μπανανία της ΕΕ και τα λαϊκά στρώματα σε άθυρμα των ξένων και ντόπιων ελίτ,καλλιεργούνται από το σύστημα μια σειρά ανώδυνοι αντιπερισπασμοί, με την αμέριστη βοήθεια της ρεφορμιστικής Αριστεράς, δηλ. αυτής που δεν αμφισβητεί,όχι το σύστημα, αλλά ούτε καν την ένταξή μας στην ΕΕ (πέρα απο αυτή που ζητά την απλή έξοδο από την Ευρωζώνη που είναι άλλη μια απάτη). Και αυτό, παρόλο που, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού αμφισβητεί σήμερα την ένταξή μας στην ΕΕ, εφόσον βλέπει «στο πετσί της» ότι μέσα στην ΕΕ είναι καταδικασμένη στη μόνιμη φτωχοποίηση, που θα προκαλεί η ανάπτυξη με βάση την ανταγωνιστικότητα. Δηλαδή, μια «ανάπτυξη» που συνεπάγεται είτε την ανοικτή ανεργία, είτε τη συγκαλυμμένη ανεργία της μερικής και περιστασιακής απασχόλησης, είτε, τέλος, μισθούς ανατολικής Ευρώπης.

Η Αριστερά αυτή εξαπατά διπλά τα λαϊκά στρώματα.

Πρώτον, με το να υπόσχεται ότι μέσα στην ΕΕ θα μπορούσε να εφαρμόσει ριζικά διαφορετική πολιτική από την ήδη εφαρμοζόμενη από την Τρόικα. Όμως, η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση δεν είναι απλή επιλογή κάποιων «κακών» πολιτικών και οικονομικών ελίτ, όπως παραμυθιάζει τον λαό η Αριστερά αυτή. Η καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, η οποία είναι δομικό φαινόμενο που οδήγησε στις ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές (κεφαλαίου, εμπορευμάτων εργασίας), μόνο νεοφιλελεύθερη μπορεί να είναι, εφόσον αναγκαστικά θεμελιώνεται στην ανταγωνιστικότητα. Αλλά,η ανταγωνιστικότητα, στις συνθήκες αυτές, μπορεί να ενισχυθεί είτε μέσα από μαζικές επενδύσεις στην έρευνα και τεχνολογία σε συνδυασμό με τη δραστική μείωση του κόστους παραγωγής (δηλ. του εργατικού κόστους, των φόρων στο κεφάλαιο, εργοδοτικών εισφορών κ.λπ.) ––όπως κάνουν οι χώρες του κέντρου–– είτε μέσα μόνο από τη μείωση του κόστους που ελπίζεται να προσελκύσει τις επενδύσεις των πολυεθνικών ––όπως κάνουν οι χώρες στη περιφέρεια σαν την Ελλάδα. Όλες οι νεοφιλελεύθερες «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» επιβάλλονται με βάση αυτή τη λογική και καμιά ρεφορμιστική αριστερά δεν μπόρεσε να τις ανατρέψει: από αυτήν του Μιτεράν μέχρι του Ολάντ. Και αυτό,διότι η ανατροπή τους προϋποθέτει μονομερή έξοδο μιας χώρας από την ΕΕ, σαν πρώτο βήμα για την αποκοπή των δεσμών της, μέσω της οικονομικής αυτοδυναμίας(όχι αυτάρκειας), από τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση.

Δεύτερον, με το να στρέφει την προσοχή των λαϊκών στρωμάτων είτε στις ανώδυνες (για το σύστημα) διαμάχες για την διαφθορά,ώστε να εκτονωθεί η διογκούμενη οργή, είτε στον φασιστικό μπαμπούλα που δήθεν απειλεί την Ελλάδα, αν όχι τον πλανήτη ολόκληρο! Όμως, η Ελλάδα είναι ήδη εκφασισμένη με την ωμή οικονομική βία που επιβάλλεται στα λαϊκά στρώματα και την απαιτούμενη για τη στήριξή της φυσική βία. Αν, επομένως, μεγάλα λαϊκά στρώματα στην Ελλάδα, αλλά και στην ΕΕ γενικότερα, στρέφονται σε εθνικιστικά κινήματα και κινήματα κατά των μεταναστών,δεν το κάνουν γιατί ξαφνικά έγιναν ρατσιστικά ή …φασιστικά. Το κάνουν διότι η Αριστερά σήμερα είναι απόλυτα χρεοκοπημένη στην Ευρώπη ––και σύντομα και στην Ελλάδα, όταν θα αποκαλυφθεί η απάτη της–– εφόσον δεν θέλησε να ηγηθεί ενός Μετώπου για να αποτρέψει τη συντελούμενη μέσα στην ΕΕ καταστροφή τους. Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι τα στρώματα αυτά, παραπλανημένα από την αντί-μεταναστευτική προπαγάνδα παρόμοιων κινημάτων, στρέφονται κατά των μεταναστών, ενώ βέβαια η μετανάστευση είναι απλό σύμπτωμα της παγκοσμιοποίησης.

 

http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΙΚΤΥΟΥ ΠΔ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ 6, 7 ΚΑΙ 11 ΝΟΕ.

0

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΕΕ/ΟΝΕ ΜΕ ΕΝΑ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ – ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Εκτύπωση Εκτύπωση Στείλτο με emailΣτείλτο με email

Κατέβασε το – Εκτύπωσε το: Μέγεθος
2σέλιδο (1 φύλλο μπρος-πίσω) Α3 897.34 KB
3σέλιδο Α4 351.07 KB
Νοέμβρης, 05 2012

 

 

4417_176722571-265311_307x195.jpg

 

· ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

· ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 6-7 ΝΟΕΜΒΡΗ 2012

Σήμερα, με την ασταμάτητη γενικευμένη επίθεση των ξένων και ντόπιων ελίτ κατά του λαού και τη λήψη κτηνωδών μέτρων που σφαγιάζουν κατακτήσεις 100 ετών, με το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου σε τιμή ευκαιρίας σε μεγαλοκαρχαρίες από το Κατάρ, τη Γερμανία κ.λπ., και δικούς μας, οδηγούμαστε ταχύτατα στην Κινεζοποίηση των σχέσεων εργασίας και σε ανεπανόρθωτη καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων, ενώ χάνουμε τον έλεγχο των ίδιων των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας που είναι αναγκαίος για οποιεσδήποτε απαιτούμενες ριζικές αλλαγές.

Μέσα σε αυτή τη λαίλαπα, σε πολλούς/ές δημιουργούνται αβίαστα ιστορικοί συνειρμοί με βάση την έννοια της κατοχής. Ωστόσο, πρέπει να αντιληφθούμε ότι η διαφορά με την τότε στρατιωτική κατοχή που ήταν Εξωτερική Κατοχή με τα όπλα, είναι ότι σήμερα έχουμε Οικονομική Κατοχή, η οποία είναι Εσωτερική. Αυτή λαμβάνει χώρα με τη χρήση τόσο οικονομικής βίας (ανεργία, περικοπές, το ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου κ.τλ.) όσο και φυσικής βίας (καταστολή). Αποτελεί εσωτερική κατοχή αφού η ΕΕ, μέσω της Τρόικας, καθορίζει πλέον όλη την οικονομική πολιτική καταργώντας την όποια οικονομική και πολιτική κυριαρχία είχαμε πριν, ενώ βέβαια η Κατοχή αυτή, σε αντίθεση με την εξωτερική, υποστηρίζεται έμμεσα ή άμεσα σχεδόν από το 1/3 του ελληνικού πληθυσμού (βλ. και αποτελέσματα εκλογών), πράγμα που κάνει ακόμη πιο φανερό τον χαρακτήρα του αγώνα σαν κοινωνικό πρωταρχικά, και μετά εθνικό!

Γι’ αυτό το λόγο η μόνη απάντηση σ’ αυτήν την επίθεση των ντόπιων και ξένων ελίτ που δημιούργησαν την κρίση με την ένταξη μας στην ΕΕ (για την οποία δε ρωτήθηκε ποτέ ο Λαός), και κατά συνέπεια στην Καπιταλιστική Παγκοσμιοποίηση, είναι η αντεπίθεση «από τα κάτω», με τη μορφή ενός αγώνα όχι μόνο εθνικής αλλά και, κυρίως, κοινωνικής απελευθέρωσης, που θα στρεφόταν ενάντια στις ντόπιες και ξένες ελίτ, με στόχο τη μόνιμη έξοδο από την κρίση και την οικονομική αυτοδυναμία, χωρίς την οποία δεν είναι δυνατή η απεξάρτηση μας από την καπιταλιστική (νεοφιλελεύθερη) παγκοσμιοποίηση. Άλλωστε η εθνική απελευθέρωση στις σημερινές συνθήκες είναι συνέπεια της κοινωνικής απελευθέρωσης και όχι αντίστροφα.

Η ανάγκη ενός Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης είναι επιτακτική ώστε να αποκρουστεί η συστηματική παραπληροφόρηση των ΜΜΕ που τώρα (μετά το κλείσιμο του 902 και της Ελευθεροτυπίας και την αντικατάσταση τους από δύο εφημερίδες-μαϊμού) θα περνούν σχεδόν αποκλειστικά τη γραμμή του συστήματος και του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και της ευρύτερης ρεφορμιστικής Αριστεράς (ΕΛΕ κ.λπ.) για τα αίτια της κρίσης.

ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΤΩΝ ΠΑΠΑΓΑΛΩΝ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

- ΔΕΝ είναι ο δήθεν υπερτραφής δημόσιος τομέας ο μεγάλος ασθενής που ευθύνεται για την κρίση. Από έρευνα του ΟΑΣΑ, το 2003 Γαλλία και Γερμανία ξόδευαν 15%-25% για κράτος πρόνοιας ενώ η Ελλάδα 10%. Συγκριτική έρευνα αποκαλύπτει ότι το 2002 μόλις το 11,4% του ελληνικού εργατικού δυναμικού εργαζόταν στο δημόσιο τομέα με το ποσοστό αυτό να φτάνει στο 15% το 2010, ακριβώς δηλαδή στον μέσο όρο της ΕΕ.

- ΔΕΝ είναι το ΧΡΕΟΣ αίτιο αλλά συνέπεια της μακροχρόνιας κρίσης της ελληνικής οικονομίας, λόγω της εξάρτησης της από τα μητροπολιτικά καπιταλιστικά κέντρα, η οποία εντάθηκε με την ένταξη στην ΕΕ/ΟΝΕ. Η συνθήκη του Μάαστριχτ (1992) καθιέρωσε το άνοιγμα των 4 αγορών (κεφαλαίου, εργασίας, αγαθών, υπηρεσιών) από κάθε κοινωνικό έλεγχο ώστε το Ευρωπαϊκό μπλοκ να ανταγωνιστεί το Αμερικάνικο και των χωρών της ΝΑ Ασίας. Το πρόβλημα όμως στις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας (Ελλάδα, Πορτογαλία κτλ) ήταν η απουσία ισχυρής παραγωγικής και ανταγωνιστικής βάσης αντίστοιχης των Κέντρων (Γερμανία, Γαλλία κ.λπ.) κατά την είσοδό τους στην ΕΕ. Έτσι, η οικονομία μας (οι παραγωγοί, οι αγρότες κτλ.), αδυνατώντας να ανταγωνιστεί τα ξένα προϊόντα των χωρών του Κέντρου μέσα στην «ενιαία» αγορά συρρικνωνόταν παραγωγικά, την ίδια στιγμή που εισάγαμε όλο και πιο πολλά, με άμεση συνέπεια τη ραγδαία αύξηση του ελλείμματος στο ισοζύγιο πληρωμών. Και πώς χρηματοδοτείται το έλλειμμα; Με τον δανεισμό. Να η πρώτη πηγή του χρέους! Η δεύτερη πηγή ήταν η οικοδόμηση του πελατειακού κράτους-πρόνοιας από το ΠΑΣΟΚ με δανεικά αντί με χτύπημα των προνομιούχων στρωμάτων, όπου τη δεκαετία του ’80 τριπλασιάστηκε το Χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, ενώ η συμμετοχή μας στην Ευρωζώνη έκανε το δανεισμό ακόμη πιο εύκολο, μέχρι να ξεσπάσει η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση.

- Γι’ αυτό και η έξοδος μόνο από το Ευρώ και όχι ταυτόχρονα και από την ΕΕ, όπως λένε διάφορες προτάσεις της ενσωματωμένης «Αριστεράς», δεν λύνει το πρόβλημα προς όφελος του λαού, αφού όχι μόνο δεν χτυπάει τα αίτια της κρίσης, αλλά η «λύση» αυτή μπορεί να είναι καταστροφική:

Κι αυτό γιατί έξοδος από το Ευρώ, χωρίς παράλληλη έξοδο και από την ΕΕ σημαίνει:

· αύξηση του Χρέους μετρούμενο σε υποτιμημένες δραχμές

· συνέχιση και παραπέρα ένταση του ξεπουλήματος του κοινωνικού πλούτου, που δεν είναι μόνο θέμα Ευρωζώνης αλλά των ανοιχτών και απελευθερωμένων αγορών της ΕΕ, μέσα στη Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση. Με υποτιμημένο νόμισμα και ανοικτές τις αγορές κεφαλαίου όπως επιβάλλει η ΕΕ, εξασφαλίζουμε ακόμη μεγαλύτερο ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου!

· παγίωση/συνέχιση της κατεδάφισης των εργασιακών δικαιωμάτων πάλι λόγω της ΕΕ και όχι λόγω της Ευρωζώνης (λόγω της απελευθέρωσης της αγοράς εργασίας που επιβάλλει η ΕΕ)

· μόνιμη απώλεια οικονομικής κυριαρχίας λόγω της έλλειψης οικονομικής αυτοδυναμίας που είναι αδύνατη μέσα στην ΕΕ

Σήμερα, οι έντονες διαδηλώσεις των κοινωνικών ομάδων που πλήττονται βάναυσα από την ένταξη μας στην ΕΕ/ΟΝΕ, δείχνουν ότι το αίτημα για έξοδο από την ΕΕ είναι πλέον ώριμο για μεγάλο τμήμα του λαού. Κάτι τέτοιο αποτελεί προϋπόθεση για περαιτέρω συστημική αλλαγή, μόνο στο πλαίσιο της οποίας είναι εφικτός ο αυτοκαθορισμός των λαϊκών στρωμάτων. Ωστόσο, το ζήτημα της επιβίωσης που αντιμετωπίζουμε, ώστε να μπορέσουμε να ορθοποδήσουμε ως λαός για να μπορέσουμε να αποφασίσουμε συλλογικά ποια εναλλακτική οργάνωση της κοινωνίας θέλουμε, απαιτεί άμεση λύση την οποία μπορεί να επιβάλλει μέσα από τις εκλογές μια Κυβέρνηση Λαϊκού Μετώπου με στόχους όπως οι παρακάτω.

Ας δώσουμε απάντηση τώρα με ένα Λαϊκό Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης (ΜΕ.Κ.Ε.Α.)!

ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ: ΑΜΕΣΟΙ, ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΣ, ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΟΣ

Οι άμεσοι στόχοι του Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης, στους οποίους θα έπρεπε να δεσμευτούν όλες οι συνιστώσες και οι συναγωνιστές είναι:

[1]. Άμεση μονομερής έξοδός μας από την ΕΕ (και όχι μόνο από την Ευρωζώνη), η οποία αποτελεί την αναγκαία συνθήκη για την ανάκτηση της απαραίτητης οικονομικής κυριαρχίας.

[2]. Ακύρωση όλων των δανειακών συμβάσεων, Μνημονίων και σχετικών με παράλληλη ολοκληρωτική στάση πληρωμών των τοκοχρεολυσίων (που σημαίνει μονομερή διαγραφή του χρέους).

[3]. Αναγκαστική απαλλοτρίωση κάθε μεγάλης επιχείρησης που έχει περιέλθει, μέσα από τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων, στην ιδιοκτησία των ξένων και ντόπιων ελίτ, ιδιαίτερα αν αφορούν τους τομείς παροχής κοινωνικών υπηρεσιών (Υγεία, παιδεία, Ασφάλιση κ.λπ.)

[4]. Επανεισαγωγή της δραχμής και μερική υποτίμησή της με παράλληλη μετατροπή των καταθέσεων σε δραχμές, και μέτρα ώστε να μην πληγούν τα λαϊκά εισοδήματα και οι μικροκαταθέτες (π.χ. επιδοτήσεις των λαϊκών στρωμάτων χρηματοδοτούμενες από τα έσοδα ενός σημαντικού φόρου στη μεγάλη περιουσία ―κινητή και ακίνητη― καθώς και τα έσοδα από ένα βαρύ φόρο στα είδη πολυτελείας).

[5]. Αυστηροί κοινωνικοί έλεγχοι στην κίνηση αγαθών, κεφαλαίων και υπηρεσιών (τελωνειακοί έλεγχοι, συναλλαγματικοί έλεγχοι, ποσοστώσεις κ.λπ.) ώστε να αρχίσει η διαδικασία για την οικονομική αυτοδυναμία της χώρας.

[6]. Επαναφορά μισθών και συντάξεων στα προ Μνημονίων επίπεδα με παράλληλη επαναπρόσληψη των απολυμένων στον δημόσιο τομέα, που θα αναδιοργανωθεί ορθολογικά, στο πλαίσιο της γενικότερης αναδιάρθρωσης της οικονομίας με βάση την αρχή της αυτοδυναμίας.

[7]. Κοινωνικοποίηση των Τραπεζών και των στρατηγικών κλάδων παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων όλων των κλάδων που καλύπτουν βασικές ανάγκες, στο πλαίσιο του προτεινόμενου παρακάτω μίγματος μορφών ιδιοκτησίας και μεθόδων κατανομής των οικονομικών πόρων.

[8]. Γενική καταγραφή κινητής και ακίνητης περιουσίας, συμπεριλαμβανομένων των καταθέσεων στο εξωτερικό και επιβολή δραστικού «προοδευτικού» φόρου μεγάλης περιουσίας (φόρος δηλαδή ανάλογος με το μέγεθος της περιουσίας που μπορεί να φθάνει και στο 100% της περιουσίας για τις πολύ μεγάλες περιουσίες κ.λπ.), με στόχο τη δραστική ανακατανομή του εισοδήματος και του πλούτου.

[9]. Δημιουργία ενός πραγματικά λαϊκού συστήματος Υγείας, Εκπαίδευσης και Κοινωνικών Υπηρεσιών που θα καλύπτει τις λαϊκές ανάγκες και θα ελέγχεται άμεσα απο αυτούς που παρέχουν, αλλά και αυτούς που δέχονται τις υπηρεσίες αυτές.

ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΣ ΣΤΟΧΟΣ: ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΕ ΕΝΩΣΕΙΣ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Μεσοπρόθεσμος στόχος του Μετώπου θα έπρεπε να είναι η οικοδόμηση των βάσεων μιας αυτοδύναμης οικονομίας, δηλαδή να ληφθούν μέτρα για να ξανακτιστεί η παραγωγική δομή της χώρας, που έχει καταστραφεί ολοκληρωτικά μετά την πλήρη ενσωμάτωσή της στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς, και ιδιαίτερα μετά την ένταξή μας στην ΕΟΚ/ΕΕ, και να διαμορφωθεί ένα συναφές καταναλωτικό πρότυπο, πέρα από αυτό που μας επέβαλαν η εξάρτησή μας από την ΕΕ και το υπάρχον σύστημα, και οδήγησαν στη σημερινή πολυδιάστατη κρίση και στη συνακόλουθη οικονομική, κοινωνική και οικολογική καταστροφή. Χρειάζεται δηλαδή στο στάδιο αυτό να δημιουργηθεί μια ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ (όχι αυτάρκης) οικονομία που θα στηρίζεται κατ’ αρχήν στους εγχώριους παραγωγικούς πόρους για την κάλυψη των αναγκών μας, και μόνο κατ’ εξαίρεση σε ξένους παραγωγικούς πόρους, τους οποίους μπορούμε ν’ αποκτούμε μέσω των εξαγωγών των πλεονασμάτων μας, και ενός τουρισμού που θα σέβεται τον ελληνικό λαό και το περιβάλλον, προσφέροντας υπηρεσίες, όχι απλά στα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα του εξωτερικού, όπως σήμερα, αλλά σε κάθε κοινωνικό στρώμα, σε ένα κλίμα διεθνούς αλληλεγγύης.

Η αυτοδύναμη οικονομία αποτελεί άλλωστε τη μόνη δυνατή διέξοδο από την διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς, που προσφέρει εναλλακτική λύση στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Και φυσικά αυτό δεν σημαίνει «απομονωτισμό» όπως διαστρεβλώνουν την αυτονομία οι «Ευρωπαϊστές» στη ρεφορμιστική Αριστερά, τα Πανεπιστήμια κ.λπ. που έχουν άμεσα ή έμμεσα οικονομικά και άλλα συμφέροντα από την παραμονή μας στην ΕΕ. Αυτή είναι η μόνη φιλολαϊκή λύση, ιδιαίτερα αν αποτελέσει τμήμα οικονομικών ενώσεων με γειτονικές χώρες σε παρόμοιο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης (π.χ. χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου, Βαλκανικές χώρες, χώρες της Βόρειας Αφρικής κ.λπ.). Οι νέες αυτές οικονομικές ενώσεις που θα θεμελιώνονται στην αλληλεγγύη των λαών, αντί για τις σημερινές ληστρικές ενώσεις του κεφαλαίου και των ελίτ, όπως η ΕΕ, αποτελούν τον μόνο αληθινό διεθνισμό σήμερα, σε αντιδιαστολή με τον ψευτοδιεθνισμό της ρεφορμιστικής «Αριστεράς» που δήθεν θα κτιστεί μέσα στην ΕΕ του κεφαλαίου! Πιο σημαντικό, η ίδρυση αυτοδύναμων οικονομιών αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση για να γίνει δυνατή η ανάπτυξη του αγώνα για μια νέα μορφή κοινωνίας. Ούτε μια Περιεκτική Δημοκρατία, ούτε μια σοσιαλιστική (κρατικοσοσιαλιστική ή ελευθεριακή) οικονομία, είναι δυνατές σήμερα σε μια χώρα που δεν έχει ανακτήσει την οικονομική αυτοδυναμία της και την απεξάρτησή της από την διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς.

ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΟΣ ΣΤΟΧΟΣ: ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ, ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ (ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ) ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Πιο σημαντικό, η ίδρυση αυτοδύναμων οικονομιών αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση για να γίνει δυνατή η ανάπτυξη του αγώνα για μια νέα μορφή κοινωνίας. Ούτε μια Περιεκτική Δημοκρατία, ούτε μια σοσιαλιστική (κρατικοσοσιαλιστική ή ελευθεριακή) οικονομία, είναι δυνατές σήμερα σε μια χώρα που δεν έχει ανακτήσει την οικονομική αυτοδυναμία της και την απεξάρτησή της από την διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς. Έτσι, όταν θα έχει ορθοποδήσει ο λαός από τη σημερινή κρίση, και με δεδομένο ότι δεν υπάρχουν σήμερα επαναστατικές συνθήκες, παρά τις υπερ-επαναστατικές κορώνες που ακούγονται, θα μπορεί να επιλέξει δημοκρατικά το είδος κοινωνίας που θα ήθελε για να ζήσει σε αμοιβαία συνεργασία με άλλους λαούς και σε έναν πραγματικό διεθνισμό, όπως σε μια Συνομοσπονδιακή πραγματική (Περιεκτική) Δημοκρατία.

Το Μέτωπο ME.K.E.A. μπορεί να διαδραματίσει σημαντικότατο ρόλο στην κλιμάκωση ενός κινήματος άγριων απεργιών και καταλήψεων, μακριά από πουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, ώστε να επιβάλλει την προκήρυξη εκλογών στις οποίες θα συμμετείχε με σκοπό την υλοποίηση των παραπάνω στόχων.

- ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ: ΜΕ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ – ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ – ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΟΥ ΛΗΣΤΕΦΘΕΝΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΥ.

- ΓΙΑ ΕΝΩΣΕΙΣ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΩΝ ΒΑΣΙΣΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΨΕΥΤΟ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΕΛΙΤ

- ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ (ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΩΝ) ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΩΝ

 

· ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

· ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

www.mekea.org | www.periektikidimokratia.org

επικοινωνία: mekea@mekea.org

 

 

 

 

 

 

 


Η Εγκληματική ΕΕ και η ανάγκη εξόδου από ΕΕ/ΟΝΕ με ένα Λαϊκό Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης

0

 

Κατέβασε το – Εκτύπωσε το: Μέγεθος
2012-10-18_egklima_ee_metopo_mekea.pdf 482.32 KB
Οκτώβρης, 18 2012

 

πόστερ: οι εγκληματικές ελίτ της ΕΕ και η ανάγκη για ένα Λαϊκό Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης

ΤΟ EUROGROUP ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ» ΤΩΝ ΕΛΙΤ ΤΗΣ ΕΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Η συνεδρίαση της Πέμπτης στο Eurogroup αποτελεί μια ακόμη συνεδρίαση σε μια ασταμάτητη σειρά διαβουλεύσεων των ληστρικών και, σαδιστικών, πλέον, ελίτ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Υπερεθνικής Ελίτ, όπως αυτή εκπροσωπείται στη χώρα μας από την Τρόικα (ΕΕ/ΔΝΤ/ΕΚΤ). Στις συνεδριάσεις αυτές, όπως και σε δεκάδες επαφές τους, τα στελέχη της ΕΕ και ιδιαίτερα οι οικονομικές και πολιτικές ελίτ των ισχυρών κρατών (αφού οι ελίτ χωρών της περιφέρειας όπως η Ελλάδα συνήθως παίζουν τον ρόλο μαϊντανού) αποφασίζουν για τους υπηκόους στα Προτεκτοράτα που στήνουν το ένα μετά το άλλο στον Ευρωπαϊκό Χώρο, και ειδικά στο Νότο, με πρώτη την Ελλάδα, η οποία βρίσκεται εδώ και 2 χρόνια κάτω από μια άγρια Οικονομική Κατοχή. Μια κατοχή που στηριζόταν βέβαια τόσο από την προηγούμενη «κοινοβουλευτική Χούντα» του ΠΑΣΟΚ και του Παπαδήμου, όσο και από τη σημερινή Ελληνική Τρόικα ΝΔ/ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ: Δηλαδή τους πολιτικούς λακέδες του συστήματος και των ντόπιων και ξένων ελίτ που δημιούργησαν την κρίση, με την καταστροφή που επέφερε η ένταξη της χώρας μας στην ΕΕ/ΟΝΕ. Όμως αυτή η κατοχή στηρίζεται σε τελική ανάλυση και από την «Αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία όχι μόνο δεν θέτει ζήτημα εξόδου από την ΕΕ που δημιούργησε την κρίση στην Ελλάδα, αλλά απειλεί ότι αν βγούμε από το ευρώ θα έρθει η καταστροφή, όπως ακριβώς οι καλύτεροι παπαγάλοι του συστήματος! Γι’ αυτό τον λόγο και για όλο το ιστορικό της ψευτο-«Αριστεράς» αυτής, τη στάση της σε κομβικά ζητήματα της εποχής μας (σύμπλευση με τη Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση, την ΕΕ, τους πολέμους της υπερεθνικής ελίτ (,της οποιας βασικό στέλεχος είναι η ελίτ της ΕΕ,­­ κατά των λαών στη Μ. Ανατολή κτλ.) την φιλελεύθερη «Αριστερά» που εκπροσωπεί σήμερα επάξια ο ΣΥΡΙΖΑ, (μάλιστα ως αξιωματική αντιπολίτευση), την ονομάζουμε εκφυλισμένη.

Και όχι μόνο αυτό. Στις διαβουλεύσεις αυτές και άλλες πολλές που γίνονται «κεκλεισμένων των θυρών», η EE εντείνει τις διεργασίες της προς την κατεύθυνση της λεγόμενης «πολιτικής ολοκλήρωσης». Δηλαδή της πολιτικής ένωσης των κυρίαρχων ελίτ της ΕΕ, που διαχειρίζονται την Παγκοσμιοποίηση μαζί με την Αμερικανική και Ιαπωνική ελίτ (η Τριάδα δηλαδή που συναπαρτίζει την υπερεθνική ελίτ), με βάση μια Δημοσιονομική και Τραπεζική Ένωση, η οποία θα μειώσει τις αστάθειες του συστήματος στην Ευρωζώνη, αλλά την ίδια στιγμή θα στερεί από όλα τα κράτη-μέλη την οποιασδήποτε οικονομική και, κατά συνέπεια, πολιτική κυριαρχία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους λαούς. Αυτό σημαίνει ότι η Παγκόσμια Διακυβέρνηση η οποία μέχρι τώρα υπήρχε ανεπίσημα (μέσω του G7, κλπ.), έχει μπει πλέον επίσημα στη φάση θεσμοποίησης της. Κάτι τέτοιο συνεπάγεται ότι είναι πολύ πιθανό στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον η υπερεθνική ελίτ (δηλαδή οι ελίτ των G7 και γενικά οι Πολυεθνικές Επιχειρήσεις και οι γραφειοκράτες, ακαδημαϊκοί κλπ. που κινούνται και επωφελούνται γύρω από αυτές) να υιοθετήσει ακόμα και ένα ενιαίο νόμισμα για την οικονομική κυριαρχία της μέσα στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς, και ότι ακόμη περισσότερη εξουσία θα συγκεντρώνεται στα χέρια των ελίτ, μέσω κάποιας μορφής υπερεθνικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας που θα αποτελέσει πλέον το ιδανικό πολιτικό συμπλήρωμα της Νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης, ενώ οι Εθνικές Αντιπροσωπευτικές «Δημοκρατίες» θα αποτελούν τα τοπικά «δημοτικά συμβούλια» που θα εκτελούν τις αποφάσεις της.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ: ΤΟ 1/3 ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΣΤΡΩΜΑΤΩΝ

Οι ιστορικοί συνειρμοί με τις στενές σχέσεις των κατοχικών δυνάμεων και των δωσίλογων κυβερνήσεων των Τσολάκογλου κ.λπ., δημιουργούνται αβίαστα στη λαϊκή κοινωνική συνείδηση με βάση την έννοια της «κατοχής» που φέρνει στο νου φρικαλέες εικόνες για τον Ελληνικό, και όχι μόνο, λαό. Όμως η κατοχή που είχαμε ήταν σε άλλες συνθήκες, σε σχέση με τη σημερινή ελληνική πραγματικότητα. Παρότι και σήμερα έχουμε μια κτηνώδη και βαμμένη με αίμα κατοχή (συνεχείς αυτοκτονίες, θάνατοι και δυστυχία από την καταστροφή της βασικής υγειονομικής, φαρμακευτικής περίθαλψης κτλ., υποσιτισμοί, στοχευμένες επιθέσεις του παρακράτους, κρατική βία κτλ.), πρέπει ο λαός να αντιληφθεί ότι η διαφορά με την τότε στρατιωτική κατοχή που ήταν Εξωτερική Κατοχή με τα όπλα, είναι ότι σήμερα έχει δώσει τη θέση της στην Οικονομική Κατοχή η οποία είναι Εσωτερική Κατοχή.

Αυτή η Κατοχή, λαμβάνει χώρα όχι μόνο με ωμή εφαρμογή Οικονομικής Βίας (μαζική ανεργία, οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, ξεπάστρεμα τελευταίων παροχών του ήδη καχεκτικού Κοινωνικού Κράτους, απόσυρση συλλογικών συμβάσεων εργασίας και εισαγωγή ατομικών, ελαστικοποίηση εργασίας και ασφάλισης κ.λπ.) αλλά επίσης και με την εντεινόμενη χρήση φυσικής βίας και κρατικής καταστολής καθώς και βίας αντι-μεταναστευτικών ρατσιστικών ομάδων (Χρυσή Αυγή), οι οποίες χαίρουν την ανοχή του κράτους και επανδρώνονται από υπηρεσίες προστασίας της νύχτας (μπράβους κ.λπ.).

Είναι εσωτερική κατοχή αφού οι συμβάσεις με την Τρόικα ορίζουν θεσμικά την άσκηση οικονομικής – και κατ’ επέκταση πολιτικής – εξουσίας από τις ισχυρότερες οικονομίες, κάτι το οποίο συνεπάγεται την κατάργηση του δικαιώματος της εθνικής κυριαρχίας στις οικονομικές/πολιτικές αποφάσεις, ακόμη και με βάση το αστικό σύνταγμα. Ακριβώς γι’ αυτό, το καθεστώς οικονομικής κατοχής που βρίσκεται για πρώτη φορά η χώρα στη μεταπολεμική της ιστορία, είναι πολύ χειρότερο από τα στρατιωτικά καθεστώτα που έχει περάσει ο τόπος και τα οποία δε τόλμησαν να περάσουν τέτοια μέτρα ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και των παραγωγικών πόρων. Και φυσικά η εσωτερική οικονομική κατοχή είναι πολύ χειρότερη από την εξωτερική γιατί την υποστηρίζουν και όλα τα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα, δηλαδή έμμεσα ή άμεσα το 1/3 σχεδόν του ελληνικού λαού, με βάση και τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών-φιάσκο! -Σε αυτά τα στρώματα συμπεριλαμβάνονται και πολλοί ψηφορόροι φυσικά της «Αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν θέλουν να ακούν ούτε καν για έξοδο από την ΟΝΕ, πόσο μάλλον από την ΕΕ.

Γι’ αυτό και ο αγώνας σήμερα δεν μπορεί να είναι απλά αγώνας εθνικής απελευθέρωσης, αλλά αγώνας πρωταρχικά κοινωνικής απελευθέρωσης, δηλαδή αγώνας τόσο ενάντια στις ξένες ελίτ όσο και στις ντόπιες, χωρίς την υποστήριξη των οποίων δεν θα ήταν δυνατή η σημερινή καταστροφή. Γι’ αυτό και η ανάγκη για ένα Λαϊκό Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης, που όχι μόνο θα μας βγάλει από την ΕΕ, που είναι η βασικότερη αιτία της σημερινής καταστροφικής για τον λαό, κρίσης, αλλά θα θέσει και τις βάσεις της Οικονομικής και Πολιτικής Αυτοδυναμίας μας ως λαού, σε αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια με άλλους λαούς, αρχικά του Νότου, που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα, ώστε στη συνέχεια, αφού έχει σταθεί στα πόδια του, να αποφασίσει με δημοκρατικές διαδικασίες τι είδους αλλαγή συστήματος θέλει.

ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΩΝ ΠΑΠΑΓΑΛΩΝ ΤΩΝ ΜΜΕ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ «ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ» ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Θα κάνουμε ξεκάθαρο εξ αρχής ποια ΔΕΝ είναι τα αίτια της κρίσης,, κόντρα στους παπαγάλους του συστήματος που ασχολούνται με τις…τρίχες των αφεντικών τους καθημερινά στα ΜΜΕ των ελίτ, αλλά και στα ΜΜΕ της εκφυλισμένης «Αριστεράς» (μεγάλο μέρος της οποίας, και ιδίως ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει οικονομικό και πολιτικό συμφέρον στην παραμονή στην ΕΕ), παρασύροντας μεγάλο μέρος του λαού σε αποπροσανατολιστικές συζητήσεις.

Το αίτιο της κρίσης:

- ΔΕΝ είναι η διαφθορά και οι «κλέφτες» πολιτικοί:

Η διαφθορά είναι μια αναπόφευκτη συνέπεια της «Ανάπτυξης» στην Ελλάδα, που ήταν πάντα παρασιτική στο Κράτος, τόσο από τον ιδιωτικό (σε αντίθεση με τα παραμύθια των φιλελεύθερων), όσο και αργότερα στον πελατειακό δημόσιο τομέα, ακριβώς επειδή ήταν πάντα εξαρτημένη από τις ελίτ και τις οικονομίες των χωρών του Ευρωπαϊκού Βορρά. Σε κάθε «Προτεκτοράτο» εμφανίζονται φαινόμενα ακραίας διαφθοράς και αρπαχτής, και στην Ελλάδα απλά όπως και σε άλλες χώρες της περιφέρειας, το «ψάρι βρωμάει από το κεφάλι» και μεγάλο μέρος του λαού ακολουθεί… Οι «κλέφτες πολιτικοί» που «τα τρώνε» και παρουσιάζονται ως η αιτία της κρίσης είναι άλλη μια συνηθισμένη καραμέλα του συστήματος και των περί αυτώ παπαγάλων, καθώς και κάποιων εθνικιστών κυρίως «αναλυτών», για να «προσωποποιήσουν» την κρίση και τα αίτια της , με μια …βολική ανάλυση που στόχο έχει να κάθεται ο λαός στον καναπέ του, περιμένοντας τους «Αδιάφθορους Ηγέτες» και Επαγγελματίες Πολιτικάντηδες να τον σώσουν: Σύμφωνα με αυτή την «ανάλυση» δεν υπάρχει σύστημα, Παγκοσμιοποίηση, ΕΕ, (οικονομικές κυρίως) ελίτ που δημιουργούν τις κρίσεις, αλλά απλά «κακοί πολιτικοί», «διεφθαρμένοι» κτλ., που, υποτίθεται, αν παταχτούν, τότε όλα τα προβλήματα λίγο-πολύ θα λυθούν. Φυσικά και υπάρχουν και κλέφτες Επαγγελματίες Πολιτικάντηδες που δρουν προκλητικά για τον λαό, αλλά αυτό είναι περίπου σα να κατηγορούμε τους στρατηγούς ότι σκοτώνουν στον Πόλεμο. Το ίδιο το σύστημα, ειδικά στα Προτεκτοράτα του διεθνοποιημένου συστήματος και της Υπερεθνικής Ελίτ, όπως στην Ελλάδα, δημιουργεί ΕΓΓΕΝΩΣ τη διαφθορά και την αρπαχτή, αρχικά στα ψηλά κλιμάκια και, στη συνέχεια, στη «βάση» των υπηκόων των ελίτ..

- ΔΕΝ είναι ο «μεγάλος» δημόσιος τομέας

Καραμπινάτο ψέμα των παπαγάλων των ελίτ στα καθεστωτικά ΜΜΕ. Ακόμη και πριν την απόλυση χιλιάδων υπαλλήλων, στην αρχή της κρίσης, ο αριθμός των υπαλλήλων στην Ελλάδα ήταν ΚΑΤΩ από τον μέσο Ευρωπαϊκό Μέσο Όρο στις χώρες των 15 της ΕΕ. Η Δανία π.χ. είχε σχεδόν ΔΙΠΛΑΣΙΟ αριθμό Δημοσίων υπαλλήλων αναλογικά με τον πληθυσμό της, σε σχέση με την Ελλάδα. Άλλο είναι το γεγονός ότι θα έπρεπε να εξορθολογιστεί ο Δημόσιος Τομέας, αλλά αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο μέσα στη διαδικασία ενός Λαϊκού Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης όπως αυτό που προτείνουμε, και όχι διαλύοντας κάθε κοινωνική υπηρεσία και καταστρέφοντας το όποιο κράτος-πρόνοιας για χάρη των εγκληματικών ντόπιων και ξένων ελίτ και των προνομιούχων στρωμάτων!

- ΔΕΝ είναι το ΧΡΕΟΣ το αίτιο της κρίσης

Η καθημερινή «πιπίλα», όχι μόνο των ΜΜΕ των ελίτ αλλά και της εκφυλισμένης Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ, ΕΛΕ κτλ.). Το Χρέος είναι ΣΥΝΕΠΕΙΑ της κρίσης που δημιούργησε ένα εξωστρεφές μοντέλο ετερόνομης Ανάπτυξης στην Ελλάδα, η οποία γιγαντώθηκε με την είσοδο της χώρας της ΕΕ και απλά καλυπτόταν από τον συνεχή δανεισμό, ο οποίος και δημιούργησε στην πορεία το τεράστιο Χρέος. Ακόμη και αν μας χάριζαν ΟΛΟ το Χρέος αύριο, αν συνεχίζαμε μέσα στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, μέσα στη Διεθνοποίηση των αγορών, θα είχαμε σε μερικά χρόνια ένα παρόμοιο Χρέος με τις τεράστιες αποκλίσεις που έχουμε στη παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα μεταξύ των μελών της ΕΕ

- ΔΕΝ είναι η Παγκόσμια Χρηματοπιστωτική Κρίση

Η Παγκόσμια Οικονομική Κρίση που συνεχίζεται από το 2008, λειτούργησε απλά ως καταλύτης για την ελληνική κρίση και δεν ήταν το αίτιο της όπως ισχυρίζονται αρκετοί, ακόμα και στην αντισυστημική Αριστερά. Η Κρίση αυτή ξεκίνησε από τον Χρηματοπιστωτικό τομέα σε χώρες με ισχυρό Τραπεζικό τομέα, και όχι στην Ελλάδα που ποτέ δεν είχε ανοιχτεί σε τοξικά ομόλογα κ.λπ. όπως αυτά που δημιούργησαν την Παγκόσμια Κρίση.

Ποιο είναι λοιπόν το αίτιο της κρίσης;

Η ΕΝΤΑΞΗ ΣΤΗΝ ΕΕ/ΟΝΕ ΚΑΙ Η ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟ ΑΙΤΙΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ – Η ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΦΟΥΣΚΑ

Σήμερα, τα λαϊκά στρώματα που καταστρέφονται οικονομικά δεν ανήκουν μόνο στα παραδοσιακά στρώματα των φτωχών εργατών, αγροτών καθώς και των αυτο-απασχολούμενων κάθε είδους, αλλά περιλαμβάνουν και την κρατικοδίαιτη μεσαία τάξη που δημιούργησε η ψευτο-ανάπτυξη «με ξένα κόλλυβα» (του ΠΑΣΟΚ κυρίως) στη μεταπολίτευση. Γιατί είναι ακριβώς αυτή η μεσαία τάξη που σήμερα κτυπιέται αλύπητα, όχι γιατί είναι οι «κακοί» Γερμανοί που το επιβάλλουν, ή η «κακιά» και «τιμωρητική» Ευρώπη, όπως παπαγαλίζει η εκφυλισμένη «Αριστερά», σε αντίθεση δήθεν με την «Ευρώπη των λαών» της «δημοκρατίας» και της «κοινωνικής δικαιοσύνης», που ήταν βέβαια απλά ένα ιδεολογικό κατασκεύασμα, στο οποίο στηριζόταν η ΕΟΚ και στη συνέχεια η ΕΕ.

Στην πραγματικότητα, όλα άρχισαν πολύ νωρίτερα, σχεδόν είκοσι χρόνια πριν, με την ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής Αγοράς το 1993, όταν θεσμοποιήθηκε η Πράξη Ενιαίας Αγοράς στο Μάαστριχτ, η οποία καθιέρωνε την ελεύθερη διακίνηση των εμπoρευμάτων, τoυ κεφαλαίoυ και της εργασίας μέσα στην Κoινότητα, με την κατάργηση όλων των μη δασμoλoγικών εμπoδίων. Αυτό σήμαινε, όχι μόνο το άνοιγμα, αλλά και την «απελευθέρωση» από Κοινωνικούς Ελέγχους των τεσσάρων αγορών (αγαθών, υπηρεσιών, κεφαλαίου και εργασίας) ―τις γνωστές «4 ελευθερίες». Η oλoκλήρωση της Ευρωπαϊκής αγoράς κρίθηκε αναγκαία στo πλαίσιo της εντεινόμενης διεθνoπoίησης της καπιταλιστικής oικoνoμίας της αγοράς και τoυ oξυνόμενoυ ανταγωνισμoύ με τα άλλα μπλόκ τoυ διεθνoύς κεφαλαίoυ, δηλαδή τo Αμερικανικό και των χωρών της Ν.Α. Ασίας. Όμως, τo πρόβλημα ανταγωνιστικότητας για τα μητροπολιτικά κέντρα των Βορείων Χωρών της ΕΟΚ/ΕΕ ήταν εντελώς διαφορετικό από το αντίστοιχο πρόβλημα στις περιφερειακές χώρες, όπως η Ελλάδα. Η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας στoν Βορρά (με δεδoμένη την υψηλή παραγωγικότητα των μητρoπoλιτικών χωρών) εξαρτάται κυρίως από τη συγκράτηση τιμών και μισθών ώστε να μπορούν να ανταγωνιστούν τα Γερμανικά π.χ. βιομηχανικά προϊόντα τα φθηνότερα προϊόντα made in China, είτε αυτά παράγονται από θυγατρικές είτε από εγχώριες επιχειρήσεις, αφού αυτές οι χώρες είχαν χτίσει πολλές δεκαετίες πριν μια αυτοδύναμη οικονομική δομή. Από αυτές τις χώρες ξεκίνησε το ίδιο το σύστημα της Οικονομίας της Αγοράς και της ψευτο-Δημοκρατίας στην Ευρώπη. Αντίθετα, η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας στις περιφερειακές και εξαρτημένες χώρες μέσα στην ΕΟΚ/ΕΕ, όπως η Ελλάδα, εξαρτάται από τη, μέσω νέων επενδύσεων, βελτίωση της παραγωγικότητας..

Το πρόβλημα δηλαδή στις χώρες της περιφέρειας, όπως η δική μας, ήταν αναπτυξιακό και αφoρούσε τη δημιoυργία μιας ισχυρής παραγωγικής βάσης με αντίστoιχα επίπεδα παραγωγικότητας προς αυτά των μητροπολιτικών κέντρων. Έχει δηλαδή να κάνει με το εξωστρεφές μοντέλο ανάπτυξης που η Ελλάδα υιοθέτησε, κατά κύριο λόγο, μετά τον πόλεμο, και, ειδικότερα, μόλις η Ελλάδα εισήλθε στην ΕΕ.

Βλέπουμε λοιπόν ότι η «κομπραδόρικη» ελληνική αστική τάξη δεν είχε καταφέρει ποτέ να αναπτύξει μια ανταγωνιστική παραγωγική βάση που να στηρίζει την καταναλωτική της βάση, κάνοντας παραγωγικές επενδύσεις. Έτσι μπαίνοντας στον ελεύθερο ανταγωνισμό και στη Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση (όπως έκανε η Ελλάδα), ειδικά με την ένταξη στην ΕΕ, (χωρίς βέβαια ποτέ να ενημερωθεί για τις επιπτώσεις και να ρωτηθεί ο λαός), αυτό σήμαινε ότι η Ελλάδα άνοιξε σταδιακά τα σύνορά της σε ξένα προϊόντα, τα οποία δεν είχε κανένα μέσο για να ανταγωνιστεί, δεδομένου ότι η βιομηχανία, (ό,τι βιομηχανία υπήρχε), ήταν δασμοβίωτη, και σε μεγάλο βαθμό προστατεύονταν από διάφορους φόρους, τέλη κ.λπ., ενώ η γεωργία μας ήταν μη ανταγωνιστική σε σύγκριση με εκείνη των Βορείων χωρών της ΕΕ, και αργότερα σε σχέση με αυτή των Ασιατικών χωρών, κ.λπ..

Το αποτέλεσμα ήταν ότι σε πολύ λίγα χρόνια, το έλλειμμα στο ισοζύγιο πληρωμών, άρχισε να ανεβαίνει στα ύψη, γιατί η κομπραδόρικη και παρασιτική ελληνική οικονομική και πολιτική ελίτ επένδυσε μόνο στην εισαγωγή των προϊόντων και στην «υποδομή» για να εισάγονται προϊόντα (δρόμοι που σήμερα μάλιστα χρυσοπληρώνουμε, κτλ.). Αυτό ήταν φυσικά επιφανειακά καλό για τους καταναλωτές, δεδομένου ότι ήταν σε θέση να αγοράζουν φτηνά προϊόντα, με τον δανεισμό, αλλά βέβαια είχε καταστροφικές οικονομικές συνέπειες. Γιατί αν αγοράζεις, αλλά την ίδια στιγμή δεν έχεις την ικανότητα να πουλάς, δηλαδή να κάνεις εξαγωγές, σημαίνει ότι πρέπει να δανειστείς.

Και φυσικά μόνο ο Τουρισμός (όταν στέρεψαν τα μεταναστευτικά και ναυτιλιακά εμβάσματα) δεν επαρκούσε να καλύψει τις διογκούμενες συνεχώς εισαγωγές, αφού και η όποια προπολεμική βιομηχανία είχαμε, καταστράφηκε μέσα στον ανελέητο ανταγωνισμό της ΕΕ, ενώ η αγροτική επάρκεια που διέθετε η Ελλάδα στην κάλυψη πολλών βασικών αναγκών, επίσης αποδιαρθρώθηκε μέσα από την Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ που μας επέβαλλε ποια και πόσα αγροτικά προϊόντα θα παράγουμε. Το «χρυσωμένο χάπι» των επιδοτήσεων σταμάτησε και αυτό, και τώρα μείναμε με μια κατεστραμμένη γεωργία, όπως και βιομηχανία, και η «ανάπτυξη» που υπόσχεται η ντόπια και ξένη Τρόικα βασίζεται στις «καλές προθέσεις» (αν υπάρξουν) κάποιων εμίρηδων του Κατάρ ή των Κινέζων άγριων καπιταλιστών και των αντίστοιχων Γερμανών (η, καταστροφική και για το τοπικό περιβάλλον, πράσινη φούσκα των Γερμανικών επενδύσεων «Πράσινης Ενέργειας» στην Ελλάδα είναι απλά μια ένδειξη)…

Και σήμερα, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και την Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία έχουν ελλείμματα. Η Ελλάδα έχει έλλειμμα περίπου 12% του Εθνικού Εισοδήματος, στο ισοζύγιο πληρωμών ενώ η Γερμανία και άλλες χώρες της Βόρειας Ευρώπης έχουν 6% πλεόνασμα, δηλαδή βλέπουμε «καθρεπτιζόμενες» εικόνες: το πλεόνασμα των χωρών του Βορρά είναι το έλλειμμα των χωρών του Νότου! Αυτή ήταν λοιπόν η πρώτη πηγή του χρέους, που άρχισε να συσσωρεύεται.

Από την άλλη πλευρά, είχαμε το τεράστιο έλλειμμα στο δημόσιο τομέα. Κι αυτό διότι όταν το ΠΑΣΟΚ εξελέγη, για πρώτη φορά, στη δεκαετία του '80, ήθελε να φτιάξει ένα είδος κοινωνικού κράτους πρόνοιας, αλλά με «ξένα κόλλυβα»! Δηλαδή αντί της φορολόγησης στα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα, την οποία υποτίθεται υπαγόρευε η «σοσιαλιστική» ιδεολογία του, έκανε κάτι άλλο! Δανεισμό, και, κυρίως εξωτερικό δανεισμό! Μόνο στη δεκαετία του '80, το χρέος τριπλασιάστηκε ως % του εθνικού εισοδήματος. Έτσι, όταν η συνθήκη του Μάαστριχτ υπεγράφη, και δημιουργήθηκε η κοινή Αγορά στην ΕΕ, με τις αγορές εντελώς ανοιχτές, οι Έλληνες αγρότες και εργαζόμενοι είχαν μείνει ανυπεράσπιστοι, και δεν μπορούσαν να προστατεύσουν τον εαυτό τους, στον βαθμό που ήταν δυνατό πριν την ένταξη στην ΕΕ.

Και βέβαια όταν οι ελίτ του «Εκσυγχρονισμού» μας έβαλαν στην ευρωζώνη «μετά βαΐων και κλάδων», η κατάσταση χειροτέρεψε. Κι αυτό επειδή μπήκαμε σε ακόμη μια φούσκα, αφού τώρα μπορούσε το Κράτος να δανειστεί ακόμα πιο εύκολα με την υποστήριξη του ευρώ. Έτσι, για παράδειγμα, πληρώθηκε το πανάκριβο φιάσκο των Ολυμπιακών Αγώνων και πολλά άλλα (μεγάλα έργα υποδομής σε σχέση με τους Ολυμπιακούς κτλ.). Καθώς όμως αυτό συνέβαινε, το χρέος φυσικά συνέχιζε να αυξάνει, και αυτό συνέβαινε καθώς οι ντόπιες και ευρωπαϊκές ελίτ μιλούσαν και μας «επιβράβευαν» για το «ελληνικό θαύμα» και την «ισχυρή οικονομία» της ψευτο-Ανάπτυξης. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής ο δανεισμός ήταν εύκολος γιατί υπήρχε αφθονία του χρήματος και μεγάλη αφθονία ρευστότητας στην παγκόσμια αγορά, και απο πίσω μας είχαμε το ισχυρό Ευρώ να στηρίζει τον δανεισμό μας, δηλαδή μέχρι την περίοδο 2007-2008, όταν άρχισε η Παγκόσμια Χρηματοπιστωτική κρίση.

Από το 2008 λοιπόν, ως αποτέλεσμα της Παγκόσμιας κρίσης, οι «σφιχτές» συνθήκες που επιβλήθηκαν στη διεθνή αγορά δανεισμού και η «στενότητα» στην κυκλοφορία του χρήματος και κεφαλαίου, έκαναν τα χρήματα για δανεισμό είδος εν ανεπαρκεία, και οι ευρωπαϊκές ελίτ και οι πιστωτές «κατάλαβαν» (στην πραγματικότητα το ήξεραν αλλά έκαναν μέχρι τότε τα στραβά μάτια γιατί δεν τους πείραζε μέχρι τότε) ότι τα ελληνικά οικονομικά ήταν, αν όχι τεχνητά, σε πολύ κακή κατάσταση. Επειδή το νόμισμά μας ήταν το Ευρώ, δηλαδή ένα ξένο νόμισμα, που δεν ελεγχόταν από τις ντόπιες πολιτικές ελίτ, προκειμένου το Ελληνικό Δημόσιο να δανειστεί για να καλύψει τις ανάγκες της, έπρεπε να κάνει κάτι διαφορετικό από τα Κράτη που δεν ανήκουν στην ΟΝΕ: Έπρεπε να στραφεί στις αγορές, κι αυτό επειδή το καταστατικό της ΕΚΤ έχει απαγορεύσει τον δανεισμό από αυτή, σε αντίθεση με τη δυνατότητα κάθε χώρας που έχει το δικό της νόμισμα να δανείζεται από την Κεντρική της Τράπεζα! Δηλαδή, η Ελλάδα είχε να ανταγωνιστεί στις ευρωπαϊκές αγορές, με τη Γερμανία, με τεράστιες πολυεθνικές επιχειρήσεις, κλπ.! Κάτι που, φυσικά, σημαίνει ότι κανείς δεν έδινε δεκάρα στην Ελλάδα στις αγορές, με αποτέλεσμα να σκάσει η κρίση, σπάζοντας την πολυετή αναπτυξιακή "φούσκα".

Η κρίση λοιπόν στην Ελλάδα, και γενικά στον Ευρωπαϊκό Νότο, η οποία σταδιακά οδηγεί στη «Λατινο-Αμερικανοποίησή» του (όσον αφορά μισθούς, ποιότητα ζωής κ.λπ.) και την Κινεζοποίηση του (όσον αφορά την ελαστικοποίηση εργασίας και ασφάλισης, την ποιότητα της εργασίας κ.λπ.), με το ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου, τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες κλπ. (ΕΟΖ) έχει, λοιπόν, τις ρίζες της στην ενσωμάτωση αυτών των χωρών στην ΕΕ και, μέσω αυτής, στη Νέα Διεθνή Τάξη της Νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης.

Στην πραγματικότητα, Ισπανία, Πορτογαλία, και αργότερα Ιταλία, είναι για τα καλά στο δρόμο για να γίνουν επίσης άτυπα προτεκτοράτα της Υπερεθνικής Ελίτ, μέσω της ΕΕ, αν και δεν έχουν ακόμη προσχωρήσει στο στάδιο Οικονομικής Κατοχής όπως η Ελλάδα. Οι λαοί της Νότιας Ευρώπης απλά πληρώνουν το τίμημα της άνισης οικονομικής ανάπτυξης που επιβάλλει η διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς και ο εξοντωτικός ανταγωνισμός που επιβάλλεται από την Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση που εκφράζει στον χώρο μας η ΕΕ , γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη για μια νέα «ανάπτυξη» που βασίζεται στην αυτοδυναμία, μέσα σε μία νέα ένωση των λαών με βάση τις αρχές της αλληλεγγύης και της αμοιβαίας βοήθειας. Μια ένωση που θα μπορούσε να αρχίσει με τις χώρες της περιφέρειας που βρίσκονται περίπου στο ίδιο επίπεδο ανάπτυξης, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι θα πρέπει να γίνει πρώτα η ένωση μέσα στην ΕΕ για να βγούμε από την κρίση, όπως π.χ. ζητά το αποπροσανατολιστικό, αν όχι γελοίο οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που πρϋποθέτει να αλλάξουν …όλες οι κυβερνήσεις στην ΕΕ και να εγκαταλείψουν τον «κακό» νεοφιλελευθερισμό ώστε να σωθούμε και εμεις! Ωσάν ο νεοφιλελευθερισμός να είναι απλά μια κακιά πολιτική και συνωμοσία που εφαρμόζεται από κάποιους μοχθηρούς εγκεφάλους, την «κακιά Μέρκελ» κα., και όχι μια δομική αλλαγή του συστήματος, που ξεκίνησε από τις Πολυεθνικές και τη Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση, και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και στους λαούς της Ευρώπης βασικά μέσω της ίδιας της ΕΕ!.

ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ

Παλαιότερες αλλά και πρόσφατες διαδηλώσεις κοινωνικών ομάδων και ανένταχτων ανθρώπων που πλήττονται βάναυσα από τις συνέπειες της ένταξης της χώρας σε ΕΕ/ΟΝΕ, όπως οι αγρότες στη Λάρισα και την Κρήτη ή οι συνταξιούχοι που καίγανε τη σημαία της ΕΕ με αφορμή την επίσκεψη Μέρκελ, δείχνουν ότι το αίτημα για άμεση έξοδο από ΕΕ/ΟΝΕ είναι κάτι παραπάνω από ώριμο σε μεγάλα τμήματα του λαού, παρά τον εσκεμμένο και χρόνιο αποπροσανατολισμό από την εκφυλισμένη «Αριστερά». Μια «Αριστερά» που μετά τις πρόσφατες εκλογές φιγουράρει ως η «νέα αριστερή αντιπολίτευση» της χώρας και που το βασικό της «κατόρθωμα» δεν είναι άλλο από τη συνέχιση του καπελώματος (με μπόλικα κονδύλια πλέον, και με δήθεν αμεσοδημοκρατικές, αλλά εντελώς κομματοκρατούμενες, συνελεύσεις που διοργανώνει «παντού» κτλ.) μεγάλου μέρους των μεσαίων κυρίως στρωμάτων, σε φιλο-ΕΕ/ΟΝΕ αλλά και εκ νέου αποπροσανατολιστικές ρητορολογίες για κατάργηση των Μνημονίων (μέσα στην ΕΕ!). Κι αυτό διότι ο μέχρι πρότινος πολιτικός φορέας που είχε αναλάβει για λογαριασμό του συστήματος τη διαδικασία αυτή, το ΠΑΣΟΚ, δεν δύναται να φέρει εις πέρας τη διαχείριση που «απαιτεί η εποχή» λόγω της απαξίωσής του στην Ελληνική κοινωνία.

Σωματεία εργαζομένων ξεπερνούν τα συντεχνιακά κομματικά πλαίσια και καλούν σε γενική συστράτευση για Γενική Απεργία ενώ οι δυναμικές πρωτοβουλίες όπως η εισβολή των εργαζομένων του Σκαραμαγκά στο υπουργείο άμυνας λοιδορούνται από την «Τροϊκανή κυβέρνηση» αλλά και την αντιπολίτευση του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Οι ντόπιοι λακέδες της υπερεθνικής και ντόπιας ελίτ απαντούν με πρωτοφανή μέτρα και διατάγματα απαγόρευσης των διαδηλώσεων χουντικής έμπνευσης όπως αυτά που εφαρμόστηκαν κατά την πρόσφατη διαδήλωση κατά της επίσκεψης Μέρκελ.!

Η άμεση μονομερής έξοδος από την ΕΕ/ΟΝΕ για την δημιουργία μιας αυτοδύναμης (όχι αυτάρκους) οικονομίας και την κατάργηση όλων των συμβάσεων με τη Τρόικα, αποτελεί προϋπόθεση για την περαιτέρω συστημική αλλαγή, ιδιαίτερα σήμερα που τα παραδοσιακά αντισυστημικά κινήματα, εν μέσω όξυνσης της κρίσης, αντί να μαζικοποιούνται, χάνουν δυνάμεις. Η συστημική αλλαγή βέβαια είναι αναγκαία γιατί μόνο στο πλαίσιο της μπορεί να επιτευχθεί πλήρης αυτοδυναμία του λαού και αυτοκαθορισμός των εργαζομένων, αλλά φυσικά δεν μπορούμε να περιμένουμε τη συστημική αλλαγή για να επιβιώσουμε, και σήμερα μιλάμε για πρόβλημα επιβίωσης των μεγάλων λαϊκών στρωμάτων. Γι’ αυτό καλούμε σε ένα «Λαϊκό Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης» που θα μας βγάλει άμεσα από την ΕΕ/ΟΝΕ και δεν θα περιμένει την συστημική αλλαγή γι αυτό, όταν στο μεταξύ θα έχει συντελεστεί η καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων. Το αίτημα αυτό είναι άμεσα εφικτό και αναγκαίο σήμερα που ο κόσμος υποφέρει και δίνεται η ευκαιρία στην πραγματική Αριστερά να δώσει χειροπιαστές απαντήσεις, βάζοντας τέλος στην σταδιακή απομάκρυνση των λαϊκών στρωμάτων από αυτή.

Ας δώσουμε την απάντηση τώρα!!

Μαζικοποίηση των λαϊκών κινητοποιήσεων μέσα από ένα Μέτωπο για την Κοινωνική και Εθνική Απελευθέρωση.

Όχι άλλος αποπροσανατολισμός από τους «αριστερούς» στυλοβάτες του «νέου ΠΑΣΟΚ»

Όχι στη συνέχιση της «σαλαμοποίησης» των αγώνων των κοινωνικών ομάδων, σωματείων εργαζομένων, αγροτών και αυτοαπασχολούμενων.

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΕΥΡΩΠΗ ΒΙΑΙΗ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΙΤ

Εν τω μεταξύ, οι λαοί της Βόρειας Ευρώπη υποφέρουν επίσης από τις συνέπειες της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, η οποία έχει οδηγήσει σε ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές, ιδίως τις χρηματοπιστωτικές αγορές και στη συνέχεια, σε μια τεράστια οικονομική κρίση, μέσα από την οικονομική φούσκα που το άνοιγμα και η απελευθέρωση των χρηματοπιστωτικών αγορών αναπόφευκτα δημιούργησε. Στη συνέχεια, οι ελίτ, αντιμετωπίζοντας την προοπτική της πτώχευσης του τραπεζικού τους συστήματος και το δίλημμα της διάσωση των ιδιωτικών τους τραπεζών σε βάρος των λαών, ή την κοινωνικοποίηση των τραπεζών και τη δημιουργία νέων μοντέλων ανάπτυξης που θα βασίζεται στην αυτοδυναμία, προφανώς προτίμησαν το πρώτο. Το αποτέλεσμα αυτής της επιλογής ήταν πρωτοφανή μέτρα λιτότητας που λαμβάνονται από τις κυρίαρχες ελίτ της ΕΕ, με τη συνοδεία Κρατικής Βίας ενάντια κυρίως στην Υπόταξη (Αγγλία κ.λ.π.) που αντιδρούν στον σφετερισμό της ζωής τους. Έτσι, οι ευρωπαϊκές ελίτ (Οι πολυεθνικές και οι τραπεζίτες και οι λακέδες τους στο πολιτικό σύστημα) σε αυτές τις χώρες όλο και περισσότερο διασώζουν τις απώλειες τους λόγω της οικονομικής κρίσης που ίδιες δημιούργησαν, με μεταφορά των ελλειμμάτων που δημιουργούνται από τα πακέτα διάσωσης (δηλαδή το βάρος των εγκλημάτων τους) στην πλάτη των λαών. Από την Εκπαίδευση μέχρι την Υγεία, και από το Κράτος Πρόνοιας μέχρι τις Κοινωνικές Υπηρεσίες, όλοι οι τομείς ενός κάποτε ισχυρού Κράτους Πρόνοιας που οικοδομήθηκε κατά τη διάρκεια της Σοσιαλδημοκρατικής Φάσης του Συστήματος, μετά από μεγάλους και αιματηρούς κοινωνικούς αγώνες, σταδιακά καταρρέουν, χάριν του Ιδιωτικού Τομέα και της απελευθέρωσης όλων των Αγορών μέσα στην Παγκοσμιοποίηση.

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΑΤΑ ΧΩΡΕΣ ΛΑΪΚΩΝ ΜΕΤΩΠΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΩΝ, ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

Εν όψει αυτής της γενικής αντεπανάστασης των ελίτ, οι λαοί της Ευρώπης (και γενικά του κόσμου), ιδιαίτερα του Νότου, θα πρέπει να ενταχθούν σε Λαϊκά Μέτωπα σε κάθε χώρα για να βγουν από την ΕΕ (και γενικά τα θεσμικά όργανα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, το ΝΑΤΟ, το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα κλπ.), ως το πρώτο βήμα προς την οικοδόμηση Αυτοδύναμων, πραγματικά αποκεντρωμένων και δημοκρατικών κοινωνιών, οι οποίες τελικά θα μπορούσαν να είναι μέρος μιας Συνομοσπονδιακής Περιεκτικής Δημοκρατίας των λαών της Ευρώπης, και παραπέρα.

«ΝΟΜΠΕΛ ΕΙΡΗΝΗΣ» ΣΤΗΝ ΕΕ!: ΑΠΟ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΛΙΒΥΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΕΡΑ, ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ «ΕΙΡΗΝΙΚΟ» ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΕΕ

Κανείς στη γνήσια Αντισυστημική Αριστερά δεν θα έπρεπε να εκπλαγεί από τη φετινή επιλογή της Επιτροπής του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης. Η επιτροπή αυτή είναι κατά βάση ένα όργανο που απαρτίζεται από ακαδημαϊκά και γραφειοκρατικά στελέχη, καθώς και πρώην πολιτικάντηδες – εγκάθετους του διεθνοποιημένου συστήματος της Οικονομίας της Αγοράς και της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας», και συνεπώς της Υπερεθνικής Ελίτ, που ελέγχει τη Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση. Από τη βράβευση του αρχιεγκληματία της Αμερικανικής ελίτ, Χένρυ Κίσινγκερ, το 1973, μέχρι αυτή του «περιβαλλοντιστή» της Ανάπτυξης Αλ Γκορ και του σημερινού Αμερικανού προέδρου (και εγκληματία πολέμου) Μπάρακ Ομπάμα, οι περισσότερες επιλογές αυτού του διακοσμητικού οργάνου του Συστήματος ήταν πάντα σε συμφωνία με τις προτεραιότητες της Υπερεθνικής ελίτ.

Τη φετινή χρονιά ωστόσο η επιλογή της Επιτροπής ήταν περισσότερο εργαλειακή και προπαγανδιστική προς το συμφέρον της Υπερεθνικής ελίτ από κάθε άλλη. Και αυτό γιατί η Επιτροπή επέλεξε να βραβεύσει, όχι απλά μια «σημαντική προσωπικότητα», αλλά έναν κεντρικό θεσμό της Νέας Δεθνούς Τάξης, όπως αυτή εκφράζεται από τη Νεοφιλελευθερη Παγκοσμιοποίηση και την αντιπροσωπευτική «δημοκρατία»: Την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και όχι μόνο αυτό, αλλά επέλεξε να βραβεύσει την Ε.Ε. ακριβώς την «κατάλληλη» στιγμή… Εν μέσω – από τη μια- των σφαγών των λαών στην Ανατολή από το ΝΑΤΟ και των παρακρατικών οργανώσεών του, – και από την άλλη –κατά τη διάρκεια της διαδικασίας προτεκταροτο-ποίησης της Ελλάδας που για την ΕΕ αποτελεί εφαλτήριο για την εφαρμογή και στις υπόλοιπες χώρες της ένωσης του «ελληνικού μοντέλου». Μια βράβευση που ήρθε μόλις ένα χρόνο μετά το τέλος του εγκληματικού Πολέμου της εναντίον του λαού της Λιβύης, όπου η ευρωπαϊκή πολεμική μηχανή, σαν μέρος της κτηνώδους διεθνούς πολεμικής μηχανής του ΝΑΤΟ, σφάγιασε μαζικά τον Λίβυο λαό. Έναν λαό που αντιστάθηκε στην ξένη εισβολή και στους αυτό-καλούμενους «εξεγερμένους», που δεν ήταν τίποτα άλλο από μια μικρή μειονότητα των χειρότερων Ισλαμο-φασιστικών στοιχείων στη Λιβύη, οι οποίοι με τη βοήθεια όμοιων εισαγόμενων εγκληματιών από όλη τη Μέση Ανατολή, χρησιμοποιήθηκαν και εκπαιδεύτηκαν από το ΝΑΤΟ ως το πεζικό του, συνοδεύοντας την κτηνώδη αεροπορική δύναμη του.

Δεν χρειάζεται να αναφερθεί, φυσικά, ότι παρόμοια τρομοκρατική και αποπροσανατολιστική προπαγάνδα όπως αυτή που χρησιμοποιήθηκε στη Λιβύη, είναι σε εφαρμογή τώρα στη Συρία από την Υπερεθνική ελίτ, τους τεχνοκράτες και αυτούς που χαράσσουν πολιτική στην Ε.Ε., και από τα γλοιώδη αυτό-ανακηρυγμένα «αντικειμενικά» ΜΜΕ της Ευρωπαϊκής ελίτ (BBC, Γκάρντιαν κλπ.), που αναπαράγουν άλλωστε και τα ελεεινά ντόπια «μέσα εξαπάτησης». Αυτό γίνεται, έτσι ώστε να προετοιμαστεί το έδαφος για μια νέα εγκληματική πολεμική «ανάμειξη» των ΝΑΤΟ και ΕΕ στη Συρία με τη βοήθεια των επίσης εγκληματικών καθεστώτων του Κόλπου και της Τουρκίας, με τελικό στόχο την «αλλαγή καθεστώτος» στο Ιράν (στο οποίο συνεχίζεται και εντείνεται ένα εγκληματικό εμπάργκο με 100άδες χιλιάδες θύματα στον Ιρανικό λαό ενώ η «δημοκρατική» ΕΕ απαγόρευσε μόλις χτες στο Ιρανικό κανάλι Press TV να εκπέμπει σε όλη την επικράτεια της!), ακολουθώντας τις παρόμοιες «αλλαγές καθεστώτων» στη Λιβύη, Ιράκ και Αφγανιστάν, ώστε ολόκληρη η Μέση Ανατολή να ενσωματωθεί στη Νέα Τάξη της Νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης και της Αντιπροσωπευτικής «Δημοκρατίας».

Και βέβαια ακολουθούν κατά πόδας στην εξαπάτηση, στηρίζοντας άμεσα ή έμμεσα τον εξίσου εγκληματικό ρόλο της Ε.Ε. υποστηρίζοντας άμεσα ή έμμεσα (με τις «ίσες αποστάσεις») τους πολέμους της (Λιβύη, Συρία), οι «συνήθεις ύποπτοι»: Η εκφυλισμένη «Αριστερά» με τα διεθνή (Λε Μοντ κ.α.) αλλά και ντόπια μέσα της (Αυγή, TVXS, Indymedia κ.α ), οι Πράσινοι οικολόγοι και άλλοι, οι οποίοι ξεκίνησαν με την επιχείρηση πλήρους ενσωμάτωσης της Γιουγκοσλαβίας στη Νέα Διεθνή Τάξη, μετά τον διαμελισμό και βομβαρδισμό της από ΕΕ και ΝΑΤΟ.

Την ίδια στιγμή που ο αηδιαστικός «εορτασμός» των Ευρω-Ενωσιακών ελίτ και των μιντιακών και ακαδημαϊκών ανδρείκελων τους (και αρκετών στην εκφυλισμένη «Αριστερά» – οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι ακαδημαϊκοί, των οποίων η έρευνα και τα λοιπά προνόμια προέρχονται από επιδοτήσεις της ΕΕ) δεν έχει κοπάσει ακόμα, οι λαοί της Ευρώπης έρχονται αντιμέτωποι με μια σκληρή οικονομική, αλλά και φυσική επίθεση από τις ίδιες ελίτ, με τον ίδιο στόχο της πλήρους ενσωμάτωσης κάθε λαού της ΕΕ στη Νέα Διεθνή Τάξη της Νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης. Η μόνη διαφορά είναι ότι η δική τους ενσωμάτωση επιχειρείται μέσω ενός εξίσου άγριου Οικονομικού Πολέμου ο οποίος οδηγεί στην αφαίρεση κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων τα οποία έχουν επιβιώσει για περίπου έναν αιώνα, μαζική ανεργία και φτώχεια, καταστροφή των κοινωνικών αγαθών της δημόσιας υγείας και εκπαίδευσης και αποδιάρθρωση κάθε κοινωνικής υπηρεσίας και κοινωνικού συστήματος ασφάλισης, και βέβαια σε ένα πρωτοφανές ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου σε χώρες όπως η Ελλάδα στα αρπακτικά των ξένων και ντόπιων ελίτ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον των λαών.

 

 

ΕΞΩ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ – ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ – ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΚΑΘΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΑΓΑΘΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΞΕΠΟΥΛΗΘΕΙ ΣΤΙΣ ΝΤΟΠΙΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΕΣ ΕΛΙΤ

 

ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

 

- ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

- ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

www.mekea.org

www.periektikidimokratia.org

 

επικοινωνία και συμμετοχή: mekea@mekea.org

 

 


Με αφορμή την επίσκεψη της Μέρκελ. Έξω από την ΕΕ ΤΩΡΑ μέσα από ένα Λαϊκό Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης

1

EU-flag-burning-in-Greece (1).jpg

Μετά τη μεγαλύτερη ήττα που γνώρισαν τα λαϊκά στρώματα στη χώρα μας από την κατοχή και μετά με την, και με νόμο του κράτους, μετατροπή της σε άτυπο προτεκτοράτο βάσει των συμβάσεων με τη Τρόικα, η αντιπρόσωπος της ισχυρότερης οικονομίας του οικονομικού μπλοκ της ΕΕ, Μέρκελ, έρχεται να στηρίξει με την επίσκεψή της το πολιτικό προσωπικό σε κυβέρνηση και «αντιπολίτευση» το οποίο εξασφαλίζει την παραμονή της χώρας υπό το καθεστώς οικονομικής κατοχής και την τραγικά ανοδική πορεία της εξαθλίωσης στην κοινωνία που αυτή συνεπάγεται.

Η φυσιολογική υποστήριξη στην κυβέρνηση των ΝΔ/ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ που έχουν αναλάβει τη «βρώμικη δουλειά» της τυπικής νομοθετικής κατοχύρωσης της οικονομικής εξάρτησης και των συνεπειών αυτής, είναι δεδομένη για την χρησιμότητά της όσον αφορά την διεκπεραίωση των εντολών της Ευρωπαϊκής ελίτ.

Από την άλλη, η ανάδειξη ως «αριστερής» αντιπολίτευσης της εκφυλισμένης «αριστεράς» του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, έχει ακόμα μεγαλύτερη χρησιμότητα για τα συμφέροντα της υπερεθνικής και Ευρωπαϊκής ελίτ, εφόσον αυτή η «αριστερά» όχι απλά δεν θίγει τις αιτίες της Ελληνικής κρίσης που αναφέρονται στην ένταξη της χώρας στην ΕΕ/ΟΝΕ, αλλά μοιάζει να μάχεται λυσσαλέα για την παραμονή της χώρας μέσα σε αυτά τα οικονομικά και πολιτικά μπλοκ. Η ρητορολογία του ΣΥΡΙΖΑ στρέφεται κατά των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που εφαρμόζει μια «κακιά» Μερκελ, αλλά υπερασπίζεται την παραμονή της χώρας σε ΕΕ/ΟΝΕ, αποπροσανατολίζοντας εσκεμμένα τον ελληνικό λαό για τις αιτίες των νεοφιλελεύθερων αυτών πολιτικών, οι οποίες συνοψίζονται στη Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση του συστήματος, με την ένταξη της χώρας στους οργανισμούς της, σε συνεργασία των ξένων και ντόπιων ελίτ, και ιδίως βέβαια με την ένταξη στην ΕΕ/ΟΝΕ.

Είναι χαρακτηριστική άλλωστε η στάση της ηγεσίας του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές όπου συνέβαλε καθοριστικά στην ενορχηστρωμένη επιχείρηση εκφοβισμού του λαού μαζί με τους ΝΔ/ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ, με το πρόσχημα ότι αν η χώρα έβγαινε από ΕΕ/ΟΝΕ θα σήμαινε «καταστροφή». Οι γνωστές άλλωστε φανφάρες του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ για «καταγγελία» των μνημονίων που έγινε στη πορεία «αναδιαπραγμάτευση», δεν διαφέρει σε τίποτα από την αντίστοιχη φανφαρολογία των ΝΔ/ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ, εφόσον απλά κατηγορούν τις «κακές» πολιτικές της ΕΕ, οι οποίες μάλιστα, θα μας οδηγήσουν μας λένε σε έξοδο απο την ΕΕ. Δηλαδή αυτό που θα έπρεπε να είναι αίτημα της Αριστεράς χρησιμοποιείται, αντιθέτως, σαν μπαμπούλας, από την «Αριστερά» αυτή της εξαπάτησης!

Έτσι η «κυβέρνηση των τριών» θεσμοποιεί τις εντολές τις Τρόικας και η «αριστερή» αντιπολίτευση κοιμίζει τα λαϊκά στρώματα βολικά ώστε να μην αντιμετωπίσουν τις αιτίες και τους υπαίτιους της κρίσης και της εξαθλίωσής τους.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Οι ιστορικοί συνειρμοί με τις αντίστοιχες επισκέψεις των κατοχικών δυνάμεων στις δωσίλογες κυβερνήσεις των Τσολάκογλου κ.λπ. δημιουργούνται αβίαστα στη λαϊκή κοινωνική συνείδηση με βάση την έννοια της «κατοχής» που ισχύει, σε άλλες συνθήκες, στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα. Γι’ αυτό είναι καθοριστικό ο λαός να αντιληφθεί ότι η διαφορά με την τότε στρατιωτική κατοχή που ήταν εξωτερική κατοχή με τα όπλα, είναι ότι σήμερα έχει δώσει τη θέση της στην οικονομική κατοχή η οποία είναι εσωτερική κατοχή. Είναι εσωτερική κατοχή αφού οι συμβάσεις με την Τρόικα ορίζουν θεσμικά την άσκηση οικονομικής – και κατ’ επέκταση πολιτικής – εξουσίας από τις ισχυρότερες οικονομίες, κάτι το οποίο συνεπάγεται την κατάργηση του δικαιώματος της εθνικής κυριαρχίας στις οικονομικές/πολιτικές αποφάσεις ακόμα και με βάση το αστικό σύνταγμα. Ακριβώς γι αυτό το καθεστώς οικονομικής κατοχής που βρίσκεται για πρώτη φορά η χώρα στην μεταπολεμική της ιστορία, είναι πολύ χειρότερο από τα στρατιωτικά καθεστώτα που έχει περάσει ο τόπος και τα οποία δε τόλμησαν να περάσουν τέτοια μέτρα ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και των παραγωγικών πόρων. Και φυσικά η εσωτερική οικονομική κατοχή είναι πολύ χειρότερη απο την εξωτερική γιατί την υποστηρίζουν και όλα τα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα. Γι’ αυτό και ο αγώνας σήμερα δεν μπορεί να είναι απλά αγώνας εθνικής απελευθέρωσης, αλλά αγώνας πρωταρχικά κοινωνικής απελευθέρωσης, δηλαδή αγώνας τόσο ενάντια στις ξένες ελίτ όσο και στις ντόπιες, χωρίς την υποστήριξη των οποίων δεν θα ήταν δυνατή η σημερινή καταστροφή.

ΕΕ ΤΩΝ ΛΑΩΝ Ή ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΩΝ ΕΛΙΤ;

Η ενοποίηση των χωρών μελών της ΕΕ έγινε υπό το αίτημα της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας που επέβαλε η όξυνση του ανταγωνισμού με τα άλλα οικονομικά μπλοκ (το Αμερικάνικο και των χωρών της Ν Ανατολικής Ασίας), αίτημα το οποίο αφορούσε στην συνέχιση της ανταγωνιστικής λειτουργίας των ισχυρών οικονομιών της ΕΕ, και κυρίως της Γερμανίας, που ήδη είχαν ισχυρή παραγωγική βάση. Η συγκράτηση μισθών και τιμών βελτίωσε την ανταγωνιστικότητα των οικονομιών του κέντρου. Αντίθετα στις αδύναμες οικονομίες της περιφέρειας όπως η Ελλάδα, η εξαφάνιση των «εμποδίων» στον ελεύθερο σχηματισμό των τιμών, οδήγησε στην περαιτέρω αποδιάρθρωση της παραγωγικής δομής τους, μεγαλώνοντας τραγικά τα ελλείμματα τους και την εξάρτησή τους μέσω του συνακόλουθου δανεισμού από τις χώρες του κέντρου. Η υιοθέτηση του ευρώ ήρθε ως επιστέγασμα για την εξάρτηση της χώρας που καθίσταται ανίκανη να ελέγξει ακόμα και τη ροή κεφαλαίων στις τράπεζές της, ρύθμιση που την αναλαμβάνει πλέον η ΕΚΤ. Το βάρος της εξαπάτησης λοιπόν της κοινής γνώμης για τα αίτια της κρίσης βαραίνει αποκλειστικά το κόμμα του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ που «ανακάλυψε» το κράτος πρόνοιας εντός της ΕΕ/ΟΝΕ…

ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ

Οι πρόσφατες διαδηλώσεις κοινωνικών ομάδων που πλήττονται βάναυσα από τις συνέπειες της ένταξης της χώρας σε ΕΕ/ΟΝΕ, όπως οι συνταξιούχοι που καίγανε τη σημαία της ΕΕ, δείχνουν ότι το αίτημα για άμεση έξοδο από ΕΕ/ΟΝΕ είναι κάτι παραπάνω από ώριμο παρά τον εσκεμμένο αποπροσανατολισμό από την εκφυλισμένη «αριστερά». Συνδικαλιστές ξεπερνούν τα συντεχνιακά κομματικά πλαίσια και καλούν σε γενική συστράτευση για γενική απεργία. Οι ντόπιοι λακέδες της υπερεθνικής και ντόπιας ελίτ απαντούν με πρωτοφανή μέτρα και διατάγματα απαγόρευσης των διαδηλώσεων την Τρίτη που έρχεται η Μέρκελ! Κάτοικοι και διεθνή μέσα ενημέρωσης επιβεβαιώνουν την είδηση ότι ελεύθεροι σκοπευτές έχουν τοποθετηθεί σε ταράτσες των γύρω κτηρίων!!! Ας δώσουμε την απάντηση τώρα. Όχι άλλος αποπροσανατολισμός από τους αριστερούς στυλοβάτες του «νέου ΠΑΣΟΚ»!

Η άμεση μονομερής έξοδος από την ΕΕ/ΟΝΕ για την δημιουργία μιας αυτοδύναμης (όχι αυτάρκους) οικονομίας και την άρση όλων των συμβάσεων με τη Τρόικα, αποτελεί προϋπόθεση για την περαιτέρω αντισυστημική αλλαγή, ιδιαίτερα σήμερα που τα παραδοσιακά αντισυστημικά κινήματα, εν μέσω όξυνσης της κρίσης, αντί να μαζικοποιούνται, χάνουν δυνάμεις. Γι’ αυτό καλούμε σε ένα «Λαϊκό Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης» που θα μας βγάλει άμεσα από την ΕΕ/ΟΝΕ και δεν θα περιμένει την αντισυστημική αλλαγή γι αυτό, όταν στο μεταξύ θα έχει συντελεστεί η καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων. Το αίτημα αυτο είναι άμεσα εφικτό και αναγκαίο σήμερα που ο κόσμος υποφέρει και δίνεται η ευκαιρία στην αριστερά να δώσει χειροπιαστές απαντήσεις, βάζοντας τέλος στην σταδιακή απομάκρυνση των λαϊκών στρωμάτων από αυτήν.

 

- ΕΞΩ Η ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΗ ΕΛΙΤ ΚΑΙ ΟΙ ΝΤΟΠΙΟΙ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΛΑΚΕΔΕΣ ΤΗΣ

 

- ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

http://www.periektikidimokratia.org/anakoinoseis/2012-02-19/metopo-koinonikis-ethnikis-apeleftherosis

 

http://www.periektikidimokratia.org/anakoinoseis/2012-10-09/ekso-eu-merkel-metopo